Werk zoeken: 3 tips om je evenwicht te bewaren

Uit eigen ervaring weet ik hoe het is om maand in – maand uit naar vacatures te zoeken, enthousiast te worden van een mogelijkheid waar jij denkt een goede match te hebben, je best te doen op je motivatiebrief, goede hoop te hebben op een uitnodiging en dat toch weer niet zien lukken.

 

De redenen in de afwijzingsmail zijn vaak niet specifiek ( en dat kan ik begrijpen als er erg veel reacties zijn binnengekomen) maar het is zeer frustrerend als de manager of medewerker van de afdeling HR je ook geen duidelijk antwoord kan geven als je per telefoon om nadere uitleg vraagt. Laat ik buiten de discussie blijven of het dan daadwerkelijk om alle vooroordelen m.b.t. de oudere werknemer gaat want het resultaat blijft hetzelfde: Je bent dik teleurgesteld en je voelt je machteloos omdat je maar niet door die brievenselectie heen komt. Wat nog versterkt wordt omdat je weet dat je een prima kandidaat bent als je maar de kans krijgt om te laten zien en horen wat jij allemaal meebrengt als medewerker!

Hou dan de moed er maar eens in!
balans olifant

 

Dat is inderdaad niet gemakkelijk en daar kan iedereen wel wat ondersteuning bij gebruiken.

In deze en komende blogs geef ik je een aantal tips om evenwicht aan te brengen in ‘werk zoeken’ en andere zaken, in wat je energie kost en wat je energie oplevert.

 

 

Deze blog gaat over evenwicht in tijd.

Hoe creëer je voor jezelf de tijd om iets anders te doen en hoe gun je jezelf deze tijd?

Dit lijkt een open deur maar ik zie veel werkzoekenden die zich zo verplicht en verantwoordelijk voelen om te solliciteren dat het hun hele leven gaat beheersen. En met beheersen bedoel ik dan niet alleen ( vaak meer dan) de fysieke 40 uren werk maar vooral de mentale belasting. Ze zijn er dag en nacht mee bezig. En dat vreet energie. Zeker als er weinig successen tegenover staan.

 

Wat kun jij zelf doen?

 

Tip 1:    Wissel je computer(zoek/reageer)werk af met fysieke activiteit.

Iedere dag tijd vrij maken om te bewegen is niet alleen goed om fysiek fit te blijven, het doet ook wonderen doordat je even afstand kunt nemen en weer helder in de kop kunt worden.
Dit zorgt weer voor de energie die je nodig hebt om er opnieuw tegenaan te gaan.

 

Tip 2:    Stel concrete ( haalbare) doelen die je binnen een bepaald tijdsbestek wilt bereiken.

Voor de harde werkers onder ons die van zichzelf 40 uur productief moeten zijn ( en voor afwisseling/ rust geen tijd hebben) geef ik vaak de tip om op een rijtje te zetten hoeveel uren je voorheen in je baan daadwerkelijk productief was.
Dus van de 8 uur werken per dag haal je in gedachten alle  tijd af die je kwijt was aan telefoontjes, social talks met collega’s, vergaderingen, overleg, technische en andere storingen etc. Zet dat naast de ongestoorde tijd die je nu per dag aan je zoektocht besteed en je zult zien dat je nu veel productiever bent!
Zet jezelf dus niet klem met de verplichting hetzelfde aantal uren te moeten werken maar stel je doelen op een andere manier vast. Bv: ik wil deze week één netwerkgesprek en één telefoongesprek met een werkgever gevoerd hebben en ik wil vier vacatures gevonden hebben waarop ik wil reageren. Daarvan heb ik er op twee daadwerkelijk gereageerd.

Zo krijg je niet alleen focus en richting maar kun je ook afstrepen wanneer je jouw doelen bereikt hebt. Als je taak ‘af’ is geeft dat vaak de rust om het ‘werk’ los te laten en ruimte te maken voor iets anders.

Blijft natuurlijk overeind staan dat een taak ‘af’ hebben nog niet betekent dat je het gewenste resultaat bereikt hebt! Maar zie de taken dan als stappen die je dichter bij het resultaat gaan brengen. Zoals je dat voorheen in je baan waarschijnlijk ook deed!

Behalve dat je jezelf zo de tijd gunt om met iets anders weer energie op te doen, het ‘af ’ hebben van een taak kan je ook de voldoening geven van je werk. En dat op haar beurt doet ook weer wonderen om het zoeken vol te houden.

 

Tip 3:    Breng in kaart wat nog meer van belang is in jouw leven.

Is werk het enige aspect wat in jouw leven telt? Of zijn er nog andere zaken waar je energie van krijgt en waardoor je je gewaardeerd voelt?

Want ja, dat laatste is voor veel werkzoekenden de ontbrekende factor in hun huidige werk, het werk zoeken. Je staat er nu immers alleen voor en er is geen baas die je complimenteert en/of geen resultaat waar je om geprezen wordt. En gewaardeerd worden door anderen is nog altijd een zeer sterke motivator om de moed erin te houden!

Ga dus op zoek naar die personen en activiteiten (buiten het ‘werk’) en ruim hier bewust tijd en aandacht voor in! Gun jezelf de mogelijkheid om ergens anders je ‘waardering’ vandaan te halen zodat je zelf voor het evenwicht zorgt.

 

Ik heb hiervoor een hulpmiddel gevonden in een oud boek en gebruik dit inmiddels in mijn trainingen.
Wil jij dit hulpmiddel ontvangen?

Vertel me in een reactie op deze blog hoe jij voor jouw evenwicht zorgt en ik stuur je hem toe!

 

Veel succes en plezier met tijd maken voor jezelf!

En wil je anderen ook graag helpen dit te doen? Deel dit dan naar hartenlust!

