Mijn verhaal

 

Door een crisis in mijn leven kwam ik erachter dat ik ‘het’ niet meer wist. Alle zekerheden waar ik naar toegewerkt had stonden op losse schroeven en bleken niet ‘waar’ te zijn. De resultaten van mijn ‘werken’ waren totaal anders dan wat ik gedacht had te bereiken. Waar ik vroeger bij teleurstellingen en mislukkingen mezelf weer op kon pakken en verder ging bleek ik dat nu niet te kunnen. Ik ‘wist’ gewoonweg niet wat ik moest of kon doen. Mijn gedachten wilden zich niet richten en gevoel nam het over. Het enige wat ik toen dacht was om daar dan maar  ruimte voor te maken, om me over te geven aan dat gevoel.

 

Ik heb het drama (wat ik zelf gemaakt had) uitgespeeld. Als een acteur me ingeleefd en uitgeleefd: met mijn lijf, mijn stem, mijn voelen. Uitvergroot en doorleefd totdat het gevoel (van moedeloosheid) ‘op’ was. Ik wist nog steeds niet wat ik moest gaan doen, wel had ik het besef dat ik mijn vraag aan de kosmos of God kon stellen. En dat ik mezelf kon overgeven aan leiding van ‘bovenaf’, aan luisteren en volgen.

 

Daarna viel ik in slaap. Ik gaf me letterlijk over aan mijn natuurlijke ritme wat mijn hoofd ‘stil’ maakte en mijn lijf weer energie deed opbouwen. Bij het wakker worden voelde ik me verfrist en ontlast van de druk die ik mezelf had opgelegd namelijk dat ik altijd moest weten waar de oplossing lag. Ik wist het niet en waar me dat eerder angstig maakte had ik nu de gedachte “Ja, dat is dan maar zo. Laat ik maar zien wat er gebeurt als ik me laat leiden i.p.v. de leiding te nemen en de controle te willen hebben”. En dat gaf een gevoel van vrijheid en blijheid. Intense dankbaarheid ook. Vanaf dat moment ben ik meer gaan luisteren en volgen wat mijn hart en intuïtie me te zeggen heeft en dat heeft mij heel veel ‘ruimte’ opgeleverd. Ruimte in denken, voelen en doen. De dingen die ik nodig had vielen me toe en ik was vooral verbaasd dat het zo werkte.

 

Ik heb ook een terugval gehad: een tijd weer niet goed geluisterd en tegen beter weten in volgehouden om het werk te doen wat ik op me had genomen. Dat heeft me veel stress opgeleverd en verlies aan energie. En langzaamaan begon het weer te dagen dat ik niet de dingen deed die mijn hart me ingaf.

 

Vanaf het moment dat ik werkeloos werd heb ik me vooral voorgenomen om plezier te hebben in mijn zoektocht naar nieuw werk en te doen waar ik energie van kreeg. En door mijn belemmeringen onder ogen te zien kon ik dat ook daadwerkelijk doen! Ik ben medewerkzoekenden gaan helpen met mijn kennis en kunde rondom werk zoeken en vinden, gratis. Dat bleek een dusdanige ‘boost’ te geven dat ik daar de moed uit heb gehaald om mijn eigen bedrijf te starten.

 

En opnieuw ervaar ik hoeveel goeds me toevalt. Ik krijg veel hulp, ongevraagd, onverwacht, spontaan en vaak belangeloos. Ik mag en kan veel geven. Ik heb heel veel plezier, voel me energiek en zeer tevreden. Maar bovenal ben ik dankbaar voor alles wat mij gegeven is. Hiermee sta ik in het leven en leef ik mijn leven. En wil ik anderen inspireren om hetzelfde te doen. Op hun eigen manier omdat iedereen zijn eigen pad te gaan heeft.