Beslissen, een praktijkvoorbeeld

De vakantie staat voor de deur en dat is genieten, toch? Beide woorden  lijken synoniem aan elkaar te zijn maar de praktijk is vaak anders. In dit blog een voorbeeld uit eigen doos. Over niet weten waar naar toe op vakantie te gaan en hoe ik tot een beslissing ben gekomen. Ter inspiratie, lering en vermaak!

 

Ik kom mezelf altijd weer tegen.

Heb ik mooie ideeën op papier gezet over manieren om tot een goede beslissing te komen, sta ik zelf voor een beslissing en werkt het niet!

Voer voor onderzoek en met mezelf als voorbeeld heb ik geen excuus om het niet te doen……

 

Wat jij er aan hebt

  • Herkenning en opluchting dat je niet de enige bent die niet weet wat-ie wil
  • Plezier om wat niet werkt ( Dat mag!)
  • Inspiratie om te onderzoeken welke manier voor jou het beste werkt
  • Toe te passen op de vraag wat je het liefste wilt met je werk

Maakt niet uit……doe er vooral je voordeel mee! ( en dat kan ook zijn dat je beslist om NIET verder te lezen!)

 

Wat er gebeurde

Mijn vakantieplannen om richting Schotland te gaan, gingen niet door en daaruit volgde de vraag: wat nu?

Geen bestemming die nog hoog (of überhaupt) op mijn lijstje stond en ook geen spontane inval. Wel het besef dat ik het niet wist en mijn eigen advies wel eens uit kon proberen. Dat advies (lees mijn vorige blog) is gestoeld op de creatiespiraal. Starten vanuit je wens, deze verbeelden, er in geloven, hem uiten en daarna onderzoeken en plannen. Met als eindresultaat dat de beslissing er vanzelf uitrolt. Maar in dit geval bleek beginnen met een wens niet te werken, want die had ik niet. En zonder wens is verbeelden ook wat lastig.

 

Dan maar gewoon gaan googelen. Op single-reizen, creatieve vakanties, wandelvakanties, meditatie/ yoga en anderszins spiritueel getinte vakanties, te berijden en basic accommodatie met een mogelijkheid tot verwennerij (sauna bv.) Dat leverde een aantal mogelijkheden op. Met tegelijkertijd een reeks aan mitsen en maren…

 

Wat mitsen en maren je kunnen vertellen.

Mitsen en maren zijn een bron van informatie en goede richtingaangevers. De mijne bleken van zeer praktische aard te zijn:

  • Past het aanbod in de planning? Oftewel: wanneer wil ik gaan en hoe lang dan?

Pas toen ik hier even voor ging zitten kon ik de beschikbare tijd (3 weken) inkaderen. De eerste week nog ‘rund um Hause’ willen blijven vanwege een gepland uitstapje. Daarna beslissen wanneer ik weer terug wilde zijn i.v.m. de eerste bedrijfsactiviteiten die op de rol staan. Daarbij volgde ik mijn gevoel dat ik het niet prettig vind om op de laatste dag pas thuis te komen. Nee, ik wil rustig kunnen opruimen, wassen, boodschappen doen en de tijd hebben om me voor te bereiden. Dus: maandag aan het werk? Dan vrijdagavond thuis zijn. Helder. Dus bleven er 12 dagen over.

 

  • Wat heb ik te besteden? Kan ik daar 12 dagen mee toekomen?

Tja, dat is natuurlijk ook afhankelijk van wat ik wil doen, de accommodatie en uitstapjes e.d. Dan maar alvast de basics onderzocht:

  • wat kosten verschillende accommodaties in het hoogseizoen? Zijn er last-minutes of arrangementen? Wat zit er bij inbegrepen en wil ik dat? Heb ik daar de prijs voor over?
  • Hoeveel wil ik rijden en wat kost de benzine me dan? Of ga ik met Openbaar vervoer? ( ècht niet!)
  • Wat wil ik aan eten en drinken uitgeven? Wat aan een activiteit of excursie?

 

Al doende werd ik me bewust van mijn intuïtieve zoekgedrag en daarmee ook van wat ik niet en wat ik wel wilde. Kijk mee en vul voor jezelf eens in wat jouw voorkeuren zouden zijn!

