De juiste beslissing….minder zwaar laten wegen

In de afgelopen weken heb ik met verschillende jongeren mogen praten en werken. Zij waren deelnemers aan de pilot voor jongvolwassenen. Een pilot die als doel had om hen te helpen met hun studie- en of beroepskeuze en mijzelf om mijn testinstrument en trainingswerkvormen uit te proberen op een jongere doelgroep dan ik gewend ben.

Tijdens de verschillende gesprekken en de training werd me duidelijk dat het maken van een keuze voor een vervolgstudie of beroep bemoeilijkt werd door de angst om een verkeerde beslissing te nemen. En dat die angst dusdanige proporties aan kan nemen dat het een verlammend effect heeft. Met als resultaat: uitstel van keuze, blijven twijfelen, onzekerheid en verlies aan zelfvertrouwen.

Wat kon ik hiermee? Ik dacht alleen maar: “Grutten, jullie zijn nog zo jong en je hebt nog een heel leven voor je!” en “Waarom moet je alles al kunnen en weten? Dat is wel een heel zware opgave!” Maar ook besefte ik dat ik gemakkelijk praten heb met een leeftijd van 55 jaar en door schade en schande inmiddels ( een beetje) wijzer geworden. En ik weet ook dat er veel volwassenen zijn die met dezelfde twijfel en angst voor het nemen van de juiste beslissing worstelen.

 

Hoe dat werkt?

De angst om een verkeerde beslissing te nemen is vaak gebaseerd op de verwachting dat je als gevolg van die beslissing iets kunt verliezen: geld, bezit, liefde, vrienden, een baan, zekerheid etc. Voeg je daar aan toe dat we vaak menen dat we perfect moeten zijn dan is de klem gezet. Denk maar eens aan overtuigingen als ‘ik moet het weten’, ‘ik mag geen fouten maken’ en ‘ik ben een mislukkeling als iets niet lukt’. We menen dat we alles moeten kunnen, weten en controleren en dat we de toekomst kunnen voorspellen. Tegelijkertijd weten we dat dat onmogelijk is. Dat kan een mens onzeker, machteloos en gefrustreerd doen voelen want wat je ook doet, welke beslissing je ook neemt, het zal nooit kunnen voldoen aan de strenge eisen die je aan jezelf hebt gesteld. En het gevolg daarvan kan zijn dat je geen beslissing meer durft te nemen omdat je, als je dat wel doet zeker geconfronteerd wordt met je eigen ‘falen’. En dat is nou net hetgeen je wilt vermijden….

 

Hoe kun je die zware eisen nu verlichten?

Geholpen door het 5G-model* en een al oud boek** wat ik op dit moment aan het lezen ben kom ik tot een mogelijkheid die gekenmerkt wordt door anders denken! Positief, onderzoekend en open staand voor mogelijkheden en kansen!

 

Hoe dàt werkt?

Je angst voor de gevolgen ontkracht je door deze gedachten over de toekomst op waarheid te toetsen. Immers, hier zitten veel onvoorspelbaarheden in: je verwacht iets, je denkt het gevolg te weten, je denkt dat het negatief uitpakt. Je denkt de toekomst te kunnen voorspellen maar hiervoor geldt zeker (!) wat je bij zoveel financiële producten wordt voorgehouden.

Resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst!

Alleen nu leggen we dit positief uit! Je weet niet wat er gaat gebeuren dus heeft het ook geen zin om je daar zorgen over te maken!

 

Je vaste overtuigingen weerleg je ook door deze te toetsen aan wat er werkelijk is en/of er de positieve kanten van in te zien. Enkele voorbeelden:

  • Ik kan niet alles weten, dat is onmogelijk dus hoef ik dat ook niet van mezelf te verwachten.
  • Ik heb al veel fouten gemaakt en met vallen en opstaan al veel geleerd!
  • Wie zegt dat ik alles moet kunnen en klaar moet zijn met leren? Ik kan de toekomst niet voorspellen dus ik weet niet wat ik nog te leren heb.
  • Ik ben geen mislukkeling omdat iets niet lukt, ik ben juist een succes omdat ik het geprobeerd heb!
  • Wat ik ook beslis en wat het gevolg ook is, wie weet wat ik allemaal voor moois en leuks tegenkom en ik neem er altijd wel iets positiefs uit mee.

 

Dergelijke gedachten hebben de strekking dat wat er ook gebeurt, je dit aankan!

Dat geeft vertrouwen, macht en een blij gevoel!

 

Met als gevolg?

Dat je beseft dat er geen verkeerde beslissingen bestaan! Dat iedere keuze die je maakt je op een bepaald pad brengt, A of B dat maakt niet uit. Beide paden bieden je de kansen om te leren, te groeien en je te ontwikkelen. Ook heb je steeds de mogelijkheid om opnieuw te kiezen en bij te sturen. Wat een opluchting! Jij hebt de regie in eigen hand!

Dus?

Beslis om het avontuur van het leven aan te gaan,

zet die eerste stap,

zie wat er op je pad komt en

geniet ervan!

 

Veel plezier!

Brigitte

 

P.S. Heb je nou toch moeite met beslissen? Neem jezelf dan niet zo serieus, dat doet wonderen!

 

 

* Het 5G-model is een communicatiemodel wat weergeeft hoe gedachten sturend zijn voor gedrag.

** Jeffers, S. (1987): Niet durven, toch doen. Adviezen en technieken om angst en besluiteloosheid om te buigen in kracht en actie. Uitgeverij Helmond, Helmond.

Talentmanagement, ook voor jou?

