Je zoektocht naar werk waarderen

Heerlijk vind ik de herfst! Tijd voor oogsten en de vruchten plukken. Letterlijk: appels, peren, druiven en wat al niet meer. Vruchten waar je meteen van kunt genieten of pas later als ze nog een volgend proces ingaan om een ander product te worden. Zoals appeltaart of wijn. Dan is er nog meer werk te doen maar de waardering voor beide stadia is meestal gelijk. Dat zit bij het zoeken naar werk vaak anders. Dan hoor ik dit:

 “Er valt niks te oogsten en al zeker niets te genieten. Ik heb nog steeds geen baan, en krijg afwijzing na afwijzing. Het is waardeloos”.

De focus ligt dan vooral op het eindresultaat en men ziet de tussentijdse resultaten niet of bestempelt ze niet als iets positiefs. Het lijkt erop dat alleen met het bereiken van het eindproduct de missie geslaagd is en de waardering geoogst kan worden. Dit leidt vaak tot uitputting, frustratie en negativiteit. Want wees eerlijk: voor de meesten die op dit moment hun baan verliezen of nieuw op de arbeidsmarkt komen is het geen gemakkelijke weg: je hebt je in te stellen op een langdurig proces, veel afwijzingen en hard werken zonder garantie op een positief eindresultaat. Hou dan de moed er maar eens in!

 

Hoe doe jij dit? Wat oogst jij onderweg naar ander/nieuw werk?

  1. Zoals hierboven geschetst: zie je de vruchten niet eens?
  2. Of stellen ze in jouw ogen niets voor en bagatelliseer je je eigen aandeel erin?
  3. Of ken je jezelf waardering toe voor het werk wat je hebt verricht, ongeacht het resultaat?

 

Wanneer je in optie 1 denkt  is het goed om eens terug te kijken naar wat je allemaal van plan was, wat je gedaan hebt en wat de resultaten van je acties zijn geweest. Zet al je acties eens op een rijtje, sta er bij stil en herken dat je ook in het werk zoeken heel wat werk verzet!

 

Wat valt er bijvoorbeeld te herkennen?

  • Je hebt gebeld naar een werkgever
  • Je hebt jezelf tijd en energie bespaard door te bellen
  • Je hebt een fijn gesprek gehad
  • Je hebt onderzoek gedaan naar bedrijven en contactpersonen
  • Je hebt gebaald toen je weer een afwijzing kreeg
  • Je bent toch weer door gegaan
  • Je hebt moeten onderhandelen
  • Je bent gaan netwerken
  • Je hebt om hulp gevraagd

 

Wat in het voorgaande nog ontbreekt en de denker van optie 2 kenmerkt, is dat je niet alleen de actie herkent maar dat je hem ook erkent als iets waar je moeite voor hebt gedaan. Iets waar jij zelf de actie voor hebt ingezet, de regie en de verantwoordelijkheid voor hebt genomen en daar alleen al verdien jij alle lof voor! Wat het resultaat was hoef je niet onder de noemer ‘geluk hebben’ te scharen en hoef je ook niet te bagatelliseren. Een ander kan een fijne gesprekspartner geweest zijn maar jij hebt toch echt zelf de moed bij elkaar geraapt om de telefoon te pakken! Denk je dan nog steeds: “maar dat stelt toch niks voor….anderen doen dat zo gemakkelijk…..en ik ben zo’n schijtluis” , erken dan dat het voor jou wel degelijk een prestatie is geweest. En dat is wat telt.

 

Wat valt er dan bijvoorbeeld te erkennen?

  • Dat je iets best moeilijk vond
  • Dat je je angsten hebt overwonnen
  • Ondertussen een heleboel geleerd hebt
  • Dat je mocht balen van jezelf
  • Dat je aan jezelf toegegeven hebt dat je niet altijd de sterke hoeft te zijn
  • Dat je trots bent op jezelf omdat je het toch maar gedaan hebt
  • Dat je je goed voelt omdat je een goed gesprek hebt gevoerd
  • Dat je voldoening voelt omdat je anderen hebt kunnen helpen of omdat je trouw bent geweest aan jezelf
  • Dat je tevreden bent omdat je een bepaalde taak af hebt

….dit zijn allemaal ‘vruchten’ van de inzet die je gepleegd hebt.

We zien dit niet zo snel of waarderen ze niet altijd maar ze zijn wel degelijk waardering waard! Simpelweg omdat jij in beweging bent gekomen, iets geprobeerd  en iets gedaan hebt. Want daarmee heb jij nieuwe mogelijkheden voor jezelf gecreëerd!

Hoe klein de stap ook is, zelfs al keer je op je schreden terug,

iedere stap is van waarde.

 

Ken jij jezelf die waardering al toe of lukt dat nog niet zo goed?

Behalve dat je je bewust wordt van het werk dat je verzet is het ook belangrijk dat je stopt om jouw resultaten te vergelijken met anderen en/of deze te beoordelen als goed of fout. Bedenk daarbij ook eens wat jij tegen anderen zegt die een bepaalde stap zetten. Meestal vind je het heel normaal om een ander een compliment te geven voor het simpele feit dat hij of zij iets gedaan heeft: “Wat goed dat je dat gedaan hebt!” Het resultaat doet er dan niet toe. Die waardering mag je ook aan jezelf geven.

 

Het  gaat om wat je doet!

Het resultaat is wat het is en daarmee kun je weer verder.

Doe je niets, dan sta je stil.

 

Toch nog moeite om het werk-zoeken te waarderen?

Menig jobcoach of klantmanager zal je vertellen dat je werk zoeken moet opvatten als een baan. En het is niet zomaar een baan want je hebt geen voorgeschreven taken, geen waardering van een baas of een geldelijke beloning voor je harde werken.

 

Dat vraagt alles van je innerlijke  motivatie, kracht en uithoudingsvermogen.

Voed jezelf dan ook met je eigen waardering want dat verdien je!

 

Word je ondanks deze bemoediging moedeloos van het zoeken? Kun jij wel wat motivatie, kracht en energie gebruiken? Schrijf je dan in voor het BOOSTcamp van 16 december a.s. en je gaat met een concreet ‘zaaiplan’ de deur uit waarmee jij ook tussentijds de vruchten zult kunnen plukken!

 

Brigitte

Een praktische aanpak om effectief naar vacatures te zoeken

Tijdens de eerste weken sollicitatiebegeleiding, die ik geef aan mensen in de bijstand, viel het me op hoe moe en gefrustreerd zij zijn door het vele solliciteren en de vele afwijzingen die ze krijgen. Onder druk van de verplichting om een grote hoeveelheid  sollicitaties per maand te moeten doen en iedere vacature als ‘passend’ wordt gezien schiet menigeen in de stress en weerstand. Een combinatie van factoren die machteloosheid en moedeloosheid zwaar in de hand werkt. Dat triggert mij om dit stuk te schrijven over hoe je op een simpele manier de regie in eigen hand kunt nemen en daarmee een positieve uitwerking creëert op je energie en welzijn.

 

Een van de manieren om je energie hoog te houden is te zoeken naar datgene waar jij blij van wordt, maar helaas geldt voor werkzoekenden in de bijstand dat we ‘die lieverkoekjes niet bakken’. Je ertegen verzetten is een mogelijkheid maar de kans dat je daarvoor ‘bestraft’ wordt is voor de meesten geen aantrekkelijk vooruitzicht en het levert geen positieve energie op. Dus schikken de meesten zich in wat er van hen gevraagd wordt.

 

Gelukkig kun je in dat schikken ook veel naar je eigen hand zetten. Sterker nog: met een goed plan en een goede weekplanning kun je je niet alleen gemakkelijker aan de regels houden, je loopt ook de kans productiever te zijn, je prettiger te voelen en succesvoller te zijn!

 

Hoe?

Allereerst heb je een plan nodig. Het is opvallend hoeveel werkzoekenden in hun carrière gewend waren om met een plan van aanpak, planning, budget en doelen te werken en dat bij het zoeken naar werk niet toepassen. Een plan van aanpak kan wat ‘overdreven’ lijken: ‘Ik solliciteer op productie- en schoonmaak werk….’ maar ook hiervoor geldt de vraag ‘hoe’ je dit doet en wat die manier van aanpak je oplevert?

 

Check het volgende rijtje eens of het op jou van toepassing is.

  • Voel je je gedwongen om iedere dag ‘alle’ vacaturesites te bekijken?
  • Zie jij steeds dezelfde vacatures voorbij komen op verschillende sites? Frustreert dat?
  • Blijf jij maar achter die computer zitten, ook al komt er niets meer uit je vingers?
  • Voel je je schuldig/ onvoldaan ook al heb je uren gezocht?
  • Kun je maar niet stoppen met vacaturesites afzoeken? Bang dat je een kans zult missen?
  • Slaap je slecht omdat je je schuldig voelt ?
  • Raak jij daardoor oververmoeid?
  • Raak je gefrustreerd en word je er moedeloos van?

Wanneer je in deze negatieve spiraal terecht komt loop je ook de kans dat je in je sollicitaties deze negativiteit meeneemt. Zaak dus om dit niet te laten gebeuren.

 

Hieronder vertel ik meer over één van de manieren die ik zelf heb gebruikt toen ik werkzoekend was en nu nog steeds toepas nl. het maken van een weekplanning. Het geeft mij niet alleen overzicht maar ook rust en voldoening.