  • Die zeil-wandel vijfdaagse? Niet handig als ik weet dat ik snel zeeziek ben en op mijn privacy gesteld ben. Voorkeur voor de natuur en specifiek een bosrijke omgeving om in te wandelen werd de eerste richtingaanwijzer. Niet te dicht op elkaars lip maar wel met mensen om me heen èn met een plek om me terug te kunnen trekken en te kunnen lezen, werd de tweede.
  • Creatieve vakanties? Leuk maar te veel vastgepind zitten (weet helemaal niet of dat zo is, hoor) maken me duidelijk dat ik per dag wil kunnen beslissen wat ik ga doen. Dus ik wil geen vast programma, er moet genoeg te doen/te kiezen zijn en binnen handbereik. Derde punt.
  • Spirituele vakanties? Ook leuk maar om daar nou iedere dag mee bezig te zijn? Nee, dat vind ik nou net iets te veel van het goede. 1 of 2 keer per week? Ja, dat voelt beter. Punt vier.
  • Stayokay? Bungalowparken? Kamperen? De eerste geeft me de flexibiliteit om te gaan waar ik wil maar ik hou toch meer van een ‘eigen plekje’. De tweede geeft wel meer die eigen plek plus wat meer luxe, is wel duur en geeft ook meer drukte…… wat ik dus niet zoek. Met de tent op pad geeft me mijn eigen plek, ik kan de rust, de luxe en ook de prijs zelf bepalen (naar gelang de camping). Mooi! Vijfde richtinggever dus: rust gaat voor luxe en geen € 100,- per nacht alleen voor de accommodatie. € 30,- is super, voor een kampeerplek zeker en ook als ik een kamer met 6 man moet delen, maar dat dan alleen voor 1 of 2 nachtjes….
  • Te berijden? Een trip naar het Thuringer Wald betekent twee reis/uitpak/inpakdagen en maakt dat er nog 10 dagen overblijven. Dat gaat. In Nederland of België blijven kost me 1 dag minder, en levert meer rust op. Klinkt al beter. Vliegen? Neuh, niet in het hoogseizoen, daar word ik niet blij van! Met de bus? Is ook een mogelijkheid maar dan heb ik minder bewegingsvrijheid en als alleenstaande maken de toeslagen het financieel weer minder interessant. Met de trein dan? Altijd leuk maar met een zwaardere rugzak (als ik meerdere dagen weg wil zijn) is geen aanlokkelijk vooruitzicht. Dat maakt de dingen ook duidelijk: voorkeur voor de auto, reistijd rond de 3 uur max en voor een enkele trip zijn bus en trein prima te doen. Wat het kost heb ik voor een groot deel zelf in de hand. Zesde punt.

 

Zo werden mijn wensen me duidelijk.

De manier waarop is wel tegengesteld  aan de volgorde in de creatiespiraalmethode. Dat heb ik er dan weer van geleerd! De wens werd immers langzaamaan duidelijk door te plannen en te onderzoeken. Het uitschrijven kun je zien als het uiten. Eenmaal zwart op wit worden de dingen veel reëler en ik kon vooral bij de kosten voelen of het me tegenstond of niet. Geloof ik in wat ik op papier gezet heb, mijn zes uitgangspunten? Helemaal! Geen twijfel mogelijk!Kan ik het me dan ook voor de geest halen? Me verbeelden hoe ik mijn vakantie zie? Deels werd het heel zichtbaar: een aantal dagen op de plek waar ik al eerder geweest ben, bij Ans van B&B ( plus klein kampeerterrein) Rezonans in Warnsveld. Mogelijk gevolgd door een andere invulling, afhankelijk van het overgebleven budget. Dan zie ik mezelf met de trein reizen en nog niet weten waar ik overnacht.

En terwijl ik dit opschrijf voel ik al dat het klopt en dit de juiste beslissing is. Niet alleen dat, maar ook dat het mijn manier van beslissen is. En dat voelt zo goed!

 

 

Conclusie?

Komen tot een juiste beslissing kan op vele manieren.

Zoek vooral naar de manier die bij jou past!

 

 

Wat heeft het onderzoek nog meer opgeleverd?

Voor mij was dit voorval verhelderend omdat ik besefte dat het niet zozeer om de bestemming ging maar om het feit of ik er mezelf  kan zijn, de dingen kan doen die me blij maken tegen een prijs die me blij maakt. En dat kun je vrijwel gelijk stellen aan het beslissen of je wel of niet van baan/werk verandert. Dit neem ik weer mee in mijn rugzak om jou beter van dienst te zijn bij het vinden van jouw werkbestemming.

 

Heb je vragen op het gebied van jouw loopbaan? Wensen maar moeite om een beslissing te nemen? Spar dan eens met me en we bespreken samen wat ik voor jou kan betekenen.