Binnen de wereld van Human Resource Management is talentmanagement een belangrijk thema.In de praktijk wordt dit vaak vormgegeven voor een specifieke groep medewerkers: voor diegenen die als bijzonder waardevol gezien worden of die in het bezit zijn van bijzondere/ schaarse talenten. Zij krijgen bv. extra mogelijkheden om hun talenten te ontwikkelen m.b.v. studie of begeleiding.
 
Met positieve effecten! Uit onderzoek blijkt dat de motivatie en betrokkenheid bij de organisatie toeneemt, dat mensen zich meer gewaardeerd voelen en minder snel een andere baan zoeken.
 
Een effect dat ik graag voor iedereen gerealiseerd zou willen zien! In mijn opinie is talentvol zijn niet alleen voor een kleine groep mensen van toepassing maar heeft iedereen zijn eigen unieke talenten.Bewust gebruik maken van deze talenten en deze laten floreren heeft naar mijn mening zowel voordeel voor het persoonlijk welbevinden als voor de organisatie.
 
Steeds meer bedrijven en organisaties zijn zich hiervan bewust en passen hun beleid rondom talentmanagement aan. Maar wat als jouw organisatie dat nog niet doet?
 
Kies dan voor je eigen talentmanagement!
 
Leer je unieke talenten kennen en zoek zelf naar de mogelijkheden om deze te ontwikkelen en tot hun recht te laten komen. In deze tijd heeft iedereen immers ook de verantwoordelijkheid om zijn ‘waarde’ op de arbeidsmarkt te behouden. Pro-activiteit en eigen regie nemen horen daarbij.
 
En dit betekent niet alleen dat je in de snelle veranderende arbeidsmarkt mee kunt maar dat je jezelf ook nog eens een groot genoegen doet door je vooral te richten op datgene wat je goed kunt en wat je plezier geeft!
 
Wil jij dit ook? Lees hier hoe de Talenten Motivatie Analyse je hierbij kan helpen.
 
En wil je graag meer weten? Meld je dan aan voor een gratis kennismakingsgesprek via het contactformulier op mijn website.

 
Veel succes met de start van jouw eigen talentmanagement!

Brigitte

Voordeel of vooroordeel? Wat zie jij?

In mijn presentaties en trainingen vertel ik vaak over de kracht van je gedachten. Over hoe datgene wat je ‘denkt’ naar je toekomt en ‘bewaarheid’ wordt.
 
Je kent dit waarschijnlijk wel van het voorbeeld als je een nieuwe auto wilt kopen: ineens zie je de auto van jouw voorkeur overal rijden. Waren deze auto’s er voorheen niet dan? Jawel, alleen je dacht er niet aan en nu je er aandacht aan geeft zie je ze pas.
 
In de media hoor en lees ik vaak over ‘de’ 50plussers die niet of moeilijk aan het werk komen. De aandacht gaat uit naar de grote concurrentie en het verliezen van de ‘strijd’ (ook bij gelijke geschiktheid) op leeftijd. De vooroordelen rondom de oudere leeftijd zijn hardnekkig bv. niet flexibel, te duur en te hoog verzuim. Veel werkzoekende 50plussers worden hier moedeloos van omdat zij, als ze in de spiegel kijken, toch echt wat anders zien! (legio voordelen en ‘duur’ gaat voorbij aan het profijt van ervaring, het voorkomen van kosten en de onderhandelingsbereidheid bij velen).
 
Hoe kunnen werkgevers de voordelen van een oudere werknemer dan wel gaan zien? Ik stel voor om dat op dezelfde wijze als bij het voorbeeld van de auto te doen. Voordat je het gaat zien moet je erover nadenken! En nadenken doe je als je met vragen geconfronteerd wordt. Hoe denken zij over hun eigen toekomst als oudere werkende? Zijn zij dan (nog) wèl flexibel? Gezond en productief? En waarom zou dat bij dezelfde leeftijdgenoten dan niet zo zijn? Zijn zij dan zo ‘anders’?
 
Ik doe hierbij een oproep aan werkgevers: Kijk eens in die spiegel! Zie jij voordeel of vooroordeel? Wil jij graag op oudere leeftijd op jouw ‘waarde’ geschat worden? Ja, toch? Doe dat dan ook aan die ander, het vraagt enkel wat meer aandacht.
 
Niet alleen de werkgevers roep ik op om in de spiegel te kijken maar ook de oudere werkzoekenden zelf. Wat zie jij? Waar geef jij de meeste aandacht aan? Zet jij jouw denken in om jouw voordelen te blijven promoten? Of denk je in vooroordelen en laat je het erbij zitten om te proberen iets te veranderen?
 
Ik wil hiermee niet zeggen dat de weg naar een baan voor een oudere niet vol obstakels zit die nadelig zijn voor je kansen en waar je geen invloed op hebt. Maar wat je wel kunt doen illustreert het volgende verhaal:
 
Uit: het smalle pad – BMCgroep
 
Al jaren ging het volk gebukt onder een dictatuur. Wat die mensen ook ondernamen, er veranderde niets. Hoge belastingen, willekeur, onrecht, armoede onder het volk. Langzamerhand zakte de mensen de moed in de schoenen en legden ze zich neer bij wat toch niet te veranderen leek.

Op een oude man na. Elke dag ging hij met zijn spandoek naar het paleis en stond daar enkele uren voor de poort. Diverse keren was hij al opgepakt en na enkele dagen weer vrijgelaten. Steeds ging hij de volgende dag weer naar het paleis.

“Houd er toch mee op”, zeiden de mensen tegen hem. “Je verandert er toch niets aan”.

