Drie manieren om je malende gedachten tot rust te brengen

Herken je dit?

  • Van die gedachten die maar blijven malen?
  • Waar je maar niet van los kunt komen, wat je ook tegen jezelf zegt?
  • Die je van je slaap beroven en waar je hondsmoe van wordt?

Tijdens een van mijn lezingen sprak ik een man die me hierover vertelde. Uiteindelijk had hij besloten om al die gedachten op te gaan schrijven. Dat bracht enige verlichting omdat het zoals hij zei ‘uit het hoofd’ op papier kwam en hij zijn zorgen daarmee van zich af schreef.  Tijdelijk weliswaar maar het werd hem steeds duidelijker waar hij nu eigenlijk mee worstelde….en dáár wat aan kon gaan doen!

 

In deze blog laat ik je kennis laten maken met drie manieren om los te komen van het malen zodat er ruimte komt om te doen wat er daadwerkelijke toe doet. Zo mooi samengevat in deze quote:

 “Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen.

Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen.

Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien”

– Franciscus van Assisi

 

De sleutelbegrippen worden gevormd door stil staan bij, afstand nemen van en op zijn beloop laten. De manieren zijn niet nieuw en misschien weet je wel dat het goed voor je is/ zou kunnen zijn maar doe je het nog niet. Laat je dan inspireren om het te proberen!

 

  1. Zet Je gedachten op papier.

Het grote voordeel van je gedachten op papier zetten is dat je je gedachten vertraagt en letterlijk afstand creëert. Met het formuleren van de woorden en het fysieke schrijven blijf je al bij de afzonderlijke gedachten stil staan. Soms vliegen de zinnen op het papier en hoef je nauwelijks na te denken. Ook dat is prima. Behalve het vertragende effect zorgt het op papier zetten er ook voor dat je gedachten vast komen te liggen en je letterlijk afstand creëert. Afstand tussen je hoofd en het papier. Daar staat het dan en je kunt het nalezen en beschouwen. Er opnieuw over denken maar dan zonder dat je wordt meegezogen in je gedachten. Je hebt ze toevertrouwd aan het papier en daar mogen ze even rusten. En kun jij dat ook doen.

 

Zelf heb ik in moeilijke tijden heel wat boekjes volgeschreven. Met mijn pijn, verdriet, angst en vragen. En al schrijvende kwam er vaak rust, berusting (acceptatie) en inzicht in hoe ik mezelf ‘klem’ zette met mijn gedachten. Over hoe ik vond dat iets zou moeten zijn terwijl het in feite anders was. Doordat ik dat op papier zette kon ik het verschil tussen die twee beter zien, de knoop ontwarren en bekijken waar ik wat aan kon doen. Soms werd dat meteen duidelijk, soms ook niet. Maar altijd kwam er meer rust om de dingen dan maar op zijn beloop te laten en gewoon te zien wat er zou gebeuren.

 

  1. Ga een gesprek aan met jezelf.

In mijn workshops, trainingen en individuele begeleiding geef ik vaak de tip om een interne dialoog met jezelf aan te gaan. De meesten van ons doen dat heel vaak maar leveren dan vooral een gevecht met hun innerlijke stem. Zo’n dialoog klinkt dan ongeveer zo:

a. “Dat kan ik helemaal niet! Ik heb niet voldoende ervaring….”

b. “Daar ga je weer, jij met je klein-denken. Hou daar nou eens mee op! Je hebt genoeg vrienden en bewijzen dat je dat wel kunt. Dus niet zo bang zijn, kom op!”

a. Ja, je hebt gelijk, ik moet maar wat flinker zijn en positief denken….”

In de laatste zin komt het woord ‘moet’ naar voren. Het is nu meer een eis waaraan je van jezelf moet voldoen De eis om jezelf te beheersen en tot actie te dwingen. En als je daar niet aan voldoet dan spreek je jezelf weer bestraffend toe waarmee je de druk voor jezelf vakkundig opvoert. Niet echt een manier om meer afstand en rust te creëren. De meesten van ons zijn hier een expert in! We hebben niemand anders nodig die ons op het matje roept als we onze innerlijke maatstaven niet halen. Dat kunnen we heel goed zelf!

 

Aangezien we hier al goed in geoefend zijn kun je er dus ook goed gebruik van maken. Verander dan wel de toon, het perspectief en de woordkeuze. Sta even stil bij wat er nu werkelijk speelt en accepteer dat. Vervang je eis door goed genoeg zijn en gun jezelf alle mogelijkheden. Wees vooral mild voor jezelf. Hoe dat klinkt?

a. “Dat kan ik helemaal niet! Ik heb niet voldoende ervaring….”

b. “Hé, jou heb ik vaker gehoord. En ja, ik weet het, ik ben bang dat ik niet goed genoeg bevonden wordt. Afgerekend als niet kundig of stom dat ik dit ‘zomaar’ denk te kunnen. Maar weet je, met die gedachte kom ik niet verder en ik wil het toch heel graag proberen. Gewoon onderzoeken, op mijn manier. Daarbij hoef ik niet flink(er) te zijn (dan ik me voel). Ik mag gewoon mezelf zijn.”

a. “Ja, zo is het….ik mag het op mijn eigen manier doen en dat is goed genoeg.”

Hier vormt het onderzoeken een manier om het resultaat niet langer te willen beheersen maar zich te laten ontwikkelen. De zaken wat meer op zijn beloop te laten….

 

  1. Ga wandelen.

Het liefst in de natuur. Al lopende ben je geen gevaar voor jezelf of anderen als je gedachten afdwalen. Je kunt je gedachten aan je voorbij laten gaan en je kunt er ook letterlijk bij stil gaan staan.

 

Zelf heb ik een heerlijk bos vlakbij waar ik regelmatig loop. De snelweg is ook dichtbij en afhankelijk van de wind hoor ik het zoemende geluid meer of minder sterk. Soms erger ik me eraan dat ik dat hoor terwijl ik liever alleen de vogels zou willen horen. Maar soms heb ik hele stukken gelopen zonder dat het geluid me stoort….ik ben dan zo in mijn gedachten verzonken dat ik het niet eens hoor! De vogels, de wind, de geuren of kleuren brengen me dan vaak terug in waar ik op dat moment ben. Dan word ik me ook bewust van waar ik in mijn hoofd mee bezig ben. En dat heeft niets te maken met het heden maar alles met het verleden of met de toekomst.

Herken je die dialoog waarin je jezelf vertelt dat “iets je nog nooit gelukt is” (verleden) en dat “het dan ook in die baan wel niet zal lukken?” (toekomst). In beide gevallen verlies je onnodige energie, je bent met iets bezig waar je op dat moment geen invloed (meer) op hebt maar wat je het liefste wel in de hand zou willen hebben! Sta dan weer even stil bij datgene waar je wel invloed op hebt op dat moment. Als je er achter komt dat dat niets is, lach dan even om jezelf, laat de gedachte rusten en bewaar hem voor het moment waarop je er werkelijk iets mee kunt doen. Dat geeft je de ruimte om even afstand te nemen, te genieten van je omgeving en nieuwe energie op te doen voor het moment dat je het daadwerkelijk nodig hebt!

 

Wat laat jij op zijn beloop? En hoe heeft dat voor jou gewerkt? Deel het in het commentaarveld onder mijn blog en inspireer anderen ermee!

 

Heb jij last van malende gedachten? Die je tegenhouden om te gaan doen wat je zo graag wilt doen? Spar dan eens met me en we kijken wat ik voor je kan betekenen.

Brigitte

 

You may also like

Leave a comment