Brigitte

 

 

Afbeelding: legpuzzle Jan van Haasteren

Beslissen als creatie

In mijn vorige blog schreef  ik, voor diegenen die moeilijk kunnen kiezen, dat je de tijd kunt nemen om een beslissing te laten ontstaan. Door de druk van het moeten beslissen van je af te zetten en er geen probleem meer van te maken dat je het niet weet creëer je de ruimte voor jezelf om het antwoord van je hart te horen.

 

In de creatiespiraal, een model om van je wens werkelijkheid te maken, komt de fase van beslissen ook voor. Ik vertel je graag hoe je met deze stappen vanzelf naar een beslissing kunt toegroeien.

 

Stap 1: Wensen

De wens staat aan het begin van het creatieproces, immers zonder wens hoe je niet in actie te komen en blijft alles bij het oude.  In het geval dat je moeite hebt om een beslissing te nemen kun je je wens formuleren als:

Duidelijk hebben welke keuze het beste bij je past of goed voor je is, op dit moment.

Het lijkt een duidelijk wens maar heb je je al eens afgevraagd wat er nu precies niet duidelijk is?  De keuzes die er zijn, de kosten/ baten van die keuzes, is het niet duidelijk wie je zelf bent (en wat er dus bij je past)?

 

Stel: je bent niet tevreden met je huidige baan en twijfelt of je deze op zult zeggen en iets voor jezelf wilt beginnen of toch maar niet.

 

Stap 2: Verbeelden

De 2e stap in het creatieproces is dat je je verbeeld hoe je wens eruit ziet.

Hier gaat het dan om het verbeelden van beide situaties: de bestaande en de nieuwe. In de nieuwe situatie kunnen dat natuurlijk ook meerdere varianten zijn!

Stel je voor hoe je situatie in de toekomst eruit ziet.

  • Wat zie je jezelf doen als je blijft? Wat zie je anderen doen? Kun je iets aan de situatie veranderen? Als je dat doet, wat gebeurt er dan? Hoe voel je je in deze situatie.
  • Wat zie je als je een andere kant opgaat? Zit je thuis? Ben je bezig met gesprekken? Wat doe je? Wat doe je niet meer? Hoe voel je je?

Het voordeel van deze visualisatieoefening is dat je direct contact maakt met je gevoel. Je verplaatst je letterlijk in die situatie en merkt aan den lijve wat dat met je doet. Het beredeneren wordt dan even minder belangrijk. Waarschijnlijk voel je al waar je voorkeur naar uitgaat. Vooral als je je blij voelt worden bij een bepaald vooruitzicht is dat een mooi teken.

 

Stap 3: Geloven

De check die op de fase van het verbeelden volgt is tegen jezelf vertellen (of je door anderen laten bevragen) dat jij hier in gelooft. Dat je er volledig achter staat. En dat doe je voor beide situaties. Hiermee daag je jezelf uit en je brein zal daar onmiddellijk op reageren met het wel of niet te berde brengen van allerlei mitsen en maren. Ook je lijf is daarbij een goede richtingaanwijzer: krijg je al buikpijn bij de gedachte of knijpt je keel dicht? Dan klopt ‘het’ niet en is het zaak je te verdiepen in de vraag waar je nu niet in gelooft. Dat kan zijn in jezelf of in de omstandigheden die jij voor je ziet. Bedenk hierbij wel dat veel van onze twijfels veroorzaakt worden door de angst voor onzekerheid. Maar onzekerheid over de toekomst is een gegeven, daar kun je niet echt iets aan veranderen ( ook al proberen we dat vaak wel). Zijn er geen (zware) bedenkingen en voelt het goed aan? Dan staat het licht voor die keuze op groen!

 

Stap 4: Uiten

Je gelooft in je keuze. Als dit klopt merk je dat wanneer je je beslissing aan anderen vertelt. Ook hier doe je dat voor beide situaties. Dat voelt misschien wel als een toneelstukje maar wanneer je je besluit hardop uitspreekt merk je vanzelf waar je achter staat. Hoor je jezelf een besluit verdedigen en ben je  er niet zo snel meer vanaf te brengen, dan zit je op het goede spoor. Ook als het nog wat onwennig aanvoelt. Check ook even of het goed voelt! Ben je nog wel snel van je pad af te brengen, ga dan terug naar de fase hiervoor: waar geloof je niet in?

 

Stap 5: Onderzoeken

Voor velen van ons is het nemen van beslissingen louter op gevoel niet gewoon. We zijn eerder geneigd om alle voors- en tegens tegen elkaar af te wegen. Dat is prima want op deze manier kun je jezelf duidelijkheid geven over wat de keuzes inhouden èn onderzoeken wat ze voor jou betekenen.