 

Brigitte

 

In mijn volgende blog ga ik verder in op andere mogelijkheden om je eigen waardering een BOOST te geven.

Wil jij deze zeker niet missen?

Meld je dan aan voor mijn Bemoediging!

Nieuwe plannen voor 2016

In mijn vorige blog schreef ik dat ik zelf heb ervaren dat gaan doen wat je het liefste doet niet zo gemakkelijk is. Maar met het onder ogen zien van mijn eigen belemmeringen was ik er klaar voor om opnieuw met mijn dromen aan de slag te gaan.
En dit is het resultaat!

 

Mijn nieuwe plannen voor 2016

 

Toch nog niet concreet richting onderwijs!whats next
Hoezo dan? Dat vertel ik je graag!
De doelgroep van werkzoekenden laat me namelijk nog niet los en dat komt omdat verschillende mensen mij met hun opmerkingen aan het denken hebben gezet:
• “Je moet iets met het begeleiden van mensen die een bedrijf willen opzetten gaan doen”
• “Blijf niet aan het vernieuwen maar zet wat je hebt steviger neer en haal daar meer uit”
• “Ik wil wel meedoen aan dat idee om werkzoekenden hun eigen businessplan te laten maken en uitvoeren” ( zie mijn blog van 9 december)

 

Als ik merk dat woorden blijven hangen dan weet ik dat ik daar iets mee moet doen en de eerste vraag die ik mezelf dan stel is : “wat wil ik nou?” Zijn dit ideeën waar ik mee aan de slag wil of leiden ze me af van mijn doel, mijn missie?

 

Mijn missie is om mensen vrijer en blijer de regie over hun eigen leven te laten nemen.
Daarvan kan het eerste idee een voorbeeld zijn maar voor mij is dat niet de enige weg dus daar ga ik me niet op focussen. De tweede opmerking maakte me duidelijk dat wat ik al heb ontwikkeld zeer waardevol is om mijn doel mee te bereiken dus ja: hiervan wil ik wel meer doen! En bij de derde opmerking bedacht ik dat ik dit middel heel goed kan integreren in de presentaties en trainingen die ik al heb en daarmee het percentage vrijere en blijere mensen zou kunnen verhogen. Dus ja: dat ga ik ook doen!

 

Wat is nu de uitkomst van dit hele proces voor jou?
– er komen dit jaar drie tot vier Boostcamps,
– van een hele dag,
– voor een groot publiek,
– tegen minimale kosten,
– met een heleboel inhoud over wat je kunt doen om aan (nieuw) werk te komen en
– voor het hoe , persoonlijke en zeer praktische ondersteuning zijn er trainingsmodules waarbij je in een kleine groep aan de slag gaat.

 

Nieuwsgierig naar wat het precies wordt en hoe het eruit gaat zien?
Eén tipje van de sluier wil ik alvast oplichten: onder praktische ondersteuning versta ik bv dat ik daadwerkelijk samen met jou aan de slag ga om te bellen naar een werkgever of je on-the-spot coach bij je netwerkactiviteiten.
Kun je niet wachten en heb je nu al behoefte aan mijn deskundigheid en enthousiasme om samen stappen te zetten?
Stuur me dan een berichtje met jouw hulpvraag via het contactformulier en dan bespreken we in een gratis adviesgesprek de mogelijkheden.

 

In de komende nieuwsbrieven en op mijn website zal ik je op de hoogte houden van de verdere uitwerking van mijn plannen, concrete data, kosten, programma etc.
En heb jij ideeën over wat je graag wilt zien in een Boostcamp?
Laat het me weten!
Dat kan in het commentaarveld onder aan deze blog of via het contactformulier.

 

Ik zie je reactie graag komen!

 

Brigitte

 

P.S. En denk je nu: “Wat gaat ze dan nog met het onderwijs doen?” Die plannen vragen nog wat meer onderzoek en tijd voordat ik deze concreet kan gaan aankondigen. Maar ze komen er zeker!

Gaan doen wat je het liefste doet is niet zo gemakkelijk….

Met de laatste dagen van 2015 voor de deur heb ik mezelf beloofd om serieus werk te maken van mijn plannen voor 2016. Met name mijn marketingplan verdient mijn tijd en aandacht want na het marketingweekend van half november is er nog maar weinig van de tips en lessen gerealiseerd.

 

Maar ook nu zit er geen schot in en heb ik geen flauw idee waar ik moet beginnen.
Totdat ik in een boekje over NLP ( Neuro Linguïstisch Programmeren) de volgende opdracht tegenkwam:

 

Schrijf je innigste wens of doel op en visualiseer dit.
Nu leer ik dat zelf aan iedereen die bij mij op training komt en heb ik dat ook al eerder voor mezelf gedaan dus zo moeilijk leek dat niet. Voor een huis, tuin, bankrekening, goed doel, expertise, familie, relatie, missie en betere wereld kan ik het zo uittekenen. Maar het visualiseren van mijn werkomgeving en klanten wil niet echt lukken. Het blijft vaag. Behalve dat ik mezelf daar blij zie staan zijn. Ik wissel ook nogal eens van omgeving en doelgroep en lijk het beeld maar niet duidelijk voor ogen te krijgen.
Dit is al een paar maanden het geval en ik heb er niet zo veel aandacht aan geschonken. Met de gedachte: “dat komt nog wel, dat moet nog groeien” heb ik mezelf de tijd gegund om dit te laten ontstaan. Zoals ik ook aan menigeen vertel om dat te doen! Maar nu is het tijd dat er garen op de klos komt en dat ik een beslissing neem welke kant ik met mijn bedrijf op ga en wat ik ga doen.