“Dat klopt”, zei de man, “hen verander ik niet, maar ik wil niet dat zij mij veranderen.”
 
Aan alle (50plus) werkzoekenden wil ik hiermee zeggen:

 

Houd MOED en hou vol!

 

En blijf vooral jezelf! ( promoten!)

 

Brigitte

 

P.S. Hoe denk jij over het spiegelen van werkgevers ? Met vragen over hun eigen toekomstbeeld? Reageer via het commentaarveld!

De muur. Bescherming of beletsel?

En nee, deze bemoediging gaat niet over de Chinese Muur of die in Berlijn.
Ook niet over de nieuwe muren van prikkeldraad en beton die opgeworpen worden om vluchtelingen en (vermeende) terroristen tegen te houden.
Maar misschien ontstaan deze muren wel door de muur die we in onszelf bouwen.
En biedt dit ons dan bescherming of is hij een beletsel?

 

De muur die we in onszelf bouwen (en ik ga er even van uit dat we dat allemaal in meer of mindere mate doen) is gebouwd van angsten en gewoonten, van denkbeelden over wat goed of niet goed is. Ontstaan uit het ‘leven’ wat ons overkomen is en waarvan sommige gebeurtenissen zo heftig zijn geweest dat we ze maar ommuurd hebben. Niet zozeer om ons te beschermen tegen die buitenwereld maar meer om ons te beschermen tegen die eigen, individuele pijn. Het is het persoonlijke waar we bang voor zijn omdat ons dat het diepst heeft geraakt en verwond. En dat willen we in de toekomst graag vermijden.

 

Is dat dan erg zo’n muur?

Nee, hij hoort bij je en is je ooit van dienst geweest. Hij verdient dan ook een waardige plek in jou.
Maar wàt te doen als je merkt dat deze afscherming je niet meer helpt? Als deze je belet om bijvoorbeeld te gaan doen wat je het liefste zou willen doen? Of als je niet meer in en met je eigen angst wilt leven? Als je je wilt bevrijden?

 

Laten we eens naar die Chinese Muur terug gaan. Waar er vroeger wachters overheen liepen, wandelen er nu toeristen. Met de mogelijkheid om naar beide kanten te kijken.
Wat eerst verdeeld was in goed en kwaad blijkt dan min of meer hetzelfde te zijn. Eenzelfde landschap van feitelijk, bossen, weilanden, steden mensen enz.
Kijk je vanaf je eigen muur naar jouw binnen- en buitenwereld dan kun je hetzelfde zien. Aan beide zijden is er pijn en teleurstelling, vreugde en succes. De wereld buiten jou is niet volmaakt net zoals jij. Dit is niet alleen een feit maar biedt je ook een kans.

 

Een kans om je te bevrijden en je leven ten volle te leven en te beleven.
Word je bewust van die muur, ga er eens op staan en kijk eens naar beide kanten!
Wat heb je nu ommuurd? Je tekortkomingen en grebreken? Je zwakheden en gevoelens van woede en onzekerheid?
En waar bestaat die muur nu eigenlijk uit? Uit onwaarheden, angsten, onjuiste ideeën en achterhaalde zelfbeelden? Gemetseld met het cement van gebrek aan vertrouwen in jezelf en in de wereld? En is de hoogte de ‘eis’ die jij jezelf oplegt? De ‘eis’ van volmaakt moeten zijn?
Wat zie je aan de andere kant? Precies hetzelfde: mensen met tekortkomingen en gebreken, angsten en gebrek aan zelfvertrouwen. Mensen die niet volmaakt zijn en een wereld die niet volmaakt is. En dat ook nooit zullen zijn.

 

Heeft streven naar volmaaktheid zin? Heeft de afscherming tegen de onvolmaaktheid zin?
Ten volle leven zit hem niet in vervolmaking. Het zit hem in het omarmen van het niet-volmaakt-zijn.
Zoals Elisabeth Kübler Ross zei: “I am not okay, You are not okay and that’s okay”.
Wees zacht voor jezelf, dat is zowel je bescherming als je bevrijding!
En met deze gedachte kunnen we ook de nieuwe muren helpen voorkomen of weer heel snel afbreken!

Brigitte

 

Inspiratie en teksten heb ik opgedaan uit het boek “Een licht voor jezelf” van Jack Kornfield ( 1993) ISBN 90-6325-531-4.

Je bestemming vinden, hoe doe je dat?

Enkele tips.

De tekst op de Happinezz-kalender van afgelopen zondag vertelde dat het een van de moeilijkste opgaven in je leven is om je richting en doel te vinden. En dat he t recept daarvoor niet in honderd woorden te geven is. Daarom gaven ze alleen een tip: Neem de tijd om te onderzoeken waar je warm voor loopt en gebruik je talenten om hier wat mee te doen.

Mooi! Daar kan ik helemaal achter staan en in mijn trainingen gebruik ik hiervoor de Talenten Motivatie Analyse en enkele werkvormen die al menigmaal tot verrassende inzichten hebben geleid. Toch is het daarmee niet klaar, eerder begint het dan pas.

Wat ik met jullie wil delen in deze blog is wat ik zelf meemaak op mijn pad naar mijn bestemming en de tips die ik op deze manier zelf beproefd heb.
 

  1. Toeval bestaat niet. Wees je bewust van wat er gebeurt en wat dit jou te zeggen heeft.

Inmiddels heb ik ervaren dat bepaalde zaken nooit bij toeval op je pad komen en dat ze ook nooit alleen komen. Dingen gebeuren om een bepaalde reden en wat ik probeer te doen is ze bewust op te merken en de vraag te stellen wat ze mij te zeggen hebben. Het antwoord is niet altijd meteen duidelijk maar soms betekent het simpelweg dat je goed moet luisteren.