Met een weekplanning  neem jij de regie over je eigen leven,

over wat jij die week gaat doen.

Je zult merken dat je bij het maken van een weekplanning tegelijkertijd meer duidelijkheid creëert over je plan. En je kunt er ook heel gemakkelijk je eigen doelen aan verbinden. Maar heb je behoefte aan meer hulp bij de allereerste stap, een goed plan om mee te starten, neem dan contact op voor een gratis adviesgesprek.

 

Voorbereiding

Voordat je aan het daadwerkelijk maken van een weekplanning kunt beginnen is het handig om een aantal vragen te beantwoorden.

 

  1. Weet je wat je zoekt?

Onder welke functienamen ( Nederlands en Engels) en trefwoorden staat de baan die jij zoekt bekend? En welke mogelijkheden wil je daarnaast onderzoeken? Bv. op basis van je competenties is het goed mogelijk dat je ook in andere functies goed zult kunnen functioneren. (tip: doe een TalentenMotivatieAnalyse)

Doen: Maak een lijst van trefwoorden en functiebenamingen.

 

  1. Waar zijn deze banen te vinden?

Staan ze op de algemene vacaturesites of zijn er ook specifieke sites te vinden? Wil je in een bepaalde branche werken of heb je een lijst van favoriete bedrijven? Dit helpt om niet te verzuipen in de overvloed van vacaturesites, uitzendbureaus, detacheerders etc.  en jouw weg te vinden.

Doen: Maak een lijst van sites/ bedrijven waar jouw baan/ banen te vinden is/zijn.

 

  1. Wanneer ga je waaraan werken?

Hoeveel tijd heb je nodig voor verplichtingen en activiteiten in je privéleven? Hoeveel tijd blijft er over om aan het zoeken te besteden? Bedenk hierbij dat het nu jouw ‘baan’ is om werk te zoeken. Dit helpt om op tijd op te staan, je werktijden ‘vast’ te houden maar vooral ook je werktijd af te kunnen sluiten! Neem ook rustpauzes/ tijd voor beweging op in je activiteiten. Ook dat is belangrijk om je fit te blijven voelen.

Doen: Deel je weekdagen in in ‘werktijd’ en ‘overige activiteiten’. De laatste kun je heel specifiek maken door deze te benoemen: kinderen naar school brengen, lunchen, koken, eten, poetsen, hobby, tv kijken etc.

 

Maken

Nu kun je de weekplanning daadwerkelijk gaan maken. Je kunt dit in Word of Excell doen maar op papier is ook prima. Doe datgene wat bij jou past!

 

  1. Verdeel de werktijd.

Wanneer ga je online zoeken? Wanneer wil je nog andere activiteiten ondernemen om een baan te vinden? Denk hierbij aan netwerken, workshops/webinars volgen om je sollicitatievaardigheden te verbeteren maar ook activiteiten om up-to-date te blijven in je vakgebied!

 

Voor het online zoeken geldt dat je niet alles op een dag kunt doen maar sommige sites wil je misschien dagelijks checken en bij andere weet je dat 1x per week ook voldoende is. Hoeveel tijd wil je besteden aan zoeken? En hoeveel tijd heb je nodig om eventuele vacatures uit te werken? Denk daarbij aan: bedrijfsgegevens achterhalen, zoeken naar (warme) contacten via LinkedIn of anderszins, bellen naar de werkgever, je CV aanpassen en een motivatiebrief schrijven.

Doen: Deel je dagen in tijdsblokken in voor ‘zoeken’ en ‘uitwerken’. Deel je ‘zoekblokken’ in met de sites die je op die dag wilt raadplegen.

 

Plan ook je offlinebezigheden Zijn er wekelijkse netwerkbijeenkomsten waar je naar toe gaat? Wanneer is voor jou de beste tijd om bv artikelen te lezen of iets aan studie te doen? Wat is voor jou een fijne tijd om erop uit te gaan? Mogelijkheid is om gewoon eens ergens anders te gaan ‘werken’. Er komen steeds meer flexplekken waar je gebruik van kunt maken zodat je weer onder de mensen bent en ook daar je netwerk kunt opbouwen.

Doen: Plan minimaal twee dagdelen in om erop uit te gaan. Dit helpt ook om doelen te stellen! Je hebt immers tijd gereserveerd, wie ga je ontmoeten/ spreken? Je zult daar zelf actie op moeten ondernemen dus vooraf bedenken wie je graag wil spreken en hoe je dat voor elkaar gaat krijgen. Bedenk hierbij dat je hier wat verder vooruit moet kijken en dat je flexibel met je planning omgaat. Diegene die jij wil spreken zal meestal niet acuut tijd vrij kunnen maken en ook niet altijd op de tijden die jij hebt gepland. Maar het voelt prima om te kunnen zeggen dat je op bepaalde tijden ‘afspraken’ ( met jezelf dus!) hebt staan. Daarmee neem je jezelf ook serieus.

 

Je hoeft je planning niet op het uur nauwkeurig in te delen.Sterker nog – dat werkt meestal averechts. Maar het kan wel helpen om de belangrijkste zaken een vaste plek te geven.

 

Een voorbeeld

In de tijd dat ik werkzoekend zag mijn weekplanning er ongeveer zo uit.

  • Ik deelde iedere dag de ochtend in om vacatures te zoeken en mogelijke sollicitaties uit te werken. Daar hield ik me ongeveer 3 uur mee bezig.
  • Op maandag keek ik naar de algemene sites als Werk.nl, Indeed, Monsterboard, De Nationale Vacaturebank en Intermediair
  • Op dinsdag zocht ik op sites en bedrijven die met het onderwijs te maken hadden
  • Op woensdag keek ik naar trainings- en opleidingsbureaus en opleidingsinstituten
  • Op donderdag liep ik de organisaties af die specifiek gericht waren op 50plussers,
  • En op vrijdag zocht ik naar nieuwe sites en/of bedrijven.

 

Het voordeel wat ik bemerkte was dat ik zelden een vacature miste of te laat was voor een reactie. De meeste bedrijven hanteren immers een reactietermijn van 2 of meer weken. Dat alleen al gaf me de rust om niet iedere dag op iedere site te hoeven kijken.

Tip: Wanneer je ook alerts instelt op bepaalde functies krijg je deze zelfs in je e-mailbox en ben je direct op de hoogte wanneer er een voor jou geschikte vacature is.

 

Een ander voordeel was dat ik me zeer tevreden voelde als ik mijn taak gedaan had. Ook als het niet direct een vacature had opgeleverd, ik had altijd wel weer een mogelijk bedrijf om op mijn lijst te zetten of een contact wat ik wilde benaderen. Kortom: nieuwe mogelijkheden!

 

Nu zul je je misschien afvragen of ik zo snel was met uitzoeken en het schrijven van een brief dat ik daarna echt klaar was. Nee, dat was niet zo. Ook daar was ‘buffertijd’ voor ingeruimd op twee middagen en als er gas op de plank moest ging ik natuurlijk ook gewoon door! Maar het voordeel wat ik al eerder genoemd heb zorgde er nu ook voor dat ik zelden een acute deadline had. Dus ik kon een geschreven brief rustig even laten liggen, aan iemand anders laten lezen en later weer oppakken. Het helpt ook voorkomen dat je maar naar die zinnen blijft staren en blijft bijschaven, terwijl je allang geen inspiratie meer hebt. Het werkt niet alleen beter, je zet jezelf minder onder druk. En dat is weer goed voor jezelf en de mensen in je omgeving!

 

Voordelen

In het voorgaande heb je al een heleboel voordelen voorbij zien komen.

Het belangrijkste is echter dat

jij voorkomt dat je geleefd wordt

en dat je zelf ruimte maakt voor datgene waar jij behoefte aan hebt!

 

Vraag jezelf dus ook af wat jij nodig hebt om je lekker te voelen? En doe dat! Dat mag!

De tijd die je aan je gezin, aan familie en vrienden en vooral aan jezelf besteedt is net zo belangrijk als de tijd die je voor het werk-zoeken uittrekt. Het is niet iemand anders die deze ‘klus’ moet klaren maar JIJ dus kies voor de manier die het beste bij jou past!

Het is jouw week – jouw leven!

Door je dagen bewust in te delen, kun je de kwaliteit van je week én je leven eenvoudig verhogen.

Zelfs al maak je geen vaste indeling, neem aan het begin van de week de tijd om jezelf af te vragen:

hoe wil ik de komende week vormgeven?

 

Wil je zien hoe mijn weekplanning eruit zag: kijk dan hier.

 

Doe er je voordeel mee!

En laat je me weten of en hoe dit voor jou werkt? Met jouw tips kunnen anderen ook weer hun voordeel doen. Dus: delen mag!

 

Brigitte

 

Kun je toch nog wel wat hulp gebruiken? Neem dan contact op voor een gratis adviesgesprek.

 

 

Ik ben zo.

Naast mijn werk als loopbaantrainer en –coach geef ik ook Nederlandse les aan allochtonen en in de afgelopen week kwam het praten over nu en vroeger aan de orde. Theoretisch met het onderscheid tussen tegenwoordige, verleden en voltooid verleden tijd en heel praktisch met de opdracht dat de onregelmatige werkwoorden gewoon ‘uit het hoofd’ geleerd moeten worden.