 

Dus stel ik mezelf opnieuw de vraag: Wat wens ik nou echt? Wat wil ik nu het liefste doen?
Er rollen vier antwoorden uit:

  • voldoende inkomsten om van te leven en mijn goede doel te steunen
  • docenten trainen in een andere kijk op leerlingen en loopbaanoriëntatie
  • een op een coaching in de kracht van gedachten en
  • in groepen van maximaal 6 personen training geven op studie- en loopbaangebied
  • Als ik extra goed naar mijn gevoel luister wordt het toch echt weer de richting van het onderwijs. Wat me 3 maanden geleden ook al duidelijk was geworden na een gesprek over mijn beoogde doelgroep.
    Nu ik hierbij stil sta vraag ik me af waarom het zo lang duurt voordat ik hier serieus mee aan de slag ga. Waarom ik me deze docentengroep niet voor de geest kan halen. En ik mezelf hen niet zie trainen. Is het daarom ook dat ik maar niet tot het schrijven van mijn marketingplan kom?

     

    Als ik het niet kan zien, waar geloof ik dan niet in?
    Op dit punt aangeland realiseerde ik me dat ik dat stemmetje, wat al een tijdje aan het roepen is, de mond heb gesnoerd met mijn eigen belemmerende overtuigingen:

  • Daar kom je toch niet binnen, scholen zijn zo’n gesloten bolwerk.
  • Wie ben ik dat ik docenten ga vertellen hoe het moet?
  • Als ik hier kritiek krijg brand ik echt af.
  •  

    Oef, dat komt binnen! Tegelijkertijd vraag ik mezelf af waarom ik deze gedachten in stelling heb gebracht. En het antwoord confronteert mij met mijn eigen angst, angst voor de consequenties als ik er echt voor zou gaan. Voor wat ik dan te overwinnen zou hebben in mezelf. Daar ben ik voor weggelopen. Heb ook de mantra’s van anderen gebruikt als excuus om niet in actie te hoeven komen, er niet voor te hoeven gaan.

    Dat zet me mooi weer met twee benen op de grond: zo makkelijk is het dus niet!
    Tja, ik kan wel mooi vertellen aan anderen hoe het moet maar ik heb er zelf ook moeite mee…
    En eerlijk gezegd kan ik ook wel om mezelf lachen als ik dit inzie.
    Hier heb ik zelf wat te doen!

     

    Allereerst onderzoeken welke angst opspeelt.
    En dat blijkt de angst te zijn om af geserveerd te worden om mijn idealisme. Niet op te kunnen boksen tegen de mensen die zeggen dat het toch niet gaat lukken. Niet met dit onderwijssysteem, niet met deze leerlingen, niet met deze directie. De mensen die mij voorhouden dat ik niet realistisch ben. Waar ik geen weerwoord tegen heb want ik zie ook wel dat het niet gemakkelijk is om verandering aan te brengen.
    Dan dringt het tot me door dat het daar niet om gaat. Ik kan me tegen laten houden door alles wat mijn omgeving mij vertelt en dat voor waar aannemen. Maar ik kan ook onderzoeken of dit de enige waarheid is en welke mogelijkheden ìk zie! Op dat moment besef ik dat ik zelf de regie weer in handen kan nemen en wel door mijn belemmerende gedachten om te zetten in helpende!

     

    In welke gedachten kan ik wel geloven?

  • Niemand kan bewijzen dat negatief zijn realistischer is dan positief zijn dus als ik dan toch de keuze heb ga ik liever voor het positieve!
  • Ik heb een heleboel oud-collega’s die ik kan vragen om mij van input en feedback te voorzien
  • Ik kan lesgeven, ik spreek hun taal, ken hun problemen en “I’ve been there”
  • Ik heb de eerste positieve ervaringen uit mijn pilot
  • Ik kan het op zijn minst een kans geven en het proberen! Daar kom ik altijd verder mee, in welke richting dan ook.
  • Ik hoef de anderen niet te overtuigen. Ik kan hen laten zien en horen hoe ik dat doe en hoe ik erover denk. Wat zij ermee doen is aan hen.
  • Ik mag mijn idealisme laten spreken! Mijn wensen voor die mooiere wereld, die blijere en vrijere jongeren, dat andere systeem!
  • “I have a dream!”

    “I have this dream allready for a long time!”

    “Now it is the time to act and start realizing it!”

     

    En dan begint het beeld zich te vormen:
    Ik heb mijn eigen ‘school’, voor docenten èn voor leerlingen!
    Ze komen naar mij toe omdat ze een vraag hebben en zich willen ontwikkelen in de richting die ik te bieden heb. Ze zitten aan die lange (keuken)tafel of in duo’s bij elkaar en praten met elkaar. Krijgen ideeën en lachen. Staan te trappelen om aan de slag te gaan om hun eigen ‘vorm’ te vinden. Die past bij hen en bij wat ze doen. En het trainen is vooral ruimte geven aan hun vragen en ideeën.
    Ruimte die ik benoem als het ‘even stil gaan staan’. Waarbij verstilling ook plaatsvindt door de omgeving waarin je kunt wandelen, mediteren en je terugtrekken. Een plek ook waar je kunt verblijven en je je volledig kunt richten op wat je wilt. Slechts onderbroken door de bel voor het eten, de koffiepauze of een training. Waar je verdieping kunt vinden door individuele consulten aan te gaan. En dan blijkt dat al mijn wensen bij elkaar komen in dit ene beeld. Wat me onnoemelijk ontroerd. Een teken voor mij dat dit klopt.

    Mijn angst verdwijnt als sneeuw voor de zon en ik ga bruisen van energie!

    Gaan doen wat je het liefste doet?

    Kom maar op!

    Ik ben er klaar voor!

     

    Brigitte

     

    Wil jij jouw belemmerende overtuigingen graag ombuigen en jouw plannen gaan realiseren?
    Heb jij een vraag over jouw studie- en/of loopbaankeuze?
    Of wil jij jongeren inspireren en stimuleren om te gaan doen waar hun hart ligt?