Een voorbeeld: Na mijn vakantie viel ik compleet stil. Geen inspiratie om de draad weer op te pakken en wat onrustig omdat het langer duurde dan ik wilde. In een bijdrage op Linked-in schreef ik dit gevoel van mij af en een oud-collega reageerde per telefoon waardoor ik de kans kreeg om mijn zorgen uit te spreken. Dat luchtte op en het gaf me de rust om me over te geven aan het even-niet-weten.

De dag daarna had ik een gesprek met enkele mensen om te onderzoeken op welke doelgroep ik me met mijn bedrijf het beste kon richten. De onderzoekende vragen hielpen mij om het onderwijs te benoemen als mijn hoogste passie en door het enthousiasme wat ik zelf verwoordde besefte ik dat ik hier serieus naar wilde, nee moest luisteren.

In de week die volgde sprak ik mijn prille ideeën her en der uit en kreeg ik niet alleen bemoedigende reacties maar hielp het mij ook om mijn plannen aan te scherpen en te concretiseren. Zodat er nu een plan ligt om een pilot uit te voeren voor jongeren die zoekende zijn naar wat ze willen worden. En de eerste klant zich al gemeld heeft!
 

  1. Tip twee die ik uit deze gebeurtenissen heb gehaald is: zet je geest, je ogen en je oren open voor wat je zelf doet en zegt en laat je door jezelf verrassen.

 

  1. Mijn derde tip is: spreek je ideeën, gedachten en gevoelens uit!

Behalve dat de gebeurtenissen duidelijk maakten dat mezelf uitspreken mij verder hielp kreeg ik ook een aantal teksten onder ogen die mij hier op attendeerden.

In een boekje met inspiratie voor alledag van Anselm Grün schrijft hij over je leven zelf een bestemming geven. Letterlijk: bestemmen, met je stem benoemen en vastleggen. Je mag aan het leven wat je geschonken is je eigen vorm geven. En daarbij hoef je je niet te onderwerpen aan de stemmen van anderen.

Deze stemmen van anderen kennen we allemaal wel. De meningen over wie en wat je bent, kunt, mag en zou moeten doen. Maar vooral over alles wat je niet bent, kunt mag en zou moeten doen. De raadgevingen zijn prima om je te helpen te overleven maar je kunt er ook jezelf door ‘kwijt’ raken. Het bemoedigende is echter dat deze stem nooit verloren gaat.

Dr. Wayne Dyer, die afgelopen week overleed, schreef hierover: Een stem uit het universum roept ons om ons te herinneren aan ons doel- de reden dat we bestaan in deze tijdelijke wereld. Deze stem fluistert, schreeuwt en zingt ons toe om ons te laten weten dat deze ervaring, in dit lichaam, in deze tijd en op deze plaats betekenis heeft.
 

  1. Tip 4 is dan ook: je kent je bestemming, je hoeft je hem alleen te ‘herinneren’.

“Hoe dan?” hoor ik je vragen, “die andere stemmen zijn zo luid, hoe krijg ik die stil?”
 

  1. Neem de tijd om af en toe stil te zijn, stil te staan en te luisteren.

Het overschreeuwen van die andere stemmen helpt meestal niet. Herkennen, benoemen, erkennen, en toelaten maakt dat je je bewust wordt van deze stemmen en ze een plaats kunt geven. Dan worden ze minder luid en kun je jouw oorspronkelijke bestemming niet alleen gaan horen maar er ook je eigen stem aan geven!
 
Kun jij hierbij wel wat hulp gebruiken? Of weet je iemand die van mijn expertise zou kunnen profiteren, meld je dan aan voor een kennismakingsgesprek via het contactformulier op mijn website. We bekijken dan samen wat ik voor je kan betekenen.

Veel succes met het vinden en volgen van jouw bestemming!

Brigitte
 
 
P.S En die stem uit het universum?

Voor mij zijn dat al die ‘toevallige’ gebeurtenissen en mensen geweest die mij hielpen ‘herinneren’ waar mijn bestemming ligt. Waarvoor dank aan: Ans de Graaf ( van Rezonans) die mij op het spoor heeft gezet om me uit te spreken, Armanda van Bree ( van Spring Consultancy) voor haar tijd, aandacht en het doorsturen van mijn plannen, Bob en Jan Slieker ( van BGSconsultancy en JSKconsultancy ) en Nicole Kauwsolee voor hun meedenken en steun, Eric en Angelique Rooijackers ( van Regelrecht, Hier is Eric en Hier is Angelique) voor hun onderzoekende vragen en creatieve manier van meedenken en supporteren, Nick en Liesbeth Coelen ( van Coelen Creaties) voor hun eveneens kritische en positieve manier van bevragen en hun niet aflatende steun en goede raad. Anselm Grün en de schrijvers van de Happinezzkalender voor het schrijven van hun dagelijkse inspiratie.

En natuurlijk Dr Wayne W. Dyer voor het delen van al zijn inzichten en ervaringen en de grote nalatenschap die hij achter laat. In het bijzonder wil ik hier de film the Shift vermelden. Een film die gaat over de verschuiving die er plaats vindt als je gaat luisteren naar de stem van je hart! Deze film is nu gratis te zien op internet (www.waynedyer.nl) en kan ik je van harte aanraden

Met frisse moed beginnen……hoe doe jij dat?

