Groen licht voor genieten….ook als je geen werk hebt

Vakantietijd voor werkzoekenden is niet  altijd even leuk als voor diegenen die na een jaar werken van hun welverdiende rust gaan genieten. Werkzoekenden  moeten vaak opboksen tegen de mening van anderen dat je ‘toch alle dagen vakantie hebt’.  Schuld en schaamte en “wat zullen ze wel niet van me denken als ik van mijn uitkering op vakantie ga” spelen ook vaak een rol. De angst om nou juist die droombaan/vacature te missen houdt je tegen om te relaxen en misschien wel de belangrijkste domper op het echte genieten is dat je niet zonder zorgen bent.  De onzekerheid  over de toekomst  is moeilijk te ‘parkeren’ met de gedachte: “nu maak ik me even geen zorgen, dat komt over drie weken wel weer.”

Hoe kun je jezelf dan toch het groene licht geven om van je vakantie (en even geen baan zoeken) te genieten?

 

Tackel de mening van anderen en zet er jouw feiten naast.

Het is simpel: klopt het dat jij alle dagen vakantie hebt? Nee toch? Je bent dagelijks bezig met je zoektocht, netwerken en leren hoe je in deze tijd moet solliciteren. Je hebt dan misschien geen verplichting om iedere dag van 8 tot 5 voor een baas te werken, de verplichting die jij jezelf oplegt houdt niet op na 5 uur, die gaat vaak ook ’s avonds, ’s nachts en in de weekenden door. Kortom: het is helemaal geen  vakantie! Sterker nog: een baan zoeken is een zware baan! ( Uitzonderingen daargelaten…..)

Waarom zijn de opmerkingen van anderen dan zo vervelend? En voel jij je schuldig als je niks doet?

Kan het zijn dat:

  • Je zelf vindt dat een baan zoeken geen ècht werk is?
  • Je niet mag genieten als je er niet voor gewerkt hebt?
  • Je niet mag uitrusten als het werk niet af is?
  • Je geen misbruik mag maken van de sociale voorzieningen?
  • Je voor jezelf moet kunnen zorgen?

Ja, dan heb je een probleem!

Maar je kunt er gelukkig zelf wat aan doen!

Het zijn immers ‘normen’ die jij zelf hebt bedacht of die je zo vaak hebt gehoord (van je ouders, leraren, bazen etc.) dat je er zelf in bent gaan geloven. Het zijn overtuigingen geworden en ze waren ooit heel waardevol. Je bent er onafhankelijk door geworden en een betrouwbare werknemer.  Maar in de situatie dat je werkeloos bent zijn ze als een molensteen om je nek. En als je die niet aflegt help je jezelf om zeep……

 

Onderzoek je overtuigingen.

Klopt het (nog) wel wat je denkt ?

De eerste twee overtuigingen kunnen we al weerleggen met de simpele constatering dat je wel degelijk werkt. 

 

De derde is wat lastiger, afhankelijk van het soort werk wat je gewend was om te doen.

Had je een baan waar je taken iedere dag afgerond konden worden zoals schoonmaken of bv. een bepaald aantal producten fabriceren, dan moest je misschien wel doorwerken totdat het werk af was. En mocht je letterlijk daarna pas uitrusten.  Neem dan een voorbeeld aan de volgende groep werknemers.

Diegenen die aan langere termijnprojecten werkten of een serie activiteiten per maand moesten vervullen, zijn gewend om de dag af te sluiten zonder dat het werk af is. En dat betekende toch ook dat je mocht uitrusten van een dag werken.  Dat mag je nu dus ook, ook al heb je nog geen baan. Zie je zoektocht als een lange termijnproject waarvoor je ook een lange adem nodig hebt. En daar hoort ‘bijkomen’ ook bij.

 

Bij de vierde overtuiging zit er een addertje onder het gras. Je maakt immers geen misbruik maar gebruik van de sociale voorzieningen.  Regelingen waar we met zijn allen voor ‘gekozen’ hebben.  Vanuit de solidariteitsgedachte om elkaar te helpen als je het niet meer zelf kunt. Gereguleerd door de overheid zodat iedereen de zekerheid van een vangnet heeft.

Waar zit het addertje dan?

Hulp krijgen in de vorm van een uitkering heeft een steeds negatiever stempel gekregen. De wereld en ieders toekomst wordt afgeschilderd als ‘maakbaar’ dus als jij het niet ‘maakt’ ben je zelf schuldig en doe je ‘gewoon’ niet goed genoeg je best.  En als je niet genoeg je best hebt gedaan verdien je het niet om te relaxen en te genieten. Daarnaast zijn de verplichtingen over wat je ‘best’ doen is, steeds verder opgeschroefd. Niet eens feitelijk maar de politieke en publieke opinie wel.