     

    Neem dan contact op via het contactformulier of rechtstreeks via 06-42782173

    Een baan vinden? Draai het om!

     

    Terwijl ik zit te broeden op een geschikt onderwerp voor mijn blog en ik weer dezelfde tips, vragen en commentaren voor en van werkzoekenden lees komt er steeds één gedachte bij mij naar boven:
    “Mensen, laat zien waar je goed in bent en breng jezelf op die manier onder de aandacht!”

     

    Denk je eens in

    “Wat zou je als werkzoekende gaan doen als je de werkgever als jouw klant ziet en wat jij te bieden hebt als jouw product? Jij als je eigen ondernemer! Dus niet de werkgever heeft een aanbod maar jij!
    Je hoeft niet te gaan zitten wachten op een mogelijke vacature maar gaat je eigen product in de markt zetten en verkopen! Hoe zou dat van invloed zijn op je kansen om werk te bemachtigen? Hoe zou dat van invloed zijn op je zelfvertrouwen, stemming, welzijn en welbevinden?”

     

    Ik denk dat er dan iets geweldigs met je kan gebeuren!

    Zoals ik dat zelf ook ervaren heb en nog ervaar vanaf het moment dat ik ben gaan doen wat ik het liefste doe!
    En denk je nu: “Nee, dat past niet bij mij, ik ben geen ondernemer” dan kan ik je vertellen dat ik precies hetzelfde dacht. Totdat een neef van me zei: ”Maar jij bent toch heel ondernemend? Dat is waar het om gaat!” Vanaf dat moment kon ik er anders tegenaan kijken en zag ik mogelijkheden èn vaardigheden die me zouden kunnen helpen.
    En zeg nou zelf: Hoe wil jij jezelf beschrijven tegenover een werkgever? Toch ook als ondernemend?

     

    En het UWV dan?

    Ik hoor het je zeggen of denken: “Ik mag niet zomaar vrijwilligerswerk doen en stageplaatsen zijn ook niet zomaar te vinden”.
    Nee, dat klopt. Maar wat zou jouw werkcoach zeggen als je met een goed doordacht plan komt om jezelf beter te positioneren? En je tegelijkertijd kunt aantonen dat je ook aan je sollicitatieverplichtingen kunt voldoen? Daarmee creëer je een win-winsituatie voor beide partijen.
    En in ieder geval wat meer ruimte om te gaan doen wat je het liefste doet.

     

    Al een beetje enthousiast voor het idee?

    Dan is dit wat je nodig hebt:

    • allereerst de mindset van een ondernemer! Jij hebt een idee/product of dienst waarmee je de wereld een grote dienst bewijst!
    • dan een flinke dosis tijd en hard werken,
    • hulptroepen en/of het lef om er naar op zoek te gaan en hulp te vragen,
    • supporters en
    • MOED: om niet te durven en toch te doen!

     

    Maak een businessplan met alles erop en eraan

    Missie, visie, product, doelgroeponderzoek, concurrentieanalyse, marketingplan, financieel plan etc.
    Weet je niet hoe dat moet?
    Kijk voor tips en voorbeelden eens op de site van de Kamer van Koophandel, van de Rabobank en andere sites die ZZP-ers ondersteunen. Er is een schat aan informatie te vinden!

     

    Ga dan verkopen

    Met het volgende in je achterhoofd:
    Stap 1: maak van een vreemdeling een vriend: geef je kennis en kunde gratis weg, laat de ander kennis maken met wat jij te bieden hebt en bouw hiermee het vertrouwen op.
    Stap 2: maak van de vriend een klant: wanneer de ander jouw expertise ‘nodig’ heeft en ‘wenst’ zal hij ook bereid zijn om je daarvoor te betalen.
    Stap 3: maak van je klant je ambassadeur: heb je eenmaal een opdracht goed (nee, fantastisch!) gedaan vraag dan om aanbevelingen, contacten etc. en genereer op die manier nieuw werk.

     

    Wat levert het op?

    1. Je staat sterker in het verwoorden van het ‘waarom’ je de dingen doet die je doet
    2. Je staat sterker in de manier waarop je de dingen doet, de kwaliteiten en vaardigheden die jij daarbij inzet en jouw unique selling points
    3. Je laat zien waar jij de oplossing voor hebt of bent: dat kan de vraag manifest maken “Hé, daar lopen wij ook tegenaan! Die man/vrouw hebben wij nodig”
    4. Je bent gerichter in het benaderen van je doelgroep en zet de juiste middelen in
    5. Je zet je financiële middelen effectiever in of gaat op zoek naar financiële mogelijkheden
    6. Je meet en weet wat effectief is en kunt daardoor beter bijsturen
    7. Je levert bewijs van wat je kunt zowel qua product als qua werkwijze en competenties. Je gat in je CV is daarmee niet verdwenen maar je hebt wel weer recente werkervaring.
    8. Je bent in beeld: in levende lijve i.p.v. een geboortedatum op papier. Zo kun je laten zien dat vooroordelen niet kloppen en jouw voordelen zichtbaar maken.
    9. Je bent ondernemend, zelfstandig, creatief, in staat tot leren, projectmatig en planmatig werken en wat al niet meer. Je kunt je dus ook goed verplaatsen in wat de werkgever op zijn bordje heeft liggen en dat zal jouw doelmatigheid voor hem bevorderen.
    10. Je komt zelf in een positieve modus te staan doordat je dingen doet die je leuk vindt en waar je goed in bent. Hierdoor kom je beter voor de dag bij al je contacten met werkgevers ( en een heleboel anderen niet te vergeten!) wat je kansen zeker vergroot.