Soms gaan we daarin echter zó ver dat we een hoeveelheid  criteria aanleggen waar we niet meer overheen kunnen kijken. Je kent ze wel: de plus- en minlijst waar dan ook nog eens een dubbele plus of min op voorkomt. Dat gaat niet helpen. Je gevoel erbij betrekken wel. Zet die er bij ieder criterium bij! Hoe voel jij je als er aan deze voorwaarde wordt voldaan of niet? En dan mag je kiezen uit 3 mogelijkheden: maakt ‘niet uit’, ‘jippie’ of ‘bah’. Op deze manier geef je wat tegenwicht aan het zakelijke wikken en wegen.

Wat ècht belangrijk voor je is wordt eerder duidelijk als je je het gevoel erbij voor kunt stellen.

Bij het wikken en wegen kun je ook een soort SWOT-analyse maken. Je kijkt dan niet alleen naar de zwakke punten (weaknesses) en de bedreigingen (threats) maar ook naar de sterke punten (strengths) en de kansen ( opportunities). Neem daarbij ook de zwakten en bedreigingen onder de loep. Wat heb je ervoor in de plaats? Kun je er ook anders tegenaan kijken?

Behalve bovenstaande voordelen is het mooie van onderzoeken dat je jezelf de tijd gunt om een beslissing te laten ontstaan i.p.v. deze te forceren.

 

Stap 6: Plannen

Een volgende fase in de creatiespiraal is de planning. Die kun je zien als een check op wat een keuze op korte dan wel lange termijn kost en/of oplevert. Of in ieder geval wat jij denkt dat het gaat kosten/ opleveren. Dit is een prima manier om je eventuele angsten/ belemmeringen te toetsen. Zie je de doemscenario’s op heel lange termijn dan kun je ze gemakkelijker ontzenuwen. Weet je nog? Hoe langer je vooruit denkt te kunnen voorspellen hoe minder zeker dit zal zijn. Bang zijn voor de lange termijn heeft dus weinig zin. Wanneer je het Spaans benauwd krijgt bij de korte termijngevolgen dan is het waarschijnlijk niet het juiste moment om te beslissen. Ook hier geeft je gevoel de beste signalen af.

 

Stap 7: Beslissen

In de voorgaande fasen zie je dat je verstandelijke afwegingen steeds gecheckt worden met het gevoel wat je erbij hebt. Maak daar bewust gebruik van en steeds bij beide (of meerdere) varianten. Wanneer je verstand en gevoel in balans zijn zul je met een goed gevoel ( ook als het nieuwe nog spannend is) die beslissing nemen.

 

Final check? Kijk dan nog eens terug naar waar je onduidelijkheid nu eigenlijk lag……bij de inhoud van de keuzes, bij jouzelf of bij het moment?

 

Veel succes met het uitproberen van deze stappen bij het nemen van jouw beslissingen.

Laat je me weten hoe het voor jou werkt? Of niet? Daar inspireer je anderen ook weer mee!

 

Brigitte

 

Help! Ik kan niet kiezen….

“Welke wens brengt je hier?” vraag ik aan het begin van mijn lezing.

“Wens? Ik heb geen wens, ik kan juist niet kiezen….”

 

Herkenbaar?

  • Ik durf niet te beslissen, bang dat het mislukt en dan heb ik gefaald
  • Ik durf er niet op te vertrouwen dat ik alles heb uitgezocht dus kan ik geen goede afweging maken
  • Ik ben bang om de verkeerde keuze te maken en niet terug te kunnen
  • Ik ben bang iets te verliezen
  • Ik ben bang om iets te missen, ik vind allebei /alles
  • Ik zie door de bomen het bos niet meer, er is te veel om uit te kiezen en dus val ik helemaal stil

 

Zijn twee of meer van bovenstaande zinnen op jou van toepassing? Lees dan verder hoe jij gemakkelijker kunt gaan kiezen.

 

Weten wat je tegenhoudt

Je wil graag gemakkelijker kiezen, een beslissing nemen. Je merkt dat dat niet lukt. Weten wat je tegenhoudt is één manier om dat te veranderen. Onderzoek daarvoor welke overtuiging er achter jouw zin schuilt. Zet maar eens ‘ik moet’, ‘ik mag niet’ of in de zin:

  • Ik mag niet mislukken, ik moet succesvol zijn
  • Ik moet het zeker weten
  • Ik mag niet op mijn beslissing terugkomen
  • Als ik maar niets verlies….

