De moed om te delen

Op 29 juli a.s. ga ik weer een workshop geven over de Kracht van Gedachten. Aangezien ik dit tijdens de Social Friday van Seats2Meet doe werd me gevraagd of mijn onderwerp in het thema ‘Summer Craze’ paste en of ik het licht en luchtig kon houden?  Mijn eerste gedachte was dat dat niet kon: de kracht van gedachten is meestal niet luchtig maar diepgaand en sommigen  ervaren het als zwaar. Toch was mijn antwoord dat  ik het wel van een luchtigere kant kon benaderen. In een fractie van een seconde had ik me aangepast aan de wens van de ander.

 

Waarom? Omdat ik graag meer klanten wil en moet bieden wat zij vragen. Dus dwing ik mezelf om aan de vraag te beantwoorden. Maar mijn gevoel geeft onrust en boosheid aan. In eerste instantie naar de vrager, in tweede instantie naar mezelf toe. Waarom heb ik me aangepast als dat niet klopt? Waarom heb ik niet gewoon uitgelegd waar ik voor sta? Ongeacht de consequenties? (Dat ik mogelijk deze workshop niet kan geven en een kans om klanten te vinden verlies)

 

Dit zijn de momenten waarop ik mijn eigen belemmerende overtuigingen tegen kom. Je kunt belemmerende overtuigingen o.a. herkennen aan woorden als ‘moeten’, ‘niet mogen’, ‘als…..dan’ en het gebruiken van generalisaties. In mijn geval is dat de gedachte dat ik , om meer klanten te krijgen, moet bieden wat zij vragen.

Menig marketingdeskundige zal het hier mee eens zijn: als er geen vraag of behoefte aan je product of dienst is zul je weinig verkopen. Ook ik ben het daar mee eens maar ik heb me laten verleiden om de, als paddenstoelen uit de grond schietende, on-linemarketeers te geloven. De een komt met tien tips om meer klanten te krijgen via Facebook, de ander heeft er negen stappen voor nodig. Het advies klinkt als: “Doe het op deze manier, simpel en gemakkelijk, en je zult succes hebben”. En zeg nou zelf: ik zou wel stom zijn om het advies van de expert niet op te volgen! Wat weet ìk tenslotte van marketing af?

 

Daar zit voor mij een pijnpunt en ik vermoed dat velen dat met mij delen: Ik voel me vaak onzeker als  ik ergens geen of weinig kennis van heb. En ik wil graag succesvol zijn! Dus volg ik het advies van anderen, waarvan ik denk dat ze expert zijn, op. Met de onderliggende gedachte dat wanneer ik het precies nadoe er automatisch succes op volgt.

 

Simpel toch?

Dat blijkt dan niet zo te zijn. Ondanks dat ik alles uit de kast haal om aan de zelf opgelegde taak (lees eis) te voldoen, duurt het allemaal veel langer, kost het meer kruim en lukt het me toch niet ( helemaal) om hetzelfde succes te bereiken als de expert. Met als gevolg dat ik me schuldig voel omdat ik misschien niet alles gedaan heb zoals het moet en me schaam omdat ik te dom ben om zo iets simpels tot een goed einde te brengen. Wat het allemaal nog erger maakt is de gedachte dat ‘ik de enige ben die dit niet kan…..’ En met die gedachte graaf ik mezelf nog wat dieper in het gevoel niet goed genoeg te zijn om erbij te horen.

 

Mijn eigenwaarde is dan weer eens tot nul gedaald.

Herken je dit?

Wat een opluchting! Dat betekent dat jij ook niet de enige bent! En als jij en ik niet de enigen zijn, zouden er wel eens veel meer mensen kunnen zijn waarbij al die mooie succesformules niet (helemaal) werken. Maar waar we niet over durven praten omdat we bang zijn dat anderen in ons teleurgesteld zijn en/of ons niet (meer) accepteren als ze het ‘hele’ verhaal kennen. Omdat dan blijkt dat we niet zo perfect zijn als we de ander èn onszelf hebben willen doen geloven.

Dus…..

Ik ben niet van licht en luchtig, niet van de simpele en gemakkelijke weg. Zelf worstel ik iedere keer weer met het op tijd af krijgen van mijn blogs. Ik ben bang dat mijn onderwerpen niet interessant zijn omdat het steeds weer op hetzelfde neer komt. Ik ben bang dat mijn verhaal niet goed in elkaar steekt. Ik ben bang dat ik niet origineel ben…

Wat trouwens klopt. Mijn inspiratie voor mijn verhalen haal ik nl. uit de ervaringen van mijn klanten, van mijzelf en wat ik hoor, lees en zie. Deze blog is in het bijzonder geïnspireerd door  het boek van Brené Brown: De moed van imperfectie.¹ Hierin schrijft ze:

“Als we met hart en ziel willen leven en liefhebben, en als we de wereld tegemoet willen treden vanuit een gevoel van eigenwaarde, dan moeten we praten over de dingen die ons daarbij in de weg staan, met name over schaamte, angst en kwetsbaarheid”.  

 

En dat klinkt mij zeer bekend in de oren omdat het voor mij niet gaat om het ‘wat en hoe’  maar

het gaat om wat ons belemmert om dat ‘wat en hoe’ daadwerkelijk te doen.

Dat is niet gemakkelijk en simpel en het biedt ook geen garantie op succes.

Het is een levenslange weg van vallen en opstaan om

jezelf de toestemming te geven imperfect en kwetsbaar te zijn.

Dat vraagt om de moed om je moeilijke emoties te delen en compassie voor jezelf omdat je die moeilijke emoties hebt. Wat het oplevert is de ‘lucht’ om te mogen zijn wie je bent, zonder je te hoeven aanpassen.

 

Wat dit voor mij betekent? Mijn workshop krijgt als thema ’Vrij uit leven’: dat is niet licht maar geeft wel lucht!

 

Brigitte

 

In deze blog heb ik mijn eerste angsten en schaamte gedeeld. Wat inderdaad oplucht om het zo op papier te zetten. Wat zou jij willen delen? Schrijf het in het commentaarveld of deel het op mijn Facebookpagina.

En weet: delen maakt de weg vrij om je eigen pad te bewandelen.

 

 

Wil jij meer inzicht in wat jou tegenhoudt om vrijuit te leven?

Kom dan naar de workshop op 29 juli a.s. tijdens de Social Friday of meld je aan voor een gratis kennismakingsgesprek en we bekijken samen wat ik voor je kan doen.

 

¹ Brown, B.  ( 2010). De moed van imperfectie. Laat gaan wie je denkt te moeten zijn. Amsterdam: A.W. Bruna Uitgevers B.V.

You may also like

Leave a comment