     

    Kortom: op deze manier zorg je ervoor dat jij (beter) gevonden wordt!

     

    Hoe denk jij over deze aanpak? Heb jij ervaring met deze manier van werken?  Deel dit in het commentaarblok  en inspireer anderen met jouw ideeën!

    Zou jij dit wel eens willen uitproberen?  Samen met anderen? Stuur me dan een bericht en ik breng je in contact met mede-geïnteresseerden.

    En kun je wel wat hulp gebruiken? Maak dan een afspraak voor een adviesgesprek. Juist omdat ik zelf net gestart ben kan ik me goed verplaatsen in wat je allemaal tegenkomt en je met mijn ervaring verrijken.

     

    Brigitte

     

    Jijzelf op de eerste plaats, mag dat?

    “Nee zeg, dat doe je toch niet?!”

    “Je bent hier op de wereld om voor elkaar te zorgen! Doe niet zo egoïstisch!”

    “Wie ben ik dat ik op de eerste plaats zou staan? Er zijn een heleboel anderen die veel beter zijn dan ik. Nee, ik ben echt niet de beste en hoor niet bovenaan.”

    “En daarbij, al zou ik iets goed kunnen dan ga je daar toch niet over pochen? Dat is echt niet zoals het hoort! Wat zullen ze wel van me denken?”

    Even een greep uit de gedachten die bij mij naar boven komen.

     

    Herkenbaar?

    Ik kom het vaak tegen tijdens mijn workshops en gesprekken. Bijvoorbeeld  als ‘gaan doen wat je het liefste doet’ ter sprake komt. Op de vraag of en zo ja, hoe men dit wil realiseren komen er vaak allerlei bezwaren naar boven. Want voor je eigen ‘droom’ gaan en jezelf daarbij op de eerste plaats zetten wordt vaak geassocieerd met egoïsme.

     

    En we worden niet graag zo genoemd omdat het een heel negatieve bijsmaak heeft. Gevoelens van schaamte, onzekerheid, schuld en angst kunnen ons daarbij bekruipen. Angst voor de mening en waardering van anderen, in dit geval hun negatieve waardering. De heersende moraal is immers dat je je niet laat voorstaan op je kwaliteiten en talenten. Met als gevolg dat veel mensen zichzelf kleiner houden dan ze zijn en zichzelf tekort doen.

     

    Dat gaat mij aan mijn hart. Omdat ik zie dat mensen  zichzelf de ruimte en mogelijkheid niet gunnen om hun leven in te richten naar hun beste kunnen en daar zelf  vaak last van hebben. Ze komen klem te zitten tussen hun wens om voor zichzelf te gaan en de eisen die ze aan zichzelf stellen ( of waarvan ze menen dat de omgeving die aan hen stelt).

    Eisen die je bijvoorbeeld in bovenstaande gedachten terug kunt vinden zijn:

    • Ik moet er voor anderen zijn anders ben ik geen goed mens
    • Ik moet alles kunnen en weten, anders heb ik geen recht van spreken
    • Ik mag mezelf niet op de borst kloppen want dan ben ik geen goed mens

    Met deze eisen  zijn we vooral kritisch en veroordelend naar onszelf toe en zorgen we ervoor dat  we de lat voor onszelf huizenhoog leggen.

     

    We vinden onszelf niet snel goed genoeg.

    Voor wat?
    Om te mogen bestaan?
    Om te mogen doen wat we heel erg graag willen doen?
    Om onszelf op de eerste plaats te zetten?
    Welke schuld hebben we eerst in te lossen? Voordat dat mag?

     

    Er is geen voordat, geen schuld.
    Je mag dit omdat je er bent.
    Omdat je jouw unieke rol hebt in dit leven en je die mag spelen!

     

    “Gemakkelijk geschreven maar ik durf dat toch niet zomaar te doen!”
    Ik kan het menigeen horen denken.

     

    Hoe kun je jezelf verlossen van die torenhoge eisen en jezelf ruimte gunnen om je leven te leiden zoals jij dat wilt?

    Daar zijn verschillende manieren voor, zoals het inzetten van onderliggende waarden, omdenken en, wat ik in mijn laatste workshop weer ondervond, meer compassie met en voor jezelf hebben.

    Op z’n Brabants: “Eéh, ge bent echt nie d‘n innigste!”

     

    Wat kan zelfcompassie voor jou doen?¹

    1. Zelfcompassie geeft je de mogelijkheid om negatieve ervaringen te accepteren. Je hoeft dit niet meer te vermijden en kunt je energie steken in wat je waardevol vindt.
    2. Zelfcompassie zorgt ervoor dat je jezelf minder vergelijkt met anderen. Je bent minder bang om fouten te maken en minder angstig voor afwijzing door anderen. Jouw zelfkritische houding kun je liefdevol bijsturen. Het zij zo, dit hoort er ook bij, volgende keer beter.
    3. Zelfcompassie maakt je milder voor jezelf en meer open voor positieve ervaringen en complimenten. En wat je jezelf gunt, gun je een ander ook gemakkelijker dus daarmee kun je de wereld al snel wat mooier maken.
    4. Door zelfcompassie wordt de ontwikkeling van positieve eigenschappen als moed, liefde en vergevingsgezindheid bevordert. En dat op haar beurt biedt de mogelijkheid om tot bloei te komen.
    5. Door meer compassie met jezelf te hebben sta je ook meer open voor de ander en voel je je daar meer mee verbonden. Het isolement waar je jezelf in geplaatst hebt verandert als je merkt dat we allemaal pijn en angst met ons meedragen.

     

    Hoe helpt zelfcompassie om jezelf op de eerste plaats te zetten?

    Zelfcompassie zorgt ervoor dat je meer waardering vanuit jezelf  en voor jezelf  ontwikkelt.
    Dat bevrijdt je van de afhankelijkheid van de mening en waardering van anderen.
    En dan creëer je je eigen ruimte en mogelijkheden om je leven te leiden zoals jij dat wilt.