Ik kom – ik kwam – ik ben gekomen

Ik ga – ik ging – ik ben gegaan

Ik ben – ik was – ik ben geweest

Bij de laatste opsomming bleven mijn  gedachten hangen. Want ‘ik ben’ – ik was – ik ben geweest is taalkundig met allerlei voorbeelden uit te leggen. Maar klopt het dan altijd? Ik ben getrouwd – ik was getrouwd – ik ben getrouwd geweest. Ja, dat kan kloppen. Ik ben introvert – ik was introvert – ik ben introvert geweest: hier zal menigeen van zeggen dat dat niet kan, introvert is een eigenschap die niet voorbij gaat, zo ben je en dat verandert niet.

 

Herkenbaar?

Ik ben geen prater

Ik ben geen verkoper

Ik ben bescheiden

 

Wat zeg je er nu eigenlijk mee?

Wanneer je jezelf beschrijft met een ‘ik-ben’ geef je aan dat dit voor jou een gegeven is. Iets wat je ‘geworden bent’, een eindproduct  waarvan je overtuigd bent dat er niets meer aan te veranderen valt. Voltooid verleden tijd. In feite zeg je ook dat je van plan bent te blijven zoals je altijd bent geweest. [1] Een toekomende tijd zoals in: ‘ik ga een verkoper worden’ zit er niet in……

 

Is dat erg?

Een ‘ik-ben’ geeft je houvast en dat is fijn.  Je hoeft jezelf niet steeds opnieuw uit te vinden en het is vaak ook gemakkelijk. Met een positieve ‘ik-ben’ zoals ‘ik ben vriendelijk’ zul je weinig negatieve gevolgen ondervinden en is er niets mis mee om dit van je jezelf te vinden en/of te zeggen. Met een meer negatief gekleurde variant, zoals ‘ik ben geen prater’,  kan dit je echter flink in de weg zitten om bv. te netwerken. Dat op zich is niet erg maar kan het wel zijn als je daardoor bv. je kansen op een baan verkleint.  Met een dergelijke ‘ik-ben’ leg je jezelf beperkingen op die niet alleen belemmerend maar zelfs vernietigend  kunnen werken op datgene wat je juist graag wilt bereiken! Wil je juist het tegenovergestelde, nl. dat jouw ‘ik-ben’ je gaat helpen dan is het handig om eens naar je eigen stellige overtuiging te kijken.

 

Waar komt zo’n ‘Ik ben’ vandaan?

Door gebeurtenissen in je verleden en de interpretatie die anderen en jij zelf daar aan gegeven hebt ben je op een bepaalde manier over jezelf gaan denken en gaan geloven dat je ‘zo’ bent. Met opmerkingen als “Je bent precies je vader, die is ook geen prater” of “Bakken? Nee, dat kan ik niet, ik laat altijd alles mislukken, ik ben zo onhandig!” wordt je een stempel opgedrukt of doe je dat zelf.

In het eerste geval zijn het de anderen die denken dat jij zo bent en dat je niet kunt veranderen.  Als ze dit maar vaak genoeg tegen je zeggen ga je er vanzelf in geloven. Dit heeft ook te maken met het feit dat anderen je vaak niet de kans geven om te ontdekken óf je het kunt maar je bij voorbaat bepaalde dingen ontnemen of ontzeggen. Vaak uit bescherming en goed bedoeld maar niet bevorderlijk voor je eigen toetssteen.

In het tweede geval plak je jezelf een etiket op. Ingegeven door het feit dat je de, voor jou, moeilijkere klussen liever uit de weg gaat. Omdat het je veel tijd kost of je bang bent dat je het niet goed (genoeg) doet? Er zijn vele redenen voor te vinden. Conclusie is wel dat je nu van jezelf zegt dat je niet kunt en (eigenlijk) niet wilt (!) veranderen. Zó is het wel zo gemakkelijk…..

 

Waarom zeg je dit? Wat levert het je op?

In het bovenstaande stukje heb je al een aantal redenen voorbij zien komen. Ik wil wat dieper ingaan op enkele redenen waarom mensen ondoelmatig gedrag in stand houden. Als voorbeeld: je bent al twee jaar aan het solliciteren en dat doe je alleen per brief. Ook al merk je dat dit niet het gewenste resultaat oplevert, en ook al zie je dat anderen beter resultaat boeken met netwerken, jij blijft op dezelfde manier solliciteren. De volgende ‘ik-bens’ zouden hier de oorzaak van kunnen zijn:

  • ‘Ik ben nu eenmaal geen prater rechtvaardigt jouw vermijdend gedrag nl. dat je niet gaat netwerken. Je bent dat eindproduct, hoeft niet aan jezelf te werken en kunt in jouw comfortzone blijven.
  • De ‘ik-ben al oud’ sluit hier op aan omdat je dan je leeftijd gebruikt  om aan te geven dat je geen nieuwe dingen meer kunt leren. Daarmee worden  mogelijke risico’s vermeden. Dat  geeft veiligheid.
  • Een variant  is ‘Ik ben slecht in contacten leggen’. Dit ‘ergens slecht in zijn’ wordt dan gebruikt om jezelf ook niet in te hoeven spannen om het te leren.
  • En wanneer je daar ook nog ‘ik ben perfectionistisch’ aan toevoegt heb je voor jezelf een prachtig excuus om er niet eens aan te hoeven beginnen. Je gaat immers alleen iets doen als het hoogste resultaat haalbaar is! Hiermee kun je jezelf juist ‘slim’ en ‘efficiënt’ voelen.
  • ‘Ik ben niet zo’n bla-bla-figuur’ gaat nog een stapje verder: je etaleert jezelf als iemand die ‘beter’ is en zich niet wil ‘verlagen’ tot hetzelfde gedrag. Daarmee kun je jezelf ‘superieur’ en ‘krachtig’ voelen! Ondanks dat datgene wat jij doet, of beter gezegd wat je niet-doet, juist minder effectief is.

 

Wat je ziet gebeuren is dat zelfs al zou je bv. graag met mensen een praatje willen maken, jouw innerlijke overtuiging je al snel belemmert om het ook daadwerkelijk te doen. Je gedachten maken dan een vicieuze cirkel: ik ben slecht in contacten leggen – dat lijkt me een aardige stel – zal ik erop af stappen? – nee, dat kan ik niet – ( waarom niet?) – want ik ben slecht in contacten leggen….

Zoals al eerder gezegd is daar niets mis mee als je tevreden bent met het resultaat. Maar als je nu wèl heel graag kennis had willen maken zul je je minder blij voelen. Je ‘ik-ben’ wordt dan een last en hoe zwaarder die last drukt op wat jij zou willen bereiken hoe eerder je geneigd zult zijn om er iets aan te veranderen. En dat kan!

Jouw ‘ik-ben’ is immers een product van jouw gedachten

en op die gedachten kun je zelf invloed uitoefenen.

Jij hebt een keuze!

 

Hoe help je jezelf om te kiezen voor meer ‘bewegingsvrijheid’?

Stel jezelf eens wat vragen om jouw ‘ik-ben’ op waarheid te toetsen. Stel, je vindt van jezelf dat je een ‘slechte planner bent’. Een handige manier om je ‘ik-ben’ te onderzoeken is om het woordje ‘ben’ te vervangen door ‘heb’. De vraag wordt dan: “Heb ik slecht gepland?” Hierdoor merk je meteen dat iets wat je aan jouw ‘wezen’ toeschreef verandert in iets wat betrekking heeft op wat je doet/ gedaan hebt. En daarmee krijg je snel inzicht in de nuances en kun je je overtuiging beter relativeren. Je ‘eigenschap’ is zelden zo absoluut als je jezelf voorhield. Dat biedt ruimte en mogelijkheden!

Eenmaal aan het onderzoeken zul je waarschijnlijk ook je eigen patroon gaan herkennen. En als je dieper kijkt ligt er vaak schuld en/of angst aan ten grondslag. Wees dan eerlijk tegenover jezelf en erken dit, want je creëert  opnieuw ruimte als je dit accepteert en met mildheid bekijkt. Je hoeft niet perfect te zijn.

Bekijk dan eens wat je wèl wil?! Benoem en visualiseer het positieve! Bedenk dat ons brein het woordje ‘niet’ niet kent, dus als je zegt: Ik wil niet meer roken, geef je onbewust de boodschap af: ik wil niet roken. Beter is dan om te zeggen: “Ik wil gezonde longen hebben!”

Doorbreek je eigen patroon door er andere gedachten voor in de plaats te zetten. De verleden tijd kan je hier erg goed van dienst zijn! Zeg i.p.v. ‘ik-ben’, “ik koos ervoor om mezelf zo te beschrijven en nu…..” Of in combinatie met de toekomende tijd:“ik geloofde dat ik zo was, nu geloof ik dat ik meer mogelijkheden heb, dat ik kan leren!”

Daag jezelf uit om te ontdekken wat je kunt als je jezelf ertoe zet. Als je wat tijd neemt om iets te leren en te oefenen zul je zeker merken dat je na afloop ‘veranderd’ bent.  Het hoeft niet gemakkelijk en/of perfect te zijn, het gaat om de ervaring dat je gegroeid bent! Soms vraagt dit wat MOED:

Je angst onder ogen zien, niet durven en toch doen!

 

Waarom zou je dit doen? Wat levert dit jou op?