Allereerst is het belangrijk om te beseffen is dat  die maakbaarheidsgedachte niet klopt.  Een algehele erkenning van het feit dat het leven soms zo moeilijk is dat je er alleen niet uitkomt zou het gevoel van misbruik al aardig kunnen verminderen. Ten tweede: politiek en publiek hebben makkelijk praten en oordelen zonder weet te hebben van de werkelijke situatie. Luister naar je eigen ‘normen’ en waardeer jezelf voor datgene wat je doet. Jouw last is al zwaar genoeg.

 

De vijfde overtuiging is de sleutel tot het kunnen genieten mits je hem om kunt buigen.

Voor jezelf moeten kunnen zorgen betekent in negatievere zin dat je de plicht hebt om onafhankelijk van anderen in je onderhoud te kunnen voorzien.  Het draait hier dan alleen om de centen. In meer positieve zin geeft het je de mogelijkheid om goed voor jezelf te zorgen. Je hebt de plicht om goed te luisteren naar wat jij nodig hebt. Om je werk ( zoeken) te kunnen volhouden, een goede ouder, buur en/of vriend te zijn. En wat al niet meer waar de maatschappij behoefte aan heeft. Meer dus dan alleen maar centen.

Ik zeg het vaak genoeg tijdens mijn lezingen en trainingen: als je niet goed voor jezelf zorgt kun je ook niet goed voor anderen zorgen. Jij komt op de eerste plaats!

Dat zijn we niet gewend te mogen want het wordt geïnterpreteerd als zijnde egoïstisch of egocentrisch en beide vertegenwoordigen een negatief oordeel. Maar als je niet alleen op jezelf gericht bent en er juist anderen meer en beter mee van dienst wil kunnen zijn is goed voor jezelf zorgen juist heel verstandig!

 

Genoeg redenen om van gedachten te veranderen en

te gaan genieten van je vakantie!

 

Toch staat er nog een flinke beer op de weg:

De zorgen voor de toekomst.

Ook deze zorgen kun je onderzoeken en ombuigen of op zijn minst kleiner maken.

We zijn geneigd om hele doemscenario’s te bedenken waarbij twee of drie weken niet bezig zijn met solliciteren alle kansen op die droombaan en een mooie toekomst teniet doen.

Onzin natuurlijk!

Hieronder nog enkele tips voor meer rust en meer tijd om te genieten:

  1. Je gaat maar een korte tijd weg! Besef dat de reactietermijn van vacatures vaak drie tot vier weken is. Je hebt dus ook na je vakantie nog (genoeg) tijd om te reageren. Bang dat je gezien wordt als minder geïnteresseerd omdat je wat later reageert? Leg dat dan in je begeleidende mail uit. En weet ook dat je CV het eerste selectiemiddel is, niet of je nu binnen twee dagen of net voor de sluitingstermijn hebt gereageerd.
  2. Besef dat er in de vakantietijd ook minder vacatures verschijnen en/of dat HR-afdelingen minder bemenst zijn. De reactietermijn is dan ook vaak langer en geeft jou meer tijd om te reageren.
  3. Toch bang om je droombaan te missen? Dan weet je vast wel hoe deze er uitziet en kun je een heel specifieke zoekopdracht of vacaturealert instellen. Alleen voor die droombaan kun je dan afspreken om wat vakantietijd in te ruilen. De andere vacatures kunnen rustig wachten tot jij weer thuis bent.
  4. Plan datgene wat je per se moet/ wil doen en doe dat het liefst als eerste op de dag. Dan heb je daarna weer ‘vrij’ om andere dingen te doen.
  5. Bedenk wat jou nog meer een gerust gevoel geeft en regel dat vooraf. Iemand anders die de ‘post’ uit je mailbox haalt en je waarschuwt als er een belangrijk bericht tussen zit? Denk hierbij aan een sollicitatiemaatje die jou goed kent en weet wat je zoekt. Je kunt elkaar deze dienst bewijzen als je niet op hetzelfde moment op vakantie gaat.
  6. Spelen de zorgen tijdens je vakantie toch nog op? Schrijf ze dan eens van je af. Je hersenen vertrouwen erop dat het niet vergeten wordt omdat het nu op papier staat en kunnen het daarna loslaten.
  7. Je zorgen maken gaat over de toekomst en hoe graag we het ook zouden willen, deze is niet te voorspellen. De tijd die je hieraan besteedt is dan ook zinloos. Zeker omdat je aandacht geeft aan iets negatiefs. Daarmee wordt dit negatieve alleen maar groter. Geef jezelf ook weer niet op je kop dat je je zorgen maakt want dat maakt het alleen maar erger. Erken dat je ze hebt èn geef aandacht aan andere zaken, aan dat wat het leven nog meer mooi maakt. Je partner, je gezin, een goed boek, leuke ontmoetingen, de zon……het hoeft niet eens veel geld te kosten!

 

Het gevoel van vakantie zit vooral tussen je oren en

genieten van je vakantie

is vooral

jezelf de toestemming geven

om dat te doen.

 

Dat is niet gemakkelijk en als je innerlijke criticus zich weer roert……

geef hem of haar dan ook eens vakantie!

 

Geniet ze!

 

Brigitte

 

You may also like

Leave a comment