     

    En mocht je toch nog twijfelen?

    Gelukkige mensen zijn die mensen die zichzelf op de eerste plaats ( durven) zetten.

    Toch nog niet overtuigd?

    Gelukkige mensen hebben meer te geven aan anderen, juist omdat ze goed zijn voor zichzelf!

    Dus zet je wens om van waarde te zijn voor de ander op deze manier in en die eerste plaats hoeft geen probleem meer te zijn!

    Door mezelf op de eerste plaats te zetten heb ik meer te geven!

     

    Go for it and shine!

    En wil je graag weten hoe ik dat gedaan heb? Kom dan naar mijn workshop op 27 november a.s. bij Seats2Meet Strijp-S in Eindhoven. Voor meer informatie en aanmelding: klik hier.

     

    Brigitte

     

    ¹ Bohlmeijer, E.,Trompetter, H., Schotanus-Dijkstra, M., Drossaert, S.(2015) Floreren.TPP, tijdschrift positieve psychologie, 01: 36-44

    Workshop over moed gesproken…

    Op vrijdag 27 november a.s. geef ik een workshop bij Seats2Meet.

    In deze workshop vertel ik je mijn persoonlijke verhaal over hoe je kunt gaan doen wat je het liefst doet!

    Wil jij dat ook? Ga dan naar deze pagina voor meer informatie en meld je aan!

     

    Ik kijk er naar uit om je te ontmoeten!

    Brigitte

     

    De juiste beslissing….minder zwaar laten wegen

    In de afgelopen weken heb ik met verschillende jongeren mogen praten en werken. Zij waren deelnemers aan de pilot voor jongvolwassenen. Een pilot die als doel had om hen te helpen met hun studie- en of beroepskeuze en mijzelf om mijn testinstrument en trainingswerkvormen uit te proberen op een jongere doelgroep dan ik gewend ben.

    Tijdens de verschillende gesprekken en de training werd me duidelijk dat het maken van een keuze voor een vervolgstudie of beroep bemoeilijkt werd door de angst om een verkeerde beslissing te nemen. En dat die angst dusdanige proporties aan kan nemen dat het een verlammend effect heeft. Met als resultaat: uitstel van keuze, blijven twijfelen, onzekerheid en verlies aan zelfvertrouwen.

    Wat kon ik hiermee? Ik dacht alleen maar: “Grutten, jullie zijn nog zo jong en je hebt nog een heel leven voor je!” en “Waarom moet je alles al kunnen en weten? Dat is wel een heel zware opgave!” Maar ook besefte ik dat ik gemakkelijk praten heb met een leeftijd van 55 jaar en door schade en schande inmiddels ( een beetje) wijzer geworden. En ik weet ook dat er veel volwassenen zijn die met dezelfde twijfel en angst voor het nemen van de juiste beslissing worstelen.

     

    Hoe dat werkt?

    De angst om een verkeerde beslissing te nemen is vaak gebaseerd op de verwachting dat je als gevolg van die beslissing iets kunt verliezen: geld, bezit, liefde, vrienden, een baan, zekerheid etc. Voeg je daar aan toe dat we vaak menen dat we perfect moeten zijn dan is de klem gezet. Denk maar eens aan overtuigingen als ‘ik moet het weten’, ‘ik mag geen fouten maken’ en ‘ik ben een mislukkeling als iets niet lukt’. We menen dat we alles moeten kunnen, weten en controleren en dat we de toekomst kunnen voorspellen. Tegelijkertijd weten we dat dat onmogelijk is. Dat kan een mens onzeker, machteloos en gefrustreerd doen voelen want wat je ook doet, welke beslissing je ook neemt, het zal nooit kunnen voldoen aan de strenge eisen die je aan jezelf hebt gesteld. En het gevolg daarvan kan zijn dat je geen beslissing meer durft te nemen omdat je, als je dat wel doet zeker geconfronteerd wordt met je eigen ‘falen’. En dat is nou net hetgeen je wilt vermijden….

     

    Hoe kun je die zware eisen nu verlichten?

    Geholpen door het 5G-model* en een al oud boek** wat ik op dit moment aan het lezen ben kom ik tot een mogelijkheid die gekenmerkt wordt door anders denken! Positief, onderzoekend en open staand voor mogelijkheden en kansen!

     

    Hoe dàt werkt?

    Je angst voor de gevolgen ontkracht je door deze gedachten over de toekomst op waarheid te toetsen. Immers, hier zitten veel onvoorspelbaarheden in: je verwacht iets, je denkt het gevolg te weten, je denkt dat het negatief uitpakt. Je denkt de toekomst te kunnen voorspellen maar hiervoor geldt zeker (!) wat je bij zoveel financiële producten wordt voorgehouden.

    Resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst!

    Alleen nu leggen we dit positief uit! Je weet niet wat er gaat gebeuren dus heeft het ook geen zin om je daar zorgen over te maken!

     

    Je vaste overtuigingen weerleg je ook door deze te toetsen aan wat er werkelijk is en/of er de positieve kanten van in te zien. Enkele voorbeelden:

    • Ik kan niet alles weten, dat is onmogelijk dus hoef ik dat ook niet van mezelf te verwachten.
    • Ik heb al veel fouten gemaakt en met vallen en opstaan al veel geleerd!
    • Wie zegt dat ik alles moet kunnen en klaar moet zijn met leren? Ik kan de toekomst niet voorspellen dus ik weet niet wat ik nog te leren heb.
    • Ik ben geen mislukkeling omdat iets niet lukt, ik ben juist een succes omdat ik het geprobeerd heb!
    • Wat ik ook beslis en wat het gevolg ook is, wie weet wat ik allemaal voor moois en leuks tegenkom en ik neem er altijd wel iets positiefs uit mee.