Je ‘ik-ben’ is een keuze om jezelf te beperken en gevangen te houden in je onmogelijkheden. Je kunt jezelf hiervan bevrijden, je potentieel ontdekken en je wensen realiseren!

Ervaar wat groeien met zich meebrengt!

De ruimte, de energie, de kracht en de blijheid!

De sleutel hiertoe ligt in jouw eigen hand!

 

 

Ik ben benieuwd naar jouw inzichten! Van welke ‘ik-ben’ heb jij last of last gehad? En hoe ben jij daar van los gekomen? Deel dit in het commentaarveld van mijn blog. En heb je nog vragen hoe je er van los kunt komen of hulp nodig?

Vraag dan een gratis adviesgesprek aan. We bespreken dan samen wat ik voor je kan betekenen.

 

Brigitte

[1] Uit W. Dyer (1976) Niet morgen, maar nu. A.W. Bruna Uitgevers B.V.

Jaren geleden geschreven maar nog steeds actueel en inspirerend!

Omgaan met teleurstellingen

In mijn vorige blog ‘over hoop en verwachting….’ heb ik geschreven over een  aantal aspecten die een rol spelen bij het verwerken van teleurstellingen. Kern daarvan was dat de mate waarin je realistisch en relativerend naar je verwachting kijkt en er open over communiceert helpt om een eventuele teleurstelling over het niet uitkomen ervan beter op te vangen.

 

Dat is wat je vooraf al kunt incalculeren om de klap die je krijgt wanneer je verwachting/ hoop niet bewaarheid wordt minder zwaar te maken. Maar als het gebeurt is dat toch een verlies. Je ziet iets positiefs veranderen in iets negatiefs en dat is nooit leuk, hoe realistisch je er ook van tevoren tegenaan keek. Je kunt je machteloos voelen omdat je geen invloed had op de ‘beslisser(s)’,  boos op die ander (hij of zij is maar een ‘sukkel’) of deze boosheid op jezelf richten (wat ben ik een stommeling om te denken dat ik die baan zou krijgen).

 

In onze cultuur zijn we geneigd om zo snel mogelijk van het vervelende gevoel af te willen zijn, teleurstellingen te bagatelliseren, “ach, zo belangrijk was het toch ook weer niet”, onze gevoelens weg te stoppen en ‘flink’ te zijn want “lieverkoekjes bakken we niet!”. Daarmee houden we de schijn op dat het niet erg is en ontnemen onszelf de kans om de hoge spanning (die we toch echt wel voelden) te ontladen. Daarnaast zorgt het niet doorleven en niet delen van je gevoelens en twijfels, ervoor dat je ook geen realistische feedback en steun krijgt. De ander zal immers niet weten hoe belangrijk het echt voor je is en je ook niet spontaan tot troost zijn. Boosheid, verdriet, schaamte (“ik ben de enige die hier zo veel last van heeft”),  twijfel, desillusie, leegte,  eenzaamheid, minderwaardig voelen en andere negatieve gevoelens kunnen dan een verlammend effect hebben op je gedrag. Of, wanneer je ervoor weg loopt, een steeds terugkerend verdriet veroorzaken.

 

Beide gevolgen zorgen er voor dat de impact van de teleurstelling op je leven groter is en langer duurt.

Gelukkig kun je daar zelf invloed op uitoefen!

Het gaat hier namelijk om jouw gedachten en uitspraken en ook al kun je aan het gebeurde niets veranderen, je hebt wel zèlf de keuze hoe je er over denkt en over praat, kortom hoe je ermee omgaat. Hier volgen mijn tips:

 

  1. Herken je belemmerende gedachten

Vaak gaat het hierbij om oordelen en veroordelen. Je gebruikt  woorden die te maken hebben met het alles-of-niets-denken, het willen of zelfs moeten winnen. In je gedachten kom je ook de ‘als-dan’ en ‘zou-moeten’ combinaties tegen. Hieraan herken je gedachten die je vastzetten omdat er maar één oplossing mogelijk is.

 

  1. Accepteer en erken  je negatieve gedachten en gevoelens

Het voelt vervelend om teleurgesteld te zijn maar het leert je ook dat het leven niet perfect is en jij dat ook niet bent. Gelukkig maar! Door dit te accepteren gun je jezelf de vrijheid om jezelf te waarderen zoals je bent en jouw leven te leven!

 

  1. Sta er even bij stil

Neem de tijd om je teleurstelling te doorleven. Je zult een heleboel gedachten en gevoelens ervaren die om aandacht vragen. Geef ze die aandacht. Dit kun je doen door je gevoelens te delen en je emoties te tonen. Huil eens uit, dat lucht op. Vooral omdat het ‘geheim’ van jouw imperfectie nu geen geheim meer is en je zult merken dat je echt de enige niet bent!

Vind je het moeilijk om je kwetsbaar op te stellen tegenover anderen doe het dan naar jezelf toe. Schrijf je gedachten en gevoelens op en daarmee van je af. Of speel je teleurstelling als een acteur uit: schreeuw, huil, maak je klein of juist boos. Je zult merken dat het gevoel op een gegeven moment ‘op’ is. Daarna kun je verder.

(Dit kan heel goed op een rustig moment en een rustige plek in huis of in de natuur en trek je niets aan van wat de buren of wandelaars er van vinden, dit is goed voor jou!)

 

  1. Vergeef jezelf

Misschien wel de belangrijkste (en de moeilijkste) tip en hij sluit aan bij tip 2: vergeef jezelf dat je menselijk bent. We zijn vaak zo hard voor onszelf en bestraffen onszelf voor zaken die minder goed uitpakken dan we (voor de buitenwacht) willen laten zien. Dat is niet nodig. Dat je (hoge) verwachtingen had maakte het leven mooier en nu valt het tegen. Dat mag, wees mild voor jezelf.

 

  1. Verzet je gedachten, zoek afleiding

Deze tip lijkt in tegenspraak met tip 3 en dat klopt ook. Soms is het goed om je (malende) gedachten en gevoelens wat afleiding te bezorgen. Zodat je er even niet meer aan denkt. Dat is immers ook een keuze om het verleden  te laten voor wat het is en je te richten op het nu. En daar kun je je hart mogelijk weer mee ‘ophalen’!

 

  1. Kijk er anders tegenaan

Goed bedoelde quotes als ‘tegenspoed is tijdelijk’ en ‘alles heeft een reden’ zijn waar maar het heeft pas echt zin om hier aandacht aan te besteden als je je hart hebt gelucht. Dan is er ruimte om je weer open te stellen voor deze ‘verstandige’ tips. Wat je kunt doen is je gedachten gaan onderzoeken op waarheid:

  • Is het wel waar als ik zeg/denk dat ik dit nooit meer te boven kom? Welnee, tenslotte heb ik wel meer teleurstellingen gehad in mijn leven en daar ben ik ook doorheen gekomen. Deze emoties gaan vanzelf weer over.
  • Is het wel waar als ik zeg/denk dat ik niets waard ben nu ik die baan niet gekregen heb? Welnee, ik heb immers mijn best gedaan en heb geen invloed op de concurrentie en de beslissers. En er zijn nog meer zaken dan alleen werk waar ik van waarde ben.
  • Is het wel waar als ik zeg/denk dat ik voor de hele wereld afga nu ik geen ‘Goud’ gewonnen heb? Welnee, ik overdrijf: de hele wereld zal het een worst wezen, ze hebben wel belangrijker dingen aan het hoofd en trouwens het gaat er om of ìk tevreden ben met mijn prestatie!

Op dit soort vragen zijn veel genuanceerde antwoorden te geven. Je kunt dit uittesten door de vraag te stellen aan verschillende mensen in je omgeving die je vertrouwt. Je krijgt dan een scala aan mogelijkheden die jouw eigen innerlijke stem / criticus vertegenwoordigen. Is deze wat te kritisch? Ga dan terug naar tip 2 en 4.

 

  1. Leer ervan

Wanneer je teleurgesteld bent leer je allereerst dat je verwachting niet aansluit bij de realiteit. Die realiteit kan je behalve meer zelfkennis en zelfacceptatie ook nieuwe mogelijkheden brengen. Ik denk dat negatieve ervaringen niet voor niets gebeuren en dat ze je een kans bieden om een andere weg in te slaan en nieuwe wegen te onderzoeken. Dat geeft je de kans om als mens te groeien! Wanneer je er zo tegenaan kijkt zul je minder snel blijven hangen in de teleurstelling en zal dit je leven minder sterk beïnvloeden.

 

  1. Tel je zegeningen

Oftewel: zie ook de lichtpuntjes in je leven. Niets is helemaal donker en mocht je er moeite mee hebben om het mooie van het leven te zien, praat dan eens met anderen over hun zorgen en teleurstellingen. Je zult merken dat jij die niet allemaal met ze deelt…..

 

  1. Heb vertrouwen in jezelf

Nog zo’n moeilijke tip! We zijn door onze opvoeding en cultuur geconditioneerd om onszelf niet te vertrouwen en ons te richten op de mening en waardering van anderen. Maar jij bent meer en kunt meer dan wat anderen van je zeggen of denken! Je hoeft er alleen maar anders over te gaan denken!

 

  1. Sluit af en ga door

Je hebt de hoop gehad en de teleurstelling gevoeld. Durf het achter je te laten want het leven gaat door en dat leven biedt weer nieuwe hoop èn teleurstelling. Dat is niet te voorkomen, de kunst is om ermee om te leren gaan.