De vakantietijd is bij uitstek het moment om alle beslommeringen van het werk of werk zoeken, huishouden en wat al niet meer achter je te laten, uit te rusten en weer nieuwe energie op te doen.

 

In de tijd dat ik docent was had ik hier meer dan voldoende tijd voor. Zes weken om de zaken af te ronden, bij te komen, mijn gedachten aan werk kwijt te raken, andere dingen te doen, nieuwe ideeën te krijgen en energie om er weer met frisse moed tegenaan te gaan.

 

Maar nu heb ik maar één week. Ook nog onwennig om als startend ondernemer mezelf een week vakantie te geven. En tegen de tijd dat die week zich aandient voel ik de energie uit me weg sijpelen. Niet eens in staat om een beslissing te nemen waar ik naar toe zal gaan, nauwelijks blij dat ik vakantie heb.
Toch te lang doorgegaan? In ieder geval voel ik dat ik rust nodig heb om bij te komen. En met maar een paar dagen in het vooruitzicht kies ik voor een bekende plek: Rezonans. Bezinningscentrum en B&B met gelegenheid tot kamperen, mogelijkheid tot het volgen van allerlei spirituele sessies en creatieve workshops. Een plek waar de rust in de grond zit en waar de omgeving uitnodigt tot verstilling en genieten van wat de natuur te bieden heeft.

 

Tijdens de voorbereiding, de reis en mijn eerste dag merkte ik dat ik nog met mijn werk/bedrijf bezig was. “Zal ik mijn marketingboek meenemen?”, “Ik moet niet vergeten naar het UWV te mailen”, “Ik zou die brief nog van feedback voorzien” en ook kreeg ik nog telefoontjes en verzoeken via de mail. Dan blijkt zo’n handige telefoon toch niet zo handig te zijn, althans niet als je af wilt schakelen.

 

DSC02021Wat hielp was om op verzoeken te reageren met de mededeling dat ik aan mijn vakantie begonnen was en er volgende week weer voor de ander zou zijn, een duik in de boekenkast van het B&B en het beginnen met meditatieve sessies. Daarnaast hielp de wind een handje door de muizenissen uit mijn hoofd te verjagen, de dauw om me te verwonderen over zoveel moois en de grasdijk om mijn resultaatgericht denken los te laten. Grutten, wat liep het zwaar en wat was ik traag!

 

DSC02003Wat echter de beste ontspanning bleek te zijn was het werken met speksteen. Met een eenvoudige schets als idee van wat ‘het’ moest worden ging ik aan de gang met ijzerzaag, bijtel en grove vijl. Om tot de ontdekking te komen dat je wel kunt bedenken waar je de steen ‘weg’ wilt hebben maar dat die toch op heel andere plekken onder je bijtel vandaan springt. Met als gevolg dat de plek waar je een bolling wilde bewaren ineens een gat zit…..Het leert je te dealen met wat is en te reageren op de mogelijkheden die zich dan voordoen i.p.v. je druk te maken over de onmogelijkheden.

 

DSC02037Het vijlen, voelen, kijken en weer vijlen bracht me ook veel plezier. Plezier in het doen, het volgen van mijn gevoel zonder een vastomlijnd resultaat voor ogen. Behalve dat ik dit beeldje op mijn laatste dag wel af wilde hebben. Daar zou ik van in de stress hebben kunnen schieten omdat ik voor mijn gevoel nog veel werk te doen had maar dat gebeurde niet. Simpelweg door de gedachte dat ik me niet druk wilde maken om een deadline maar erop kon vertrouwen dat als het de bedoeling was dat ik dit af zou krijgen, dat dan ook zou lukken en als het niet de bedoeling was dat er zich dan vanzelf oplossingen zouden aandienen voor de problemen die ik zag.

 

DSC02064Deze gedachten hielpen om me in alle vrijheid aan het vijlen, schuren en polijsten te wijden. En met de concentratie en rust, ondanks ettelijke onderbrekingen, groeide mijn blijheid en tevredenheid. Voor datgene wat onder mijn handen, in mijn hart en in mijn hoofd ontstond.

DSC02065

 

 

 

Hoe simpel kan het zijn om los te laten en los te komen.

Hoe goed heeft me dit gedaan om tot diepe rust te komen.

Hoezeer ben ik gevoed met blijheid, tevredenheid en nieuwe energie!

 Nu kan ik weer met frisse moed aan de slag!

 

En hoe doe jij dat? Heb jij jouw manier om af te schakelen en volledig te ontspannen? Of manieren om juist weer nieuwe energie op te doen?

Deel het in het commentaarveld van mijn blog of op mijn Facebookpagina. Wie weet breng jij anderen ook op ideeën!

 

Brigitte

 

Wil jij dezelfde plek en rust ervaren als ik heb gedaan? Ga dan naar www.rezonans.nl en neem een kijkje op de website of nog beter, ga er eens heen!

Een gat in je CV? Dit doe je ermee!

gat in je CV

Ben jij onzeker over het gat in je CV? Of dat nu vanwege het opvoeden van de kinderen, mantelzorg ziekte, werkeloosheid of om andere redenen ontstaan is, in deze tijd heb je niet stil gezeten. In veel gevallen heb je je juist op andere gebieden dan je voormalige functie en/of opleiding ontwikkeld.

 

Herken je dit?