     

    Dergelijke gedachten hebben de strekking dat wat er ook gebeurt, je dit aankan!

    Dat geeft vertrouwen, macht en een blij gevoel!

     

    Met als gevolg?

    Dat je beseft dat er geen verkeerde beslissingen bestaan! Dat iedere keuze die je maakt je op een bepaald pad brengt, A of B dat maakt niet uit. Beide paden bieden je de kansen om te leren, te groeien en je te ontwikkelen. Ook heb je steeds de mogelijkheid om opnieuw te kiezen en bij te sturen. Wat een opluchting! Jij hebt de regie in eigen hand!

    Dus?

    Beslis om het avontuur van het leven aan te gaan,

    zet die eerste stap,

    zie wat er op je pad komt en

    geniet ervan!

     

    Veel plezier!

    Brigitte

     

    P.S. Heb je nou toch moeite met beslissen? Neem jezelf dan niet zo serieus, dat doet wonderen!

     

     

    * Het 5G-model is een communicatiemodel wat weergeeft hoe gedachten sturend zijn voor gedrag.

    ** Jeffers, S. (1987): Niet durven, toch doen. Adviezen en technieken om angst en besluiteloosheid om te buigen in kracht en actie. Uitgeverij Helmond, Helmond.

    Talentmanagement, ook voor jou?

    Binnen de wereld van Human Resource Management is talentmanagement een belangrijk thema.In de praktijk wordt dit vaak vormgegeven voor een specifieke groep medewerkers: voor diegenen die als bijzonder waardevol gezien worden of die in het bezit zijn van bijzondere/ schaarse talenten. Zij krijgen bv. extra mogelijkheden om hun talenten te ontwikkelen m.b.v. studie of begeleiding.
     
    Met positieve effecten! Uit onderzoek blijkt dat de motivatie en betrokkenheid bij de organisatie toeneemt, dat mensen zich meer gewaardeerd voelen en minder snel een andere baan zoeken.
     
    Een effect dat ik graag voor iedereen gerealiseerd zou willen zien! In mijn opinie is talentvol zijn niet alleen voor een kleine groep mensen van toepassing maar heeft iedereen zijn eigen unieke talenten.Bewust gebruik maken van deze talenten en deze laten floreren heeft naar mijn mening zowel voordeel voor het persoonlijk welbevinden als voor de organisatie.
     
    Steeds meer bedrijven en organisaties zijn zich hiervan bewust en passen hun beleid rondom talentmanagement aan. Maar wat als jouw organisatie dat nog niet doet?
     
    Kies dan voor je eigen talentmanagement!
     
    Leer je unieke talenten kennen en zoek zelf naar de mogelijkheden om deze te ontwikkelen en tot hun recht te laten komen. In deze tijd heeft iedereen immers ook de verantwoordelijkheid om zijn ‘waarde’ op de arbeidsmarkt te behouden. Pro-activiteit en eigen regie nemen horen daarbij.
     
    En dit betekent niet alleen dat je in de snelle veranderende arbeidsmarkt mee kunt maar dat je jezelf ook nog eens een groot genoegen doet door je vooral te richten op datgene wat je goed kunt en wat je plezier geeft!
     
    Wil jij dit ook? Lees hier hoe de Talenten Motivatie Analyse je hierbij kan helpen.
     
    En wil je graag meer weten? Meld je dan aan voor een gratis kennismakingsgesprek via het contactformulier op mijn website.

     
    Veel succes met de start van jouw eigen talentmanagement!

    Brigitte

    Voordeel of vooroordeel? Wat zie jij?

    In mijn presentaties en trainingen vertel ik vaak over de kracht van je gedachten. Over hoe datgene wat je ‘denkt’ naar je toekomt en ‘bewaarheid’ wordt.
     
    Je kent dit waarschijnlijk wel van het voorbeeld als je een nieuwe auto wilt kopen: ineens zie je de auto van jouw voorkeur overal rijden. Waren deze auto’s er voorheen niet dan? Jawel, alleen je dacht er niet aan en nu je er aandacht aan geeft zie je ze pas.
     
    In de media hoor en lees ik vaak over ‘de’ 50plussers die niet of moeilijk aan het werk komen. De aandacht gaat uit naar de grote concurrentie en het verliezen van de ‘strijd’ (ook bij gelijke geschiktheid) op leeftijd. De vooroordelen rondom de oudere leeftijd zijn hardnekkig bv. niet flexibel, te duur en te hoog verzuim. Veel werkzoekende 50plussers worden hier moedeloos van omdat zij, als ze in de spiegel kijken, toch echt wat anders zien! (legio voordelen en ‘duur’ gaat voorbij aan het profijt van ervaring, het voorkomen van kosten en de onderhandelingsbereidheid bij velen).
     
    Hoe kunnen werkgevers de voordelen van een oudere werknemer dan wel gaan zien? Ik stel voor om dat op dezelfde wijze als bij het voorbeeld van de auto te doen. Voordat je het gaat zien moet je erover nadenken! En nadenken doe je als je met vragen geconfronteerd wordt. Hoe denken zij over hun eigen toekomst als oudere werkende? Zijn zij dan (nog) wèl flexibel? Gezond en productief? En waarom zou dat bij dezelfde leeftijdgenoten dan niet zo zijn? Zijn zij dan zo ‘anders’?
     
    Ik doe hierbij een oproep aan werkgevers: Kijk eens in die spiegel! Zie jij voordeel of vooroordeel? Wil jij graag op oudere leeftijd op jouw ‘waarde’ geschat worden? Ja, toch? Doe dat dan ook aan die ander, het vraagt enkel wat meer aandacht.
     