Heb je dit gedaan, dan ben je er nog niet want er is ook nog een conclusie verbonden aan jouw gedachte. Deze conclusie is meestal niet meteen zichtbaar. Je komt deze te weten wanneer je een ‘want anders….’ of ‘want dan…..’ achter de zin zet en het antwoord invult. Bijvoorbeeld:

  • Ik mag niet mislukken want anders zullen ze me wel waardeloos vinden
  • Ik moet het zeker weten want anders ben ik niet goed genoeg
  • Als ik maar niets verlies want dan word ik ongelukkig

In het antwoord zit vaak angst verborgen. Angst voor verlies van bezit, je eigenwaarde en/of de waardering van anderen.  Het kiezen krijgt hierdoor een veel zwaardere lading dan het kiezen tussen 2 of meer dingen feitelijk is en dan je op het eerste oog kunt zien. Je verbindt er een hele toekomst aan. Die ook nog eens in beton gegoten is. Gelukkig is dat niet zo.

Een keuze is slechts één stap in de ene of in de andere richting.

Zie je beslissing als een onderzoek naar wat het oplevert, een weg die je inslaat en je vanzelf meer duidelijkheid geeft, plus nieuwe kruisingen waarop weer een nieuwe richting mogelijk is. Jij zelf hebt de regie en kunt op ieder moment opnieuw kiezen!

 

 

Een duwtje in de rug

Natuurlijk kunnen bepaalde keuzes vergaande consequenties hebben en is het goed om zaken grondig af te wegen. Maar als het wikken en wegen geen duidelijke uitslag oplevert kun je ook de volgende tactieken gebruiken. Zoals een van de deelnemers aan mijn lezing zei: ‘Soms heb je gewoon een duwtje nodig”.

 

  1. Gooi eens een munt op.

Een belangrijke beslissing af laten hangen van het toeval?! Ja, zeker! Maar niet zoals dat bij een toss gebeurt. Je geeft je keuzes ‘kop’ en ‘munt’ en gooit de munt op. Degene die boven ligt ga je doen. Registreer nu wat je voelt en denkt wanneer deze keuze voor je ligt. Ben je blij en opgelucht dan kun je hem met een gerust hart opvolgen. Schiet je in de stress en beginnen de mitsen en maren in je hoofd rond te spoken, dan weet je dat dit niet de juiste keuze is. Doe dan het andere.

 

  1. Maak van je keuzemogelijkheden een kans om te ontdekken wat bij je past.

Deze tactiek betekent dat je de verschillende keuzes gaat uitproberen. Ga het doen! In plaats van de beslissing in je hoofd te maken ga je aan den lijve ervaren wat de mogelijkheden jou vertellen. Wanneer gevoel en verstand niet op één lijn zitten kun je keuzes wegstrepen en zal de best passende beslissing duidelijk worden.

 

  1. Leg de lat wat minder hoog en de gewenste uitslag wat minder vast.

Hiermee bedoel ik dat je wat minder streng voor jezelf mag zijn. Gun jezelf je ‘probeersels’ en kijk er eens anders tegenaan als ze niet het resultaat opleveren dat je gewild had. Welke uitkomsten heb je wèl gekregen? Waardeer de ontdekkingen en ervaringen die je opdoet en gun jezelf je eigen leerproces! Je kunt dit leren ook als uitgangspunt nemen van je keuze. Daarmee kun je niets verliezen, alleen maar winnen, welke keuze je ook maakt!

 

  1. Neem de tijd om een beslissing te laten ontstaan.

Zet de druk van het moeten beslissen van je af. Maak er geen probleem meer van dat je het niet weet. Verzet je gedachten en ga iets doen waardoor je ruimte krijgt om naar je hart te luisteren. Want dat klopt.

 

Samenvattend:

kiezen gaat gemakkelijker als je

niet alleen luistert naar je hoofd

maar je hart erbij betrekt.

 

(En voor de heel angstige kiezers: leg een vangnet aan….)

 

Kun jij maar niet kiezen tussen een (andere) baan of een eigen onderneming starten? Ben je bang dat je het niet kunt of dat het toch niet de juiste keuze zal blijken te zijn? Spoken er nog meer gedachten door je hoofd die je alsmaar wakker houden uit je slaap?

Spar dan eens met me en we bekijken samen wat ik voor je kan betekenen. Kijk op: www.moed.training/gratis-sparringsessie/

 

Brigitte

Drie manieren om je malende gedachten tot rust te brengen

Herken je dit?

  • Van die gedachten die maar blijven malen?
  • Waar je maar niet van los kunt komen, wat je ook tegen jezelf zegt?
  • Die je van je slaap beroven en waar je hondsmoe van wordt?

Tijdens een van mijn lezingen sprak ik een man die me hierover vertelde. Uiteindelijk had hij besloten om al die gedachten op te gaan schrijven. Dat bracht enige verlichting omdat het zoals hij zei ‘uit het hoofd’ op papier kwam en hij zijn zorgen daarmee van zich af schreef.  Tijdelijk weliswaar maar het werd hem steeds duidelijker waar hij nu eigenlijk mee worstelde….en dáár wat aan kon gaan doen!

 

In deze blog laat ik je kennis laten maken met drie manieren om los te komen van het malen zodat er ruimte komt om te doen wat er daadwerkelijke toe doet. Zo mooi samengevat in deze quote:

 “Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen.

Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen.

Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien”

– Franciscus van Assisi

 

De sleutelbegrippen worden gevormd door stil staan bij, afstand nemen van en op zijn beloop laten. De manieren zijn niet nieuw en misschien weet je wel dat het goed voor je is/ zou kunnen zijn maar doe je het nog niet. Laat je dan inspireren om het te proberen!

 

  1. Zet Je gedachten op papier.

Het grote voordeel van je gedachten op papier zetten is dat je je gedachten vertraagt en letterlijk afstand creëert. Met het formuleren van de woorden en het fysieke schrijven blijf je al bij de afzonderlijke gedachten stil staan. Soms vliegen de zinnen op het papier en hoef je nauwelijks na te denken. Ook dat is prima. Behalve het vertragende effect zorgt het op papier zetten er ook voor dat je gedachten vast komen te liggen en je letterlijk afstand creëert. Afstand tussen je hoofd en het papier. Daar staat het dan en je kunt het nalezen en beschouwen. Er opnieuw over denken maar dan zonder dat je wordt meegezogen in je gedachten. Je hebt ze toevertrouwd aan het papier en daar mogen ze even rusten. En kun jij dat ook doen.

 

Zelf heb ik in moeilijke tijden heel wat boekjes volgeschreven. Met mijn pijn, verdriet, angst en vragen. En al schrijvende kwam er vaak rust, berusting (acceptatie) en inzicht in hoe ik mezelf ‘klem’ zette met mijn gedachten. Over hoe ik vond dat iets zou moeten zijn terwijl het in feite anders was. Doordat ik dat op papier zette kon ik het verschil tussen die twee beter zien, de knoop ontwarren en bekijken waar ik wat aan kon doen. Soms werd dat meteen duidelijk, soms ook niet. Maar altijd kwam er meer rust om de dingen dan maar op zijn beloop te laten en gewoon te zien wat er zou gebeuren.

 

  1. Ga een gesprek aan met jezelf.

In mijn workshops, trainingen en individuele begeleiding geef ik vaak de tip om een interne dialoog met jezelf aan te gaan. De meesten van ons doen dat heel vaak maar leveren dan vooral een gevecht met hun innerlijke stem. Zo’n dialoog klinkt dan ongeveer zo:

a. “Dat kan ik helemaal niet! Ik heb niet voldoende ervaring….”

b. “Daar ga je weer, jij met je klein-denken. Hou daar nou eens mee op! Je hebt genoeg vrienden en bewijzen dat je dat wel kunt. Dus niet zo bang zijn, kom op!”

a. Ja, je hebt gelijk, ik moet maar wat flinker zijn en positief denken….”

In de laatste zin komt het woord ‘moet’ naar voren. Het is nu meer een eis waaraan je van jezelf moet voldoen De eis om jezelf te beheersen en tot actie te dwingen. En als je daar niet aan voldoet dan spreek je jezelf weer bestraffend toe waarmee je de druk voor jezelf vakkundig opvoert. Niet echt een manier om meer afstand en rust te creëren. De meesten van ons zijn hier een expert in! We hebben niemand anders nodig die ons op het matje roept als we onze innerlijke maatstaven niet halen. Dat kunnen we heel goed zelf!

 

Aangezien we hier al goed in geoefend zijn kun je er dus ook goed gebruik van maken. Verander dan wel de toon, het perspectief en de woordkeuze. Sta even stil bij wat er nu werkelijk speelt en accepteer dat. Vervang je eis door goed genoeg zijn en gun jezelf alle mogelijkheden. Wees vooral mild voor jezelf. Hoe dat klinkt?

a. “Dat kan ik helemaal niet! Ik heb niet voldoende ervaring….”

b. “Hé, jou heb ik vaker gehoord. En ja, ik weet het, ik ben bang dat ik niet goed genoeg bevonden wordt. Afgerekend als niet kundig of stom dat ik dit ‘zomaar’ denk te kunnen. Maar weet je, met die gedachte kom ik niet verder en ik wil het toch heel graag proberen. Gewoon onderzoeken, op mijn manier. Daarbij hoef ik niet flink(er) te zijn (dan ik me voel). Ik mag gewoon mezelf zijn.”

a. “Ja, zo is het….ik mag het op mijn eigen manier doen en dat is goed genoeg.”

Hier vormt het onderzoeken een manier om het resultaat niet langer te willen beheersen maar zich te laten ontwikkelen. De zaken wat meer op zijn beloop te laten….

 

  1. Ga wandelen.

Het liefst in de natuur. Al lopende ben je geen gevaar voor jezelf of anderen als je gedachten afdwalen. Je kunt je gedachten aan je voorbij laten gaan en je kunt er ook letterlijk bij stil gaan staan.

 

Zelf heb ik een heerlijk bos vlakbij waar ik regelmatig loop. De snelweg is ook dichtbij en afhankelijk van de wind hoor ik het zoemende geluid meer of minder sterk. Soms erger ik me eraan dat ik dat hoor terwijl ik liever alleen de vogels zou willen horen. Maar soms heb ik hele stukken gelopen zonder dat het geluid me stoort….ik ben dan zo in mijn gedachten verzonken dat ik het niet eens hoor! De vogels, de wind, de geuren of kleuren brengen me dan vaak terug in waar ik op dat moment ben. Dan word ik me ook bewust van waar ik in mijn hoofd mee bezig ben. En dat heeft niets te maken met het heden maar alles met het verleden of met de toekomst.

Herken je die dialoog waarin je jezelf vertelt dat “iets je nog nooit gelukt is” (verleden) en dat “het dan ook in die baan wel niet zal lukken?” (toekomst). In beide gevallen verlies je onnodige energie, je bent met iets bezig waar je op dat moment geen invloed (meer) op hebt maar wat je het liefste wel in de hand zou willen hebben! Sta dan weer even stil bij datgene waar je wel invloed op hebt op dat moment. Als je er achter komt dat dat niets is, lach dan even om jezelf, laat de gedachte rusten en bewaar hem voor het moment waarop je er werkelijk iets mee kunt doen. Dat geeft je de ruimte om even afstand te nemen, te genieten van je omgeving en nieuwe energie op te doen voor het moment dat je het daadwerkelijk nodig hebt!

 

Wat laat jij op zijn beloop? En hoe heeft dat voor jou gewerkt? Deel het in het commentaarveld onder mijn blog en inspireer anderen ermee!

 

Heb jij last van malende gedachten? Die je tegenhouden om te gaan doen wat je zo graag wilt doen? Spar dan eens met me en we kijken wat ik voor je kan betekenen.

Brigitte

 

When you say ‘yes’ to others, make sure you are not saying ‘no’ to yourself

We zeggen vaak genoeg ‘ja’ op een verzoek van iemand terwijl we liever ‘nee’ hadden gezegd.

  • Je moeder vraagt je om een klusje te doen en je hebt er niet echt zin in. Toch zeg je  ‘ja’ want je weet dat ze het niet zelf kan en dus zet je je over je weerzin heen.
  • Je baas vraagt je om wat langer door te werken omdat de klus geklaard moet worden. Je hebt geen echte reden om nee te zeggen dus werk je ’s avonds door.
  • Je collega vraagt je om hulp bij een acuut probleem met de computer. Het komt je heel erg slecht uit want je hebt het druk. Toch zeg je ‘ja’ want je vindt dat je elkaar moet helpen.
  • Je vrienden vragen je om mee te gaan stappen. Je wil liever een avond thuis op de bank en vroeg naar bed. Eerst zeg je nee maar ze dringen aan en vinden je een spelbreker als je niet meegaat. Je zwicht en gaat toch mee.

 

Is dat erg? ‘Ja’ zeggen terwijl je dat liever niet had gedaan?

Dat ligt er maar helemaal aan…..of jij achteraf last hebt van je keuze of niet.

 

Je kunt in het leven niet altijd doen wat je zelf wilt. Beter gezegd, je wil dat ook niet altijd. Wanneer een verzoek bij je taak of rol hoort (bv. werk) vind je het heel normaal dat je daar aan voldoet. Je krijgt er immers salaris voor in ruil. Of in het geval van je moeder beslaat de ruilhandel een groter tijdsbestek: je zorgt nu voor haar omdat zij in het verleden voor jou heeft gezorgd. Of dat is niet eens van belang: je doet dit vanuit je hart , niet omdat je vindt dat je iets terug moet doen en je verlangt er ook helemaal niets voor terug. Jouw ‘ja’ geef je met liefde en in volle vrijheid!

 

Waar het gaat ‘knellen’ zijn de situaties waarin er buiten die afspraken en buiten het van harte doen een beroep op je gedaan wordt en de ruilhandel ‘scheef’ komt te liggen. Je hebt het gevoel dat je meer geeft dan terugkrijgt en dat verstoort de balans. Dan kun je er ‘last’ van krijgen.

In het geval van de collega die om hulp vraagt kan het gebeuren dat jij hem helpt en dat het jou je tijd kost. Tijd die niet gecompenseerd kan worden met hulp van de ander want jouw taak kun jij alleen doen. Dat betekent voor jou meer druk en mogelijk ook een acuut probleem nl. dat je jouw werk niet afkrijgt binnen de deadline die er gesteld is. Dus……moet  je overwerken…….wat jou je vrije tijd kost. Belangrijke tijd voor je gezin en/of andere activiteiten.

Dan gaat de keuze om te helpen uiteindelijk ten koste van jezelf.

 

Je weet dit vaak wel als je om hulp gevraagd wordt dus hoe komt het dan toch dat je ja zegt?

Laten we eens kijken naar de gedachten die hierbij een rol (kunnen) spelen:

  • Zij kan het niet……..en ik wel dus ik moet dit wel doen ………
  • Ik heb geen andere verplichtingen, dus tijd, dus ik moet dit wel doen……..
  • Je laat iemand die hulp nodig heeft niet zitten, dat is niet collegiaal……..
  • Het zijn mijn vrienden, vriendschap betekent dat je er altijd voor elkaar bent……..

 

In de bovenstaande voorbeelden kun je de gedachten verder doortrekken, daar waar de ……………..beginnen.

Je zet er dan het woord ‘anders’ of ‘en’ neer en als je dit een aantal keren herhaalt kom je vanzelf uit op een onderliggende overtuiging. Iets wat zo belangrijk voor je is of je zo angstig maakt, dat je er alles voor over hebt om er aan te voldoen of om het te vermijden.

Bijvoorbeeld:

  • Je laat iemand die hulp nodig heeft niet zitten, dat is niet collegiaal…….anders……..
  • Helpen ze mij straks ook niet meer……..en……
  • Vinden ze mij niet aardig…….en…….
  • Ik moet aardig zijn/gevonden worden……anders
  • Ben ik geen goed mens.

Een goed mens zijn staat in dit voorbeeld  dan gelijk met een ander moeten helpen. Er is geen andere mogelijkheid dus kun je alleen nog maar ‘ja’ zeggen.

De onderliggende overtuiging zoals jij vindt dat iets hoort, moet of niet mag is vaak de reden waarom je ‘ja’ zegt in plaats van ‘nee’.

 

Hoe breng je hier nu verandering in?

Het belangrijkste is:

By some time: zeg niet meteen ‘ja’ op een verzoek maar zeg ‘dat je er nog even over na moet denken’. Dat geeft je de tijd om stil te staan en je gedachtepatroon te volgen.

Dat geeft je ook de tijd om de ware reden, de overtuiging waarom je ‘ja’ zou zeggen, te achterhalen en te onderzoeken.

  • Vraag jezelf eens af of het wel klopt wat je denkt? Zijn er ook nog andere mogelijkheden?
  • Wat voorspel je allemaal? Wat vul je in voor de ander? En klopt dit wel?
  • Waar ben je dan zo bang voor? Waarmee zet jij jezelf onder druk?

Met een beetje overdrijving ( is het echt altijd zo, vindt iedereen dat, mag het nooit?) kom je vanzelf tot de conclusie dat er meer mogelijkheden zijn.

Dus ook de mogelijkheid om ‘nee’ te zeggen.

 

Wil je dat gemakkelijker kunnen doen dan zijn er nog twee tips die ik je mee wil geven: 

 

Tip 1: Gebruik positieve gedachten om ‘ja’ tegen jezelf te zeggen

Zoals: als je goed voor jezelf zorgt kun je ook goed voor anderen ( blijven) zorgen.