Als werkzoekende bijvoorbeeld ben je van collega en teamplayer ineens op jezelf teruggeworpen. Je hebt je eigen plan moeten bedenken en daar werk je dagelijks op eigen houtje aan. Je ontwikkelt je eigen structuur, de discipline en de volharding om aan de gang te blijven. Je bouwt dagelijks aan je netwerk en bent expert geworden op het gebied van LinkedIn en andere social media. Je bent in staat om tegenslagen op te vangen en toch door te zetten. Je zoekt naar andere mogelijkheden en ontwikkelt creativiteit en lef! Je bent een ware ondernemer!

En dit is nog maar een kleine greep uit wat je allemaal kunt hebben ontwikkeld!

 

Voor de ‘zorgers’ onder jullie: denk aan vaardigheden als ‘fysieke en medische verzorging’ en het verzorgen van allerlei aanvragen. Je hebt leren ‘luisteren’ , leren ‘inleven’ en je leren ‘aanpassen’ aan de steeds veranderende omstandigheden. En je werk hield ook niet op na kantoortijd dus is je flexibiliteit en uithoudingsvermogen waarschijnlijk ook gegroeid!

 

Werkervaring herkennen, erkennen en waarderen.

Of je nu betaald of onbetaald werk hebt verricht of zelfs helemaal niet, je doet jezelf een groot plezier om de ervaring die je hebt opgedaan te herkennen, erkennen en te waarderen.

Vat dit in termen van taken, verantwoordelijkheden, vaardigheden, kwaliteiten en/of competenties en voeg er zeker ook je behaalde resultaten aan toe!

Werk zoeken, mantelzorg of anderszins is vaak een fulltimebaan en het verdient als zodanig een prominente plaats op je CV, je LinkedIn-profiel, in je motivatiebrieven en in je sollicitatiegesprek!

 

Benieuwd hoe je dat doet? Bekijk dan mijn profiel op LinkedIn.

 

Belemmerende gedachten en/of een beetje moed nodig om deze stap te zetten?

Klik hier om te zien wat een kennismakingsgesprek jou te bieden heeft of ga direct naar het contactformulier en meld je aan voor een kennismakingsgesprek!

 

Brigitte

Je eigen succesrecept

In mijn vorige blog ‘Practice what you preach’ schreef ik over de Business Coach Nisandeh Neta en over wat ik aan negatieve gedachten moest overwinnen om goed naar hem te kunnen luisteren.
 

Inmiddels heb ik zijn boek gelezen waarin hij de stappen beschrijft hoe je succes kunt bereiken. Het leest of klinkt vaak gemakkelijk als iemand je vertelt wat en hoe je ‘het’ moet doen maar eenmaal op weg is volhouden een hele kunst.
 

In deze blog vertel ik je waar ik tegenaan loop, hoe ik mijn eigen succesrecept aan het vinden ben en wat dit jou te bieden heeft.
 

In mijn training ‘je eigen pad naar werk’ is het hebben van een wens en deze zo concreet mogelijk visualiseren het startpunt van jouw pad. Weet waar je naar toe wilt: zie het voor je, wat je zegt, wat je ruikt, wat je hoort en proeft en vooral voel wat het met je doet!
 

Achterliggend idee? Wat je wenst komt naar je toe. Met de volgende kanttekening: misschien niet helemaal zoals je het gedacht had maar door er aan te denken zie je ook andere mogelijkheden en kansen die hetzelfde resultaat opleveren!
 

Als ik naar een van mijn eigen doelen kijk dan zie ik een prachtige tuin. Omzoomd met veel, grote bomen, borders met vaste planten, zacht gras en overal plekjes waar je je terug kunt trekken en rustig kunt zitten. Kijk ik naar de tuin die ik nu heb dan is er nog veel werk aan de winkel en mijn eerste gedachte is dan: “Dat gaat hem niet worden!” Daaropvolgend: “Ik heb het geld er niet voor om alles op de schop te nemen”, “Ga ik hier wel in investeren?”, “Dan moet die conifeerstronk eruit en dat gaat mij nooit lukken”. Allemaal belemmerende gedachten.
 

Maar met mijn doel voor ogen begon ik toch te bedenken hoe het er dan voor mij uit moest zien. Mijn lang bewaarde jaargangen van Groei & Bloei er weer bij gepakt en de inspiratie en drang om iets te gaan doen volgde vanzelf met het kijken naar al die mooie voorbeelden!
 

Dus ben ik wat schetsen gaan maken maar dat leverde geen bevredigend resultaat op. Gedachten aan ‘hulp inschakelen’ voor een tuinontwerp strandden weer op het financiële aspect. De tekening ging aan de kant maar het proces was op gang gebracht. “Wat kan ik wèl doen om de tuin meer naar mijn zin te maken?” “Waar erger ik me zo aan dat ik dat in ieder geval weg wil hebben” en “Wat heb ik in de tuin staan wat ik een andere plek kan geven”. Ik begon andere mogelijkheden te zien en wat me nog tegenhield om te beginnen was het huidige seizoen. Hoog zomer gaan verplanten is niet handig…..
 

En wat gebeurt er? Mijn oog valt op een advertentie waarin planten van een failliet tuinbedrijf met hoge kortingen worden aangeboden. Toch maar even gaan kijken! En met een achterbak vol met vaste planten, voor een kleine €25,- ( daar laat ik andere dingen graag voor staan!) weer naar huis.
 