    Niet alleen de werkgevers roep ik op om in de spiegel te kijken maar ook de oudere werkzoekenden zelf. Wat zie jij? Waar geef jij de meeste aandacht aan? Zet jij jouw denken in om jouw voordelen te blijven promoten? Of denk je in vooroordelen en laat je het erbij zitten om te proberen iets te veranderen?
     
    Ik wil hiermee niet zeggen dat de weg naar een baan voor een oudere niet vol obstakels zit die nadelig zijn voor je kansen en waar je geen invloed op hebt. Maar wat je wel kunt doen illustreert het volgende verhaal:
     
    Uit: het smalle pad – BMCgroep
     
    Al jaren ging het volk gebukt onder een dictatuur. Wat die mensen ook ondernamen, er veranderde niets. Hoge belastingen, willekeur, onrecht, armoede onder het volk. Langzamerhand zakte de mensen de moed in de schoenen en legden ze zich neer bij wat toch niet te veranderen leek.

    Op een oude man na. Elke dag ging hij met zijn spandoek naar het paleis en stond daar enkele uren voor de poort. Diverse keren was hij al opgepakt en na enkele dagen weer vrijgelaten. Steeds ging hij de volgende dag weer naar het paleis.

    “Houd er toch mee op”, zeiden de mensen tegen hem. “Je verandert er toch niets aan”.

    “Dat klopt”, zei de man, “hen verander ik niet, maar ik wil niet dat zij mij veranderen.”
     
    Aan alle (50plus) werkzoekenden wil ik hiermee zeggen:

     

    Houd MOED en hou vol!

     

    En blijf vooral jezelf! ( promoten!)

     

    Brigitte

     

    P.S. Hoe denk jij over het spiegelen van werkgevers ? Met vragen over hun eigen toekomstbeeld? Reageer via het commentaarveld!

    De muur. Bescherming of beletsel?

    En nee, deze bemoediging gaat niet over de Chinese Muur of die in Berlijn.
    Ook niet over de nieuwe muren van prikkeldraad en beton die opgeworpen worden om vluchtelingen en (vermeende) terroristen tegen te houden.
    Maar misschien ontstaan deze muren wel door de muur die we in onszelf bouwen.
    En biedt dit ons dan bescherming of is hij een beletsel?

     

    De muur die we in onszelf bouwen (en ik ga er even van uit dat we dat allemaal in meer of mindere mate doen) is gebouwd van angsten en gewoonten, van denkbeelden over wat goed of niet goed is. Ontstaan uit het ‘leven’ wat ons overkomen is en waarvan sommige gebeurtenissen zo heftig zijn geweest dat we ze maar ommuurd hebben. Niet zozeer om ons te beschermen tegen die buitenwereld maar meer om ons te beschermen tegen die eigen, individuele pijn. Het is het persoonlijke waar we bang voor zijn omdat ons dat het diepst heeft geraakt en verwond. En dat willen we in de toekomst graag vermijden.

     

    Is dat dan erg zo’n muur?

    Nee, hij hoort bij je en is je ooit van dienst geweest. Hij verdient dan ook een waardige plek in jou.
    Maar wàt te doen als je merkt dat deze afscherming je niet meer helpt? Als deze je belet om bijvoorbeeld te gaan doen wat je het liefste zou willen doen? Of als je niet meer in en met je eigen angst wilt leven? Als je je wilt bevrijden?

     

    Laten we eens naar die Chinese Muur terug gaan. Waar er vroeger wachters overheen liepen, wandelen er nu toeristen. Met de mogelijkheid om naar beide kanten te kijken.
    Wat eerst verdeeld was in goed en kwaad blijkt dan min of meer hetzelfde te zijn. Eenzelfde landschap van feitelijk, bossen, weilanden, steden mensen enz.
    Kijk je vanaf je eigen muur naar jouw binnen- en buitenwereld dan kun je hetzelfde zien. Aan beide zijden is er pijn en teleurstelling, vreugde en succes. De wereld buiten jou is niet volmaakt net zoals jij. Dit is niet alleen een feit maar biedt je ook een kans.

     

    Een kans om je te bevrijden en je leven ten volle te leven en te beleven.
    Word je bewust van die muur, ga er eens op staan en kijk eens naar beide kanten!
    Wat heb je nu ommuurd? Je tekortkomingen en grebreken? Je zwakheden en gevoelens van woede en onzekerheid?
    En waar bestaat die muur nu eigenlijk uit? Uit onwaarheden, angsten, onjuiste ideeën en achterhaalde zelfbeelden? Gemetseld met het cement van gebrek aan vertrouwen in jezelf en in de wereld? En is de hoogte de ‘eis’ die jij jezelf oplegt? De ‘eis’ van volmaakt moeten zijn?
    Wat zie je aan de andere kant? Precies hetzelfde: mensen met tekortkomingen en gebreken, angsten en gebrek aan zelfvertrouwen. Mensen die niet volmaakt zijn en een wereld die niet volmaakt is. En dat ook nooit zullen zijn.

     

    Heeft streven naar volmaaktheid zin? Heeft de afscherming tegen de onvolmaaktheid zin?
    Ten volle leven zit hem niet in vervolmaking. Het zit hem in het omarmen van het niet-volmaakt-zijn.
    Zoals Elisabeth Kübler Ross zei: “I am not okay, You are not okay and that’s okay”.
    Wees zacht voor jezelf, dat is zowel je bescherming als je bevrijding!
    En met deze gedachte kunnen we ook de nieuwe muren helpen voorkomen of weer heel snel afbreken!

    Brigitte

     

    Inspiratie en teksten heb ik opgedaan uit het boek “Een licht voor jezelf” van Jack Kornfield ( 1993) ISBN 90-6325-531-4.

    Pagina 7 van 8« Meest recente...45678