Humor kan je daarbij ook heel goed helpen!

cursus omgaan met teleurstellingen

 

Ik hoop je met deze tips een aantal kunstgrepen te hebben aangereikt maar lukt het je na het lezen van deze tips en die uit mijn vorige blog nog niet om de teleurstelling na enige tijd een plaatsje te geven, zoek dan professionele hulp.

 

Wat is jouw grootste teleurstelling geweest? En hoe ben jij daar mee omgegaan? Durf jij je imperfectie te delen? Beschrijf dit dan in het commentaarveld van mijn blog. Wat MOED nodig? Besef dan dat je jezelf en anderen er een ongelooflijk groot geschenk mee geeft!

 

Heb jij last van belemmerende gedachten die je in de weg staan om dingen te doen die jij graag wilt?

Doe dan mee aan het BOOSTcamp op 20 september a.s. of vraag een gratis adviesgesprek aan. We bespreken dan samen wat ik voor je kan betekenen.

Brigitte

Over verwachtingen, hoop en teleurstelling.

De Olympische Spelen zijn bij uitstek het platform waarop hoop en verwachting direct afwisselen met succes en teleurstelling. Ik heb grote bewondering voor diegene die, voor het oog van de wereld, zijn emoties toont en voor diegene die ze heldhaftig inslikt. Wat je niet ziet is waar dit vandaan komt en hoe  topsporters nadien met hun teleurstelling omgaan. En wat ik me tegelijkertijd afvraag is of dit anders is voor hen die grote teleurstellingen te verwerken krijgen of voor hen die met kleine(re) teleurstellingen moeten omgaan?

 

In deze en volgende blog vertel ik over een aantal aspecten die een rol spelen bij het verwerken van een teleurstelling.  In dit eerste deel gaat het over wat er vooraf gaat aan de teleurstelling namelijk de  positieve verwachting  of de hoop die je hebt en hoe je daar invloed op kunt uitoefenen om een mogelijke teleurstelling beter op te vangen.

Ik wens je veel leesplezier en wil je reageren op mijn gedachtespinsels?

Graag nodig ik je uit om jouw verhaal en jouw ervaring te delen. Dat is een van de manieren om je gevoel van teleurstelling een plaats te geven en dat kun je doen in een reactie op mijn blog maar dat mag en kan ook in een persoonlijke mail.

 

Brigitte

 

Ieder mens krijgt in zijn leven te maken met teleurstellingen.

Of je nu een afwijzing krijgt op een sollicitatie, je  jouw droomhuis aan je neus voorbij ziet gaan, het lang verwachtte uitje niet doorgaat of je die gouden medaille net niet haalt, het gevoel van verlies is hetzelfde. De mate van het verlies en de invloed die het op je leven heeft kan echter heel erg verschillen. De een is volkomen van de kaart en valt stil, de ander huilt eens goed uit en gaat door. Dat heeft alles te maken met hoe je tegen je verlies aankijkt. Immers, aan het gebeurde zelf kun je niet veel veranderen. Waaraan dan wel?

 

Moet je dan maar minder hoge verwachtingen of hoop koesteren? En het risico op vervelende gevoelens vermijden?

In de meer boeddhistisch getinte literatuur en spreuken wordt vaak gesproken over het ‘lijden’, zoals teleurstelling ervaren, wat voortkomt uit het hechten aan uitkomsten. Wanneer je minder gehecht bent aan de uitkomst voorkom je ook de pijn als de uitkomst anders is dan je gedacht had.

Ik kom hier later nog op terug maar wat ik hierbij als eerste merk is dat, wanneer ik mijn verwachting temper, het me ook berooft van een stukje blijheid. Niet alleen vooraf maar zeker ook als de verwachting uit komt! En dat vind ik dan weer jammer….

Kan het ook anders?

Ja, volgens mij kun je een aantal dingen doen. De teleurstelling is er niet mee te voorkomen maar je hoeft je niet in te houden en je kunt er toch gemakkelijker overheen komen.

Als eerste kun je je verwachting toetsen op haalbaarheid: is het realistisch te denken dat je vriendin wel met je mee naar de film gaat als je haar vraagt? Die kans is fifty-fifty en het helpt om je dit bij voorbaat te realiseren. Dat biedt je ook de gelegenheid om vooraf te bedenken welke mogelijkheden je hebt  als het antwoord ‘nee’ is.

 

Wat het voorbeeld ook aangeeft is dat de kans op een teleurstelling groter is als je hoop helemaal op iets of iemand anders gevestigd is. Je hebt er zelf dan geen of weinig invloed op en dat kan een sterk gevoel van machteloosheid teweeg brengen als je verwachting niet uitkomt. De sollicitant die zich realiseert dat hij er alles aan gedaan heeft om zich goed te presenteren maar de ‘klik’ niet in de hand heeft, zal dit in kunnen calculeren en de ‘schuld’ bij het niet doorgaan van de baan niet alleen bij zichzelf neerleggen.

 

Wat ook een rol speelt is of je hoop en verwachting gericht is op slechts één kans of op meerdere kansen. Denk hierbij bv. weer aan de Olympische Spelen waar menig topsporter vier jaar of langer naar toe werkt. Wanneer je aan het begin van je carrière staat kun je bedenken dat je nog kunt groeien en blijft er nog hoop bestaan om op een volgende Olympische Spelen te schitteren. Wanneer je denkt dat het je laatste kans is, krijgt een teleurstelling een andere lading. In dit geval helpt het om zaken te relativeren en je af te vragen of jouw ‘waarde’ afhangt van dit ene moment of dat het slechts een van de velen is die je al verzameld hebt en nog zult verzamelen.

 

Een ander aspect betreft de manier waarop je over je verwachtingen praat. Wanneer je iets heel graag wilt maar dit bagatelliseert, “ach zo belangrijk is het nu ook weer niet”, loop je het risico dat je je teleurstelling niet kwijt kunt en je zelfs groter moet voordoen dan je je voelt. Dit kan je zeer eenzaam en schaamtevol doen voelen wat het mogelijk nog erger maakt. Wees dus eerlijk tegen jezelf en tegen anderen over je hoop en verwachting en geef daarbij aan dat je de realiteit niet uit het oog verliest. Het vraagt wel moed om je hoopvol en blij uit te laten als je weet dat je daarmee ook meer pijn kunt ervaren. Maar het blijkt dat door te bagatelliseren de pijn bij een teleurstelling zeker niet minder is terwijl je jezelf ook nog eens berooft van de steun van anderen.

 

Door het verminderen of het bagatelliseren van je hoop ontzeg je je zelf niet alleen de blijheid van het vooruitzicht, je zet ook een rem op je motivatie om iets te bereiken. Als je in gedachten niet voluit mag gaan zal dat ook zijn effect hebben op je gedrag. De sporter die al bij voorbaat denkt dat het halen van Goud toch niet lukt zal zichzelf ook niet uitdagen om zijn prestaties te verbeteren tot dat niveau. Hij of zij neemt genoegen met minder en haalt er mogelijk niet alles uit wat er in zit. Menigeen noemt dit realistisch maar als dit betekent: jezelf klein houden, niet te hoge verwachtingen wekken en zeker niet dromen, dan ontneem je jezelf ook de inspiratie, moed en kracht die je leven zo mooi maken!

 

Het lijkt een dilemma: kiezen om te dromen, hoopvol te zijn en vol verwachting te leven en te ervaren dat de pijn als het niet doorgaat navenant is of kiezen om voor veiligheid te gaan en jezelf de pieken in het leven te ontzeggen.

 

Wat je uit de voorgaande stukjes hebt kunnen concluderen is dat het hebben van een verwachting en het koesteren van hoop je leven kleur en geur geeft! Wil je echter niet ten onder gaan aan een teleurstelling dan doe je er goed aan om het risico erop te spreiden.

Hou rekening met meerdere scenario’s en

vertrouw erop dat er meerdere mogelijkheden zijn om je doel te bereiken.

Wanneer je zelfs open staat voor de mogelijkheid dat dat een alternatief doel kan zijn, dan geef je invulling aan de boeddhistische gedachte van minder gehecht zijn aan de (of één) uitkomst. Zoals de boeddhisten zeggen:

There is no way to happiness

 

Een bijzondere ontmoeting

Soms heb je ontmoetingen in je leven die je in het bijzonder bijblijven: een hert in het bos waar je dat helemaal niet verwacht, een prachtige bloem die ontluikt aan het meest onooglijke stengeltje, een zakelijk gesprek dat zich totaal anders ontwikkelt en waar je, bij de herinnering eraan, van blijft lachen! Dan ervaar ik hoe mooi het leven is en hoezeer dat mijn ziel voedt met positiviteit en mij sterkt in het leven van mijn bestemming. Ik hoop je met dit verhaal te inspireren om hetzelfde te (gaan) doen.

 

Dat toeval niet bestaat en dat je de mensen op je pad tegenkomt die je nodig hebt (en zij jou!) is me de afgelopen jaren steeds duidelijker geworden. Dat betekent dat ik me daar bij menige ontmoeting bewust van ben en me open opstel voor de loop der gebeurtenissen.