Tja, en dan sta je daar met een weekend voor de boeg waarin de temperaturen flink gaan oplopen. Wil ik de planten ‘redden’ dan moeten ze wel de grond in! “Maar hoe dan? De tekening was toch niet naar wens? En die stronk zit ook nog in de grond! ”
 

Op dat moment besloot ik gewoon te beginnen. De buxus eruit en gewoon daar neer zetten waar hij (op gevoel) wel goed tot zijn recht zou komen. Plantgat goed gevuld met water, de wortels van de buxus zelf ook nog vol laten zuigen in een emmer en daar ging-ie! Al doende heb ik nog regelmatig staan twijfelen: “Rozenstruik er nu wel of niet uit? Is toch eigenlijk zonde van zo’n goede plant!”. Wat hielp was mezelf eraan herinneren dat deze struik me echt een doorn in het oog was. En dat ik mezelf een groot plezier zou doen als ik deze zou verwijderen. Dus eruit! En wat een opluchting en tevredenheid toen ik daar een struik uit de achtertuin in plantte. Ja, dit past bij mij!

 

Blog4a   Blog4b

 

 

 

 

 

 

 

Met deze kleine succesjes kreeg ik ook de moed om aan het uitgraven van de conifeerstronk te beginnen. Met de gedachten: “Die laat je dan toch niet zitten? Hier erger je je ook al tijden aan” en “Ik zie wel hoe ver ik kom” ging de spade de grond in. Het heeft me minder moeite gekost dan ik gedacht had want hij bleek niet diep geworteld te zijn. Zo bleek maar weer dat ik me lange tijd tegen had laten houden door wat ik dacht dat er zou kunnen gebeuren n.l. dat ik hem er niet uit zou krijgen!
 

Inmiddels staan mijn nieuwe planten in de tuin en heb ik enkele bestaande planten een betere plek gegeven. Enkele heb ik de volgende dag nog verzet omdat ze voor mijn gevoel niet goed stonden. Kijk ik ernaar dan voel ik een grote tevredenheid en rust. Het is nog niet mijn droomtuin maar dit is wel meer naar mijn zin. En dat is prima.

 

Wat heb ik hier van geleerd?
 

Dat mijn recept voor succes begint met visualiseren en tekenen. Dat ik af ga kijken hoe anderen het doen en daar een heleboel van meeneem. Dat ik onderweg mijn ogen en oren open hou voor mogelijkheden en kansen en bedenk wie of waar ik om hulp kan vragen. Dat ik ook gewoon moet doen en op mijn gevoel af moet gaan. Dat wat niet goed uitpakt, ik gewoon weer kan herstellen. Dat er heel veel mogelijk is als ik er tijd, moeite, aandacht en zorg aan besteed. Maar vooral dat ik in beweging kom door me voor te houden waar ik me zo vreselijk aan stoor en waar ik zo graag verandering in aan wil brengen! Voor mij was dat, in dit voorbeeld van mijn tuin, de disharmonie en het woekeren van enkele planten.
 

Nu is er ( een beetje meer) harmonie en komt (bijna) alles tot zijn recht. En ik besef dat dit twee belangrijke waarden voor mij zijn.
 

Daar ligt voor mij de kern van succes:
Laat ik mijn belangrijke waarden ‘spreken’ dan kan ik mijn tocht volhouden, ook als het niet mee zit.
Daarmee hou ik mijn vuurtje brandend!

 

En wat kun jij hiermee?
 

Ga op zoek naar wat voor jou van zodanige waarde is dat je er voor in beweging komt. Waar erger jij je zo aan dat je er alles voor over hebt om het te veranderen?

Dan vind je je eigen recept voor succes!

 

Succes!!

 

En laat me, via een commentaar op deze blog, weten welke waarden jou in beweging brengen en welk recept voor jou werkt! Daarmee geef je inspiratie door!

Brigitte

Practice what you preach!

 

Practice what you preach!

 

Op zoek naar iemand die mij zou kunnen helpen met mijn marketingstrategie stelde ik deze vraag tijdens een netwerkborrel en kreeg de tip om naar Nisandeh Neta te gaan. Wie? Nooit van gehoord.
Na deze naam gegoogled te hebben  ontdekte ik dat hij startende ( en gevorderde) ondernemers leert hoe ze vooral slimmer kunnen ondernemen: met minder tijd meer geld verdienen. Mooi! Dat wil ik wel leren.

 

Voor slechts € 47,- ( excl. BTW, altijd even opletten!) kon ik me gedurende twee hele dagen laten onderwijzen. “Where is te catch?” dacht ik. En ook: “Daar kan ik me geen buil aan vallen! En als er slimme verkooptrucjes achter zitten dan spreek ik met mezelf af dat ik goed bedenk wat ik nodig heb en welk budget ik ervoor beschikbaar heb”.

 

Gewapend met Hollandse nuchterheid en de hand op de knip toog ik, met enkele andere geïnteresseerden, naar Nieuwegein. Door de verhalen van een van mijn reisgenoten ( een ware volgeling!) werd ik nieuwsgierig en voorzichtig. Op zijn ‘Amerikaans’ luisteren naar de Goeroe? Volgen? Doe wat hij zegt en er ligt een schitterende toekomst voor je open? Verkooppraatjes tussendoor ? Dat is toch niks voor mij ?!
Toen kwam mijn motto bovendrijven: Onder zoek de gedachten en overtuigingen die je tegen houden om, in dit geval, te leren en denk anders waardoor je anders kunt gaan doen.
Goede gelegenheid om dit nu zelf ook in praktijk brengen!

 

Dus heb ik me open gesteld voor alles wat deze man te bieden had.BCC juni 2015
Met helpende gedachten als: “Deze man is heel erg slim en ik kan heel veel van hem leren”, “Laat je leiden en zie ( en geniet) van wat er gebeurt”. Ook de gedachte “Brigitte, je hebt altijd een keuze: bevalt het je niet, dan ga je gewoon weg”  hielp.

