De muur. Bescherming of beletsel?

En nee, deze bemoediging gaat niet over de Chinese Muur of die in Berlijn.
Ook niet over de nieuwe muren van prikkeldraad en beton die opgeworpen worden om vluchtelingen en (vermeende) terroristen tegen te houden.
Maar misschien ontstaan deze muren wel door de muur die we in onszelf bouwen.
En biedt dit ons dan bescherming of is hij een beletsel?

 

De muur die we in onszelf bouwen (en ik ga er even van uit dat we dat allemaal in meer of mindere mate doen) is gebouwd van angsten en gewoonten, van denkbeelden over wat goed of niet goed is. Ontstaan uit het ‘leven’ wat ons overkomen is en waarvan sommige gebeurtenissen zo heftig zijn geweest dat we ze maar ommuurd hebben. Niet zozeer om ons te beschermen tegen die buitenwereld maar meer om ons te beschermen tegen die eigen, individuele pijn. Het is het persoonlijke waar we bang voor zijn omdat ons dat het diepst heeft geraakt en verwond. En dat willen we in de toekomst graag vermijden.

 

Is dat dan erg zo’n muur?

Nee, hij hoort bij je en is je ooit van dienst geweest. Hij verdient dan ook een waardige plek in jou.
Maar wàt te doen als je merkt dat deze afscherming je niet meer helpt? Als deze je belet om bijvoorbeeld te gaan doen wat je het liefste zou willen doen? Of als je niet meer in en met je eigen angst wilt leven? Als je je wilt bevrijden?

 

Laten we eens naar die Chinese Muur terug gaan. Waar er vroeger wachters overheen liepen, wandelen er nu toeristen. Met de mogelijkheid om naar beide kanten te kijken.
Wat eerst verdeeld was in goed en kwaad blijkt dan min of meer hetzelfde te zijn. Eenzelfde landschap van feitelijk, bossen, weilanden, steden mensen enz.
Kijk je vanaf je eigen muur naar jouw binnen- en buitenwereld dan kun je hetzelfde zien. Aan beide zijden is er pijn en teleurstelling, vreugde en succes. De wereld buiten jou is niet volmaakt net zoals jij. Dit is niet alleen een feit maar biedt je ook een kans.

 

Een kans om je te bevrijden en je leven ten volle te leven en te beleven.
Word je bewust van die muur, ga er eens op staan en kijk eens naar beide kanten!
Wat heb je nu ommuurd? Je tekortkomingen en grebreken? Je zwakheden en gevoelens van woede en onzekerheid?
En waar bestaat die muur nu eigenlijk uit? Uit onwaarheden, angsten, onjuiste ideeën en achterhaalde zelfbeelden? Gemetseld met het cement van gebrek aan vertrouwen in jezelf en in de wereld? En is de hoogte de ‘eis’ die jij jezelf oplegt? De ‘eis’ van volmaakt moeten zijn?
Wat zie je aan de andere kant? Precies hetzelfde: mensen met tekortkomingen en gebreken, angsten en gebrek aan zelfvertrouwen. Mensen die niet volmaakt zijn en een wereld die niet volmaakt is. En dat ook nooit zullen zijn.

 

Heeft streven naar volmaaktheid zin? Heeft de afscherming tegen de onvolmaaktheid zin?
Ten volle leven zit hem niet in vervolmaking. Het zit hem in het omarmen van het niet-volmaakt-zijn.
Zoals Elisabeth Kübler Ross zei: “I am not okay, You are not okay and that’s okay”.
Wees zacht voor jezelf, dat is zowel je bescherming als je bevrijding!
En met deze gedachte kunnen we ook de nieuwe muren helpen voorkomen of weer heel snel afbreken!

Brigitte

 

Inspiratie en teksten heb ik opgedaan uit het boek “Een licht voor jezelf” van Jack Kornfield ( 1993) ISBN 90-6325-531-4.

You may also like

Leave a comment