Zo heb ik bij een workshop een vrouw ontmoet en ontstond er een vage afspraak om te kijken of we samen iets konden ondernemen in de richting van intervisie of iets dergelijks. Er kwam geen direct vervolg tot stand en een mogelijkheid om weer met haar in contact te komen via een andere workshop moest ik helaas voorbij laten gaan. Maar inmiddels vertrouw ik er op dat wanneer iets van belang is, dat vanzelf weer op mijn pad komt of dat de gelegenheid zich aanbiedt om zelf actie te ondernemen. Het enige wat ik te doen heb is mijn ogen en oren open te houden, kansen te zien en te benutten. Zo gebeurde het dat, in een gesprek met een opdrachtgever over het invullen van een workshop, haar naam genoemd werd als een mogelijke tweede workshopleider. Om kort te gaan: er volgde een mail en een telefoongesprek om te verkennen of we het zagen zitten om hier samen vorm aan te geven en dat leidde tot een ontmoeting om verder te praten en een opzet te bedenken. Wat volgde heeft mij zo goed gedaan!

 

Na wat gepraat te hebben over waar we allebei mee bezig waren ontstond er een welhaast vloeiende gedachtegang: over en weer wisselden we kennis en ideeën uit, peinsden we over waar het probleem nu precies lag en werden we stil bij het besef dat we allebei hetzelfde over de oplossing dachten. Een oplossing die veel verder ging dan de aanvankelijke vraag maar waarvan wij allebei dachten: ‘dit is wat ons te doen staat, iets anders kunnen we niet, dit is waar we voor bedoeld zijn!’. Nou ja, we kunnen wel iets anders bieden maar we zouden nalatig zijn als we onze visie en ideeën niet zouden ventileren. Daarvan gingen we beiden ‘glimmen’!

 

Wat dit gesprek zo bijzonder maakte is dat er al zoekende, zeer persoonlijke zaken aan bod kwamen die zonder enige reserve gedeeld werden. Hoe dat kon? Op dat moment ging dat als vanzelf. Tijdens het aftasten van ideeën merk je vanzelf hoe iemand op jou reageert en ontstaat er een gevoel van vertrouwen, of niet, waardoor je meer of minder van jezelf durft te laten zien. Dat vertrouwen was snel aanwezig maar achteraf besefte ik dat dat niet het enige was: er was al een basis aanwezig die uitnodigde tot openheid voordat wij met elkaar in gesprek gingen.

 

Wat die basis was?

Uit onze eigen verhalen bleek dat we allebei ervaren hadden wat het betekent om je ‘zekerheden’ te verliezen. Wat we er beiden van geleerd hadden was dat het leven meer is dan zekerheid en als je het ten volle wilt leven er risico’s aan vast zitten. Het risico om door een ander niet begrepen en misschien wel afgewezen te worden maakt ons niet meer (zo) bang. Wat ons in staat stelt om zonder (al te veel) reserve onszelf te zijn, te laten zien en horen. En als dat niet helemaal goed uitpakt? Dan kunnen we met mildheid en plezier naar onze pogingen kijken en het morgen beter doen. Je zou het een levensmotto kunnen noemen.

 

Waarom ik je dit nu vertel is omdat ik in mijn vorige blog schreef over de moed van het delen van gevoelens als schaamte of schuld, en de opluchting die je kunt voelen als je merkt dat je niet de enige bent. Nu merkte ik wat voor effect het op mij had toen ik mijn belangrijkste waarde,’ je leven leven waar je voor bedoeld bent’, terug hoorde en herkende: de energie en het plezier spatte er vanaf!  En niet alleen tijdens het gesprek. Nadien kreeg ik nog herhaalde keren een spontane schaterlach bij het besef wat er allemaal gezegd was en wat we van plan waren… Ook nu is de glimlach niet van mijn gezicht te krijgen!

 

“Dit is méér dan opluchting” dacht ik, en om die blijheid en vrijheid door te geven vertel ik je dit verhaal.

Wellicht is het een duwtje in de rug om jezelf te (durven) zijn en

jezelf met mildheid te bekijken.

Wellicht opent het je ogen dat er nog zoveel moois te ontmoeten valt

als je de wereld met

een open mind, een open hart en moed tegemoet treedt.

 

En ja, dat kan eng zijn en ja, het kan pijnlijk zijn als je teleurgesteld wordt door de reactie van de ander. Maar wat je ermee wint is dat je

jezelf de kans geeft om vrijheid en blijheid te ervaren!

 

Loesje schreef hier al eens een mooie oneliner voor. Ik heb hem aangevuld.

Leven is het meervoud van lef (1)

 

Veel plezier ermee!

Brigitte

 

 

Wil jij jouw bestemming leren kennen en de moed vinden om er vorm aan te geven?

Meld je dan aan voor een gratis adviesgesprek en we bekijken samen wat ik voor je kan betekenen.

 

 

 

 

De moed om te delen

Op 29 juli a.s. ga ik weer een workshop geven over de Kracht van Gedachten. Aangezien ik dit tijdens de Social Friday van Seats2Meet doe werd me gevraagd of mijn onderwerp in het thema ‘Summer Craze’ paste en of ik het licht en luchtig kon houden?  Mijn eerste gedachte was dat dat niet kon: de kracht van gedachten is meestal niet luchtig maar diepgaand en sommigen  ervaren het als zwaar. Toch was mijn antwoord dat  ik het wel van een luchtigere kant kon benaderen. In een fractie van een seconde had ik me aangepast aan de wens van de ander.

 

Waarom? Omdat ik graag meer klanten wil en moet bieden wat zij vragen. Dus dwing ik mezelf om aan de vraag te beantwoorden. Maar mijn gevoel geeft onrust en boosheid aan. In eerste instantie naar de vrager, in tweede instantie naar mezelf toe. Waarom heb ik me aangepast als dat niet klopt? Waarom heb ik niet gewoon uitgelegd waar ik voor sta? Ongeacht de consequenties? (Dat ik mogelijk deze workshop niet kan geven en een kans om klanten te vinden verlies)

 

Dit zijn de momenten waarop ik mijn eigen belemmerende overtuigingen tegen kom. Je kunt belemmerende overtuigingen o.a. herkennen aan woorden als ‘moeten’, ‘niet mogen’, ‘als…..dan’ en het gebruiken van generalisaties. In mijn geval is dat de gedachte dat ik , om meer klanten te krijgen, moet bieden wat zij vragen.

Menig marketingdeskundige zal het hier mee eens zijn: als er geen vraag of behoefte aan je product of dienst is zul je weinig verkopen. Ook ik ben het daar mee eens maar ik heb me laten verleiden om de, als paddenstoelen uit de grond schietende, on-linemarketeers te geloven. De een komt met tien tips om meer klanten te krijgen via Facebook, de ander heeft er negen stappen voor nodig. Het advies klinkt als: “Doe het op deze manier, simpel en gemakkelijk, en je zult succes hebben”. En zeg nou zelf: ik zou wel stom zijn om het advies van de expert niet op te volgen! Wat weet ìk tenslotte van marketing af?

 

Daar zit voor mij een pijnpunt en ik vermoed dat velen dat met mij delen: Ik voel me vaak onzeker als  ik ergens geen of weinig kennis van heb. En ik wil graag succesvol zijn! Dus volg ik het advies van anderen, waarvan ik denk dat ze expert zijn, op. Met de onderliggende gedachte dat wanneer ik het precies nadoe er automatisch succes op volgt.

 

Simpel toch?

Dat blijkt dan niet zo te zijn. Ondanks dat ik alles uit de kast haal om aan de zelf opgelegde taak (lees eis) te voldoen, duurt het allemaal veel langer, kost het meer kruim en lukt het me toch niet ( helemaal) om hetzelfde succes te bereiken als de expert. Met als gevolg dat ik me schuldig voel omdat ik misschien niet alles gedaan heb zoals het moet en me schaam omdat ik te dom ben om zo iets simpels tot een goed einde te brengen. Wat het allemaal nog erger maakt is de gedachte dat ‘ik de enige ben die dit niet kan…..’ En met die gedachte graaf ik mezelf nog wat dieper in het gevoel niet goed genoeg te zijn om erbij te horen.

 

Mijn eigenwaarde is dan weer eens tot nul gedaald.

Herken je dit?

Wat een opluchting! Dat betekent dat jij ook niet de enige bent! En als jij en ik niet de enigen zijn, zouden er wel eens veel meer mensen kunnen zijn waarbij al die mooie succesformules niet (helemaal) werken. Maar waar we niet over durven praten omdat we bang zijn dat anderen in ons teleurgesteld zijn en/of ons niet (meer) accepteren als ze het ‘hele’ verhaal kennen. Omdat dan blijkt dat we niet zo perfect zijn als we de ander èn onszelf hebben willen doen geloven.

Dus…..

Ik ben niet van licht en luchtig, niet van de simpele en gemakkelijke weg. Zelf worstel ik iedere keer weer met het op tijd af krijgen van mijn blogs. Ik ben bang dat mijn onderwerpen niet interessant zijn omdat het steeds weer op hetzelfde neer komt. Ik ben bang dat mijn verhaal niet goed in elkaar steekt. Ik ben bang dat ik niet origineel ben…

Wat trouwens klopt. Mijn inspiratie voor mijn verhalen haal ik nl. uit de ervaringen van mijn klanten, van mijzelf en wat ik hoor, lees en zie. Deze blog is in het bijzonder geïnspireerd door  het boek van Brené Brown: De moed van imperfectie.¹ Hierin schrijft ze:

“Als we met hart en ziel willen leven en liefhebben, en als we de wereld tegemoet willen treden vanuit een gevoel van eigenwaarde, dan moeten we praten over de dingen die ons daarbij in de weg staan, met name over schaamte, angst en kwetsbaarheid”.  