Ik heb me overgegeven aan het hele gebeuren, inclusief de high-fives, het hardop ‘yeahen’ en je hand opsteken en op de stoelen dansen ( geweldig!). Ik zag mezelf als figurant in een strak geregisseerd toneelstuk en heb mijn rol met verve en veel plezier gespeeld! En er alles uitsleept wat ik maar kon! Ik heb genoeg tips en ideeën om de komende 3 maanden verder uit te werken.

 

Ging het dan zo gemakkelijk? Dat omdenken?
Nee, natuurlijk niet. De overtuigingen dat ‘geld niet gelukkig maakt’ en ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’  (en nog een aantal meer…) staken voortdurend de kop op. En de gedachte dat ik gemanipuleerd werd deed me ook wrevelig voelen. Daardoor  was ik op mijn hoede om  ‘er niet in te trappen’. Ik betrapte mezelf er op dat ik me hierdoor regelmatig  liet afleiden en heb daardoor ongetwijfeld tips gemist.

En als ik dan naar mezelf , mijn gedachten, gevoelens en gedrag kijk, dan borrelt er ook een diepe lach in me op! Met warme zelfspot kan ik tegen mezelf zeggen: “Ja, ja, het is maar hoe je ertegenaan kijkt! Gemakkelijker gezegd dan gedaan, Brigitte!”. Gelukkig heb ik ook geleerd te relativeren ( ik hoef niet meer zo perfect te zijn) en te omarmen wat ik wèl heb ( ja, ik heb dingen gemist en ik heb er ook heel veel opgevangen!).

 

Wat me uiteindelijk het beste hielp in het overwinnen van mijn wrevel was het besef dat deze man

deed waar hij goed in was!

Op zijn eigen, wijze manier.
( Lees deze drie woorden ook vooral met aandacht ….)

En is dat niet wat ik zelf uitdraag? Dan kan ik het toch alleen maar bewonderen dat deze man dat doet?! Chapeau dus! Petje af!En waarom kan hij dat nu doen, zonder zich te laten afschrikken door al die sceptici en critici?

Omdat hij vindt dat hij, en ieder ander ook(!),  de morele verantwoordelijkheid  heeft  om

datgene wat je te bieden hebt, bij te dragen aan het verbeteren van deze  wereld !

 

En stel dat ik, door dat nu zelf ook te gaan doen, daar stinkend rijk van wordt?
Dan kan het  geld wat ik zelf niet nodig heb mooi over-stromen naar een goed doel!
Ik heb er al één , nee twéé in gedachten.
Iets waardoor anderen de kans krijgen om tot hun recht te komen.
Daarover in mijn volgende blog meer…..

 

Wil je reageren op dit verhaal of wil je weten welke tips en inzichten ik allemaal gekregen heb?
Ik wil je van harte uitnodigen om jouw vragen, opmerkingen, kennis en inzichten te delen met mij en anderen.

Reageer dan op deze blog en/of stuur me je vraag via het contactformulier.

Brigitte

Een open blik

Een open blik…

 

Al langer heb ik de gedachte om in mijn training en begeleiding de natuur te betrekken. Om daar inspiratie voor op te doen heb ik afgelopen zaterdag meegedaan aan een Tria-walk.¹

In steeds wisselende koppels  en in kleine groepjes ga je, al lopende en soms stilstaand, met een vraag van jezelf aan de slag. Opvallend is hoe gemakkelijk je contact maakt en hoe snel je tot de kern van je vraag komt. Je krijgt ook weinig tijd om uit te weiden en dat helpt enorm!

De start werd gemaakt met  de uitnodiging om iets uit de natuur te nemen en je aan de hand daarvan aan je wandelmaatje voor te stellen. Mijn oog viel op een boterbloempje en dat heb ik geplukt. Goudgeel, glanzend, klein. En ik hield het teder vast, liggend in mijn half geopende hand.

Wat ik met dit bloempje wilde zeggen is dat ik, in mijn werk en leven, mijn ogen open heb voor al het moois in mijn omgeving en vooral ook voor de kleine dingen. Steeds weer had ik dat bloempje in mijn hand of in mijn zak. Ik kon het niet weggooien. Niet dat het er in mijn zak beter vanaf bracht, maar goed. Wat had dat bloempje mij te vertellen? Dat die open blik mijn wereld kleurt? In een zonnig en positief beeld waar ik zoveel energie uithaal? Ja, en dat sterkt me om me open te blijven stellen.

Wat ik even niet bleek te doen toen ik mijn vraag steeds verder onder de loupe nam. Wat je houding al niet zegt! Dat werd me duidelijk toen mijn wandelmaatje ( weer een ander) me dat liet zien. Ik liep met mijn hoofd naar beneden, in gedachten. Terwijl mijn vraag juist ging over ‘hoe en waar kan ik publiek vinden?’. Tja, dat gaat dus niet als je alleen op je eigen voeten kijkt. Daarvoor moet je juist om je heen kijken! En ook: het niet in je eentje willen bedenken.

En daar voorzag de volgende oefening dan weer in (je volgt vanzelf de natuurlijke weg…). Door mijn vraag aan een groep mensen te stellen  en open te staan voor hulp, kreeg ik heel veel input en energie!

Aan het eind van de wandeling viel mijn blik op het grasveld…..niet één bloempje maar honderden stonden daar aan mijn voeten. En die stonden daar allemaal om geplukt te worden. Zoals de ideeën ook voor het oprapen liggen.

Je hoeft ze alleen maar te zien!

 

¹ Wil je meer weten over de Tria-walk? Kijk op: wandelcoach nederland