Hoeveel moet jij nog doen voordat je aan je eigen idee begint?

 

De situatie is als volgt:

Jij hangt na een drukke dag op de bank voor de tv en zucht: “Bah, dit is toch ook geen leven, ik ben kapot en wat heb ik nou eigenlijk voor zinnigs gedaan, niets!!”
Je partner zegt:” Als je niet tevreden bent, waarom ga je dan niet iets anders doen? Je wilde toch altijd nog iets voor jezelf beginnen?” (Je mag hier van  alles invullen: een cursus, een eigen winkel, de Camino lopen…..)
Waarop jij uitvalt: “Jij hebt makkelijk praten maar ik heb zoveel te doen, dat gaat helemaal niet!”
Gevolg: je partner houdt zijn of haar mond, case closed. En de mogelijkheid om alleen al over dat ‘andere’ na te denken is snel en trefzeker om zeep geholpen!

Maar was dat nou hetgeen je wilde toen je die zucht slaakte?
Of wilde je er juist over praten? Of sterker nog: wilde je van die bank af en iets zinnigs gaan doen?!

 

Hoe krijg je dat nu voor elkaar?

Met mijn deelnemers en klanten bewandel ik graag het pad van de gedachten om te zien wat er speelt. Houden deze je tegen om iets te gaan doen of helpen ze je juist?
Kijken we weer naar het voorbeeld en ik vul de gedachten even in:

  • Oh jee, nu moet ik mezelf verantwoorden
  • Hellup! Daar komt-ie weer met die vraag en ik weet het niet zeker….
  • Tja, waarom doe ik het nou ook niet. Ik ben ook gewoon lui, zwak, slecht…….
  • Oh oh, nou moet ik zeker! Maar ik durf helemaal niet! Want wat als het mislukt? En dan zul jij wel zeggen: Je wilde dit toch zo graag?! Alsof willen dan ook meteen succes oplevert. Nee, als ik me moet gaan bewijzen dan begin ik er niet eens aan!

 

Voel je wat er gebeurt?

Angst, onzekerheid en boosheid wisselen elkaar af en als reactie ( weer hypothetisch) ga je in de ‘fight-modus’.
We kennen ook de flight- (vluchten) en freeze-stand ( stil vallen, bevriezen). Maar hier kies je  de aanval als de beste verdediging.
Verdediging tegen wat? In dit geval tegen je eigen onzekerheid, de angst om ‘het’ niet te kunnen. Die door ‘het’ te gaan doen natuurlijk getoetst zal gaan worden. Om die toetsing en de mogelijke uitkomst te ‘laag’ bevonden te worden te vermijden geef je niet de werkelijke reden op maar zeg je dat het niet kan, de tijd is er niet voor!
En het gevolg is dat je het niet gaat doen.

De bovenstaande gedachten hebben je niet geholpen.

 

Maar je wil wel geholpen worden! Of jezelf helpen….

Kijk dan naar waar jij invloed op hebt en dat is wat er in jouw hoofd omgaat.
Herken de eisen die je stelt en de aannames die je doet. Het zijn woorden als ‘moeten’, ‘niet mogen’, ‘alles’, ‘nooit’ en ‘als……dan’ die aangeven dat er voor jou maar een mogelijkheid is. En dat belemmert je om naar andere oplossingen en mogelijkheden te kijken!

 

Als voorbeeld: ik moet het weten.
Je kunt  deze gedachte interpreteren als: als ik het niet weet dan……ben ik geen goed mens.
Dat is nogal een boute uitspraak niet?
En klopt die wel? Wie zegt dat? En moet dat dan altijd?
Onderzoek je gedachten!
Als je de’ eisen die je aan jezelf stelt onder de loep neemt kom je tot de ontdekking dat ze vaak ónmogelijk zijn.
Het heeft dus ook niet zoveel zin om er aan vast te houden.

Menigeen zal zichzelf weer veroordelen om zijn of haar niet helpende gedachten. Dat helpt natuurlijk ook niet! Bedenk dat jij echt de enige niet bent ( als die gedachte helpt) en al was je het wel: dit hoort bij jou en jij bent goed (genoeg zoals je bent.
Kun je jezelf met mildheid bekijken en er om lachen? Dat geeft  (letterlijk!) meer ‘lucht’!

 

Ben je al van die bank af?

Misschien al wel……je voelt je al wat lichter en denkt: “ Ik kan niet alles weten, kom, ik ga op onderzoek uit!”
Of je hebt nog een extra duwtje in de rug nodig. Bedenk dan eens hoe jij tegen anderen aankijkt die niet alles weten en jou om hulp vragen. Vind jij die mensen dom of minder waard? Ik in ieder geval niet! Ze doen me geen groter plezier dan hun vragen te stellen want dan kan ik doen wat ik graag doe: helpen!!
Dus: als je bedenkt dat jij met jouw vraag ( lees ‘onzekerheid’) een ander een groot plezier doet en jezelf daar ook nog eens mee helpt, geef je jezelf de mogelijkheid om die vraag ook te gaan stellen.

 

De situatie die dan volgt:

Jij hangt na een drukke dag op de bank voor de tv en zucht: “Bah, dit is toch ook geen leven, ik ben kapot en wat heb ik nou eigenlijk voor zinnigs gedaan, niets!!”
Je partner zegt:” Als je niet tevreden bent, waarom ga je dan niet iets anders doen? Je wilde toch altijd nog iets voor jezelf beginnen?” ( Je mag hier van  alles invullen: een cursus, een eigen winkel, de Camino lopen…..)
Waarop jij zegt:  “Ja, dat klopt wat je zegt maar ik weet nog niet zo goed wat dan en hoe dan. Kun je me helpen? “
Je zet de tv uit en begint samen aan jouw idee te werken!

 

Heb jij een idee maar is je excuus-truus nog te sterk?
Kom dan naar de workshop op 17 maart en geef ‘groen licht’ aan jezelf!

 

Kun je dan niet maar kun je wel een sparringpartner gebruiken?
Meld je dan aan voor mijn gratis sparringsessie.

 

Brigitte

 

You may also like

Leave a comment