 

En dat klinkt mij zeer bekend in de oren omdat het voor mij niet gaat om het ‘wat en hoe’  maar

het gaat om wat ons belemmert om dat ‘wat en hoe’ daadwerkelijk te doen.

Dat is niet gemakkelijk en simpel en het biedt ook geen garantie op succes.

Het is een levenslange weg van vallen en opstaan om

jezelf de toestemming te geven imperfect en kwetsbaar te zijn.

Dat vraagt om de moed om je moeilijke emoties te delen en compassie voor jezelf omdat je die moeilijke emoties hebt. Wat het oplevert is de ‘lucht’ om te mogen zijn wie je bent, zonder je te hoeven aanpassen.

 

Wat dit voor mij betekent? Mijn workshop krijgt als thema ’Vrij uit leven’: dat is niet licht maar geeft wel lucht!

 

Brigitte

 

In deze blog heb ik mijn eerste angsten en schaamte gedeeld. Wat inderdaad oplucht om het zo op papier te zetten. Wat zou jij willen delen? Schrijf het in het commentaarveld of deel het op mijn Facebookpagina.

En weet: delen maakt de weg vrij om je eigen pad te bewandelen.

 

 

Wil jij meer inzicht in wat jou tegenhoudt om vrijuit te leven?

Kom dan naar de workshop op 29 juli a.s. tijdens de Social Friday of meld je aan voor een gratis kennismakingsgesprek en we bekijken samen wat ik voor je kan doen.

 

¹ Brown, B.  ( 2010). De moed van imperfectie. Laat gaan wie je denkt te moeten zijn. Amsterdam: A.W. Bruna Uitgevers B.V.

Wat is uw motivatie?

Bij iedere sollicitatie wordt deze vraag wel aan de kandidaat gesteld. In een sollicitatieformulier of in een motivatiebrief  dient de werkzoekende  aan te geven waarom hij of zij bij het bedrijf wil werken, in de betreffende functie en ook waarom het bedrijf voor hem of haar zou moeten kiezen. Dat is voor de meesten geen eenvoudige opgave, vooral omdat  het kort en krachtig geformuleerd moet worden.

 

Stel je hèbt een baan en je leidinggevende stelt je bovenstaande vraag, wat zou jij dan antwoorden?

Rolt er een gloedvol betoog uit je mond waaruit blijkt dat je het bijzonder naar je zin hebt in je baan en bij het bedrijf? Of moet je er toch even over nadenken? Misschien werk je er al zo lang dat  het een gewoonte geworden is en je er niet zo veel extra energie meer in stopt. Of is het een noodzakelijke keuze geweest om brood op de plank te hebben. Wat betekent dit nu voor jou en voor de organisatie waarvoor je werkt?

 

Vanuit het oogpunt van de werkgever is het hebben van gemotiveerd personeel van groot belang. Ongemotiveerde medewerkers  vormen namelijk een grote kostenpost. Dit heeft te maken met het feit dat mensen die niet innerlijk betrokken zijn niet optimaal functioneren. Tien tot vijftien procent van de tijd gaat bv. op aan dagdromen, roddelen, kletsen met collega’s, surfen op het internet, ruzie maken etc. Ook het ziekteverzuim is in 60 tot 80% van alle gevallen te wijten aan demotivatie en gebrek aan plezier en zingeving.

 

Vanuit het oogpunt van de werknemer is motivatie van even groot belang. Ieder mens streeft er immers naar om dingen te doen die hem plezier en voldoening opleveren. Dat geeft zin aan de inzet die er van je gevraagd wordt, zowel fysiek als mentaal. De geldelijke beloning die er tegenover staat is zeker niet het enige wat het werk de moeite waard maakt en er voor zorgt dat je gezond, vitaal en gemotiveerd blijft.

 

Als je hier een ogenblik ( of meer) bij stil staat kan het gebeuren dat je tot de conclusie komt dat je niet meer tevreden bent met je baan en er weinig voldoening meer uit haalt. Maar je baan opzeggen doe je niet zo maar in deze tijd van hoge werkeloosheid en zeker niet als je niet zo goed weet wat je eigenlijk wilt en waardoor je nu precies gemotiveerd wordt.

 

Hoe kun je daar nu achter komen?

Er zijn diverse methodes die inzicht geven in talenten, drijfveren, persoonlijkheidsaspecten etc.

In het boek “de kracht van motivatie” geschreven door Anton Philips en Annemiek van Kessel wordt de methode van Miller uitgediept. Deze manier komt dicht bij de werkvormen die ik zelf in mijn trainingen gebruik en waarmee ik zeer positieve resultaten  boek.

In het kort komt het er op neer dat, wanneer je een analyse maakt van wat je eerder met plezier gedaan hebt en waar je een tevreden gevoel over had, je dan de aspecten boven tafel krijgt die van belang zijn voor jou.  De aspecten die Philips en van Kessel benoemen zijn:

  1. Je centrale drijfveer: wil je de beste zijn, uitblinken, pionieren, voldoen aan verwachtingen?
  2. Je werkverhouding/positie t.o.v. collega’s en leidinggevende: ben je het liefste teamlid, coach, dirigent of wil je die sleutelrol?
  3. Je onderwerpen: wordt je gemotiveerd door de natuur, techniek, menselijk gedrag, taal?
  4. Je omstandigheden: wil je uitgedaagd worden, deadlines halen, kwaliteit leveren of ga je voor erkenning en status?
  5. Je vaardigheden: welke natuurlijke talenten wil jij het liefst inzetten bv. luisteren, experimenteren, analyseren, overtuigen , bemiddelen?

Wat ik daar nog graag aan toevoeg zijn:

  1. Je omgeving: wil je het liefste in een klein bedrijf werken, op een kantoor, buiten, in een atelier?
  2. Je waarden: wat wil je niet opgeven? Eerlijkheid, plezier, zelfontwikkeling?

 

Met de antwoorden op deze vragen heb je de belangrijkste aspecten van jouw motivatiepatroon in kaart gebracht. Hiermee kun je op zoek naar de baan en het bedrijf waar deze het beste tot hun recht komen. Het hoeft geen 100% match te zijn en welke waarde jij toekent aan een bepaald aspect  is zeer persoonlijk. Er zijn natuurlijk ook altijd taken die niet tot je verbeelding spreken en ‘erbij horen’. Maar als dat er te veel zijn zul je al snel de symptomen zoals verveling, stress, vaker ziek zijn, oververmoeidheid etc. bemerken.

Sta dan opnieuw even stil,

bedenk wat jou ook al weer motiveert en

onderneem de stappen die je daar dichterbij brengen.

 

Brigitte

 

 

Wil jij meer inzicht in wat jou motiveert op het gebied van werk? Zodat je met een gerust hart de volgende stap in je loopbaan kunt zetten?

Meld je dan aan voor een gratis kennismakingsgesprek en we bekijken samen wat ik voor je kan doen.

 

Inspiratiebron: ‘De kracht van motivatie, ontdek de weg naar je ideale loopbaan’ door Anton Philips en Annemiek van Kessel. Uitgeverij Ten Have (2013)

Uitstellen….een kans om te groeien.

Bij de onderwerpen die ik tijdens de Zomerschool behandel gaat het om het doen van dingen die je steeds maar uitstelt. Over uitstelgedrag is al veel geschreven en je kunt er vele tips voor vinden.
Waarom ik er dan toch een blog aan wijdt?
Omdat ik graag wat dieper op de materie in wil gaan. Die tips ken je immers al wel en je hebt ze zelf misschien ook al wel met meer of minder succes uitgeprobeerd. Dus wat heb ik dan toe te voegen? Eigenlijk niets wat je niet al weet. Wel iets waar je mogelijk niet aan wil denken, wat je graag wegstopt of wat je voor jezelf overschreeuwt. Namelijk dat je je gewoon baalt als je het dan toch niet doet of als je het wel doet maar je er niet prettiger door voelt.

 

Begint het ongemakkelijk te voelen?

Mooi, dan zijn we op het juiste spoor.
Ik heb het namelijk over die vervelende gedachten die je zelfvertrouwen zo effectief ondermijnen.
Diegenen die alsmaar in je hoofd rondspoken en je onrustig maken. Onrustig als in schuldig of beschaamd voelen, maar ook gevoelens als verdriet, moedeloosheid en boosheid komen er in voor.

“Ik heb het al zo vaak geprobeerd, het lukt me toch nooit”,
“Ik kan toch niet zomaar beginnen? ik moet gewoonweg alles eerst weten voordat ik aan de slag ga”, “Ik ben niet zo’n durfal, wat kan er niet allemaal fout gaan?”,
“Wat ben ik toch een treuzelaar, waarom doe ik toch zo moeilijk?, Schiet nou toch eens op!”
“Zie je wel dat het me niet lukt?”…..
Herkenbaar?
Ook hoeveel energie het je kost……?
En dat je daardoor ook weer boos op jezelf wordt? Of verdrietig, moedeloos, beschaamd, schuldig….

 

Hoe kom je nu uit deze negatieve spiraal? 

Jezelf op de kop zitten (“Ik moet dit kunnen!”), het gevoel overschreeuwen (“Doe niet zo flauw”) of in een hoekje gaan zitten (“ik kan dit echt niet”)  helpt niet. Het werkt zelfs versterkend want je geeft er op deze manier meer aandacht aan en wat je aandacht geeft groeit!

Wat helpt dan wel?
Ikzelf onderzoek mijn gedachten en ga er de dialoog mee aan, met dat stemmetje.
Als iets wat bij mij hoort en ik ook als zodanig accepteer maar ook op waarheid toets.
Dat klinkt dan als: “Ha, ben je daar weer? Ja, ik weet het, ik vind dit eng maar klopt het wel wat jij zegt? Moet dit altijd? Kan ik dit nooit? En weet je, als jij daar nou  even gaat zitten dan kan ik bekijken hoe ik het wel kan gaan doen”.
Als ik dan de mogelijkheden bedacht heb komt mijn gevoel als raadgever vanzelf om de hoek kijken. Voel ik me nog onrustig dan kijk ik wat dat stemmetje weer te berde brengt. Soms kies ik er dan voor om verder te zoeken naar een manier die voor mij goed voelt ( en waar ik goede gedachten bij heb). Vaak besef ik echter ook dat dat stemmetje me onmogelijke eisen aan het opleggen is en me angst aanpraat voor de toekomst. Relativeren en dat stemmetje niet zo serieus nemen is dan een goed middel. Tenslotte kan ik niet alles ( geen mens is perfect!) en kan ik ook de toekomst niet bepalen. Daarnaar te streven is zinloos.

 

Pffff, dat geeft lucht!

Als ik het niet zo perfect hoef te doen van mezelf gun ik mezelf de ruimte om het te proberen, er van te leren en vooral om mijn eigen pogingen met humor en mildheid te bekijken.

Deze manier werkt voor mij en wat mij sterkt is dat er 2000 jaar geleden ook al over geschreven werd zoals je kunt zien aan deze quote van Epictetus.

Epictetus4

De grondslag hiervan is dat je zacht mag zijn voor jezelf.

Ook als je ‘het’ nog even uitstelt.
Je hoeft je nergens schuldig of beschaamd voor te voelen als je doet wat voor jou goed voelt.

Het verrassende is dat je, wanneer je je vrij hebt gemaakt van je eigen druk, er vaak een moment komt dat je zomaar de sprong waagt en datgene gaat doen waar je zo tegenop kijkt. In feite heb je in gedachten het obstakel al zo klein gemaakt dat je er een beter gevoel bij hebt zodat je de stap als vanzelf zet.

 

Tot slot:
Het kan simpel lijken maar in de praktijk wordt ik zelf nog dagelijks met het uitstellen van kleine en grote zaken geconfronteerd. De ene keer  gun ik mezelf de tijd, de andere keer  geef ik mezelf een duwtje in de rug. Eén van die duwtjes is het vooruitzicht van de boost aan zelfvertrouwen als ik tegen mezelf kan zeggen:  “Wow, ik heb het gedaan!”

Zo wordt een obstakel een stepping-stone om te groeien!

 

Wat zeg jij tegen jezelf als je de neiging hebt om iets uit te stellen?
Laat het mij en mijn lezers weten via het commentaarveld.
Op die manier kunnen we elkaar versterken en helpen!

 

Brigitte

 

Wat stel jij uit op het gebied van solliciteren of je ondernemerschap?

Tijdens de workshops van mijn Zomerschool pakken we samen die dingen aan waar jij iedere keer weer tegenaan hikt. Bellen naar een werkgever/klant staat op 5 en 7 juli op het programma en je kunt voor de weken daarna ook zelf een onderwerp aandragen!

Kijk voor meer informatie op: www.moed.training/zomerschool.

Komkommertijd op de banenmarkt. Verloren tijd of juist niet?

Vakantietijd voor werkzoekenden is niet altijd even leuk als voor diegenen die na een jaar hard werken van hun welverdiende rust gaan genieten. Behalve dat werkzoekenden op moeten boksen tegen de mening van anderen dat je als werk zoekende ‘toch alle dagen vakantie hebt?’ is er vaak minder of geen geld om aan vakantie te besteden. Ook de eigen schuldgevoelens, “wat zullen ze wel niet van me denken als ik van mijn uitkering op vakantie ga”, de angst om juist die ene baan te missen en de angst om niet aan de verplichtingen te kunnen voldoen maken dat de echte ontspanning moeilijk te vinden is. Want tijdens de zomermaanden worden er vaak minder vacatures uitgezet en sollicitatieprocedures worden pas na de vakantietijd opgestart.

Hoe kom je deze tijd dan toch zó door dat je zowel ontspanning en energie opdoet als dat je volop aan je sollicitatieverplichtingen voldoet?

 

10 tips !

De ‘komkommertijd’ biedt ook volop mogelijkheden!  In sommige branches is het voor de ‘achterblijvers’ een tijd waarin archieven worden opgeruimd, nieuwe plannen worden gemaakt en er alle ruimte is voor gesprekken.

Tip 1: ga bellen voor een kennismakingsgesprek.

In andere branches is er tijdelijk werk en kun je laten zien wat jij te bieden hebt.

Tip 2: loop eens binnen bij een bedrijf!

Daarnaast is deze tijd ook ideaal om je tijd ‘anders’ te besteden dan aan de bekende manieren van werk zoeken.

Tip 3: Sta eens even stil bij wat je aan sollicitatie-activiteiten hebt gedaan en welk resultaat die hebben gehad. Ben je niet tevreden met het resultaat bedenk dan het volgende:

 

Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg!

 

Tijd voor een andere aanpak?

Tip 4: bedenk een (nieuwe) strategie en

Tip 5: maak een plan van aanpak voor na de vakantietijd. Op die manier creëer je voor jezelf nieuwe mogelijkheden!

Bij zo’n andere aanpak is het vaak lastig om de weg te vinden en vol te houden. Daarom is

Tip 6: Zoek een aantal gelijkgestemden en vorm een supportgroep om je bij het  onderzoek en het uitvoeren van je plannen te ondersteunen.

Tip 7: kun je de belangrijkste noemen want bij alles wat je onderneemt wat nieuw voor je is, is een (andere) mindset noodzakelijk. Denk in onbeperkte mogelijkheden en wie/ wat je wilt ZIJN.

Tip 8: volgt daar meteen uit voort want als je weet wie je wilt zijn is het zaak dat je hier naar gaat handelen: DOEN dus! Begin met een eerste stap en zet daarna de volgende. Probeer en kijk wat werkt. Doe daar meer van.

Tip 9: Je doet iets nieuws of iets waar je je niet helemaal comfortabel bij voelt: gun jezelf de ruimte en de tijd om het te proberen en te oefenen en glimlach om het resultaat. Geniet van jouw groei!

En als laatste tip 10: Spreek met jezelf ( en evt. anderen) af hoe jij jezelf gaat belonen: in de vorm van complimenten, iets lekkers of leuks en vergeet vooral je vrije weekend niet!  Mocht de gedachte aan het niet hebben van een ‘echte’ vakantie je dwars zitten…..lees dan mijn vorige blog en verander je vakantiebestemming in vakantiestemming!

 

Hoe haal je het meeste profijt uit deze 10 tips?

De kern is dat je het moet doen! Daar komen nogal eens belemmerende gedachten bij om de hoek kijken bv. “Ik weet niet hoe dat moet”, “Dat doe je toch niet?” of  “Dat past niet bij mij”.  Dan is het fijn als je je onder ‘gelijken’ bevindt en deskundige begeleiding en ondersteuning krijgt. Dit vindt je tijdens het BOOSTcamp op 22 juni a.s. en tijdens de workshops van de Zomerschool.

 

Tijdens het BOOSTcamp maak je een vliegende en inspirerende start  om jouw zoektocht naar werk anders aan te pakken! Voor meer informatie kun je terecht op mijn pagina over het BOOSTcamp.Foto_logo_Annie_flyer_RRF_2217_01_1920x640_72

Gun jezelf  inspiratie, energie, moed en een frisse start!

Om mijn persoonlijke aandacht te garanderen is het maximum aantal deelnemers gesteld op 12.

Wil je verzekerd zijn van een plaatsje op 22 juni?  Meld je dan HIER aan.

 

Kun je niet op 22 juni en/of is de inschrijving vol? Stuur me dan een berichtje via het contactformulier en bij voldoende inschrijvingen organiseer ik nog een tweede dag!

 

 

Je kunt ook gebruik maken van de Zomerschool.

In de maanden juli en augustus bied ik workshops op maat aan om je te helpen die dingen te gaan doen waar je (nog) belemmeringen bij ondervindt en/of die je graag onder begeleiding wilt oefenen. Praktisch aan de slag dus met wat je wilt leren! En om hier de persoonlijke aandacht en oefenen te garanderen is er plaats voor maximaal 6 deelnemers!

Het aanbod is mede afhankelijk van waar jij behoefte aan hebt!

Heb je interesse en wil je graag een of meerdere thema’s aanpakken? Meld je dan aan via het contactformulier op mijn website. Je krijgt dan zo snel mogelijk bericht hoe en wanneer jouw thema ( mits er voldoende animo voor is) aan bod komt.

 

Ga jìj voor een andere aanpak?

Doe dan mee!

en gun jezelf een

BOOST aan inspiratie, energie, moed en voldoening!

 

Ik ga graag met je aan de slag!

 

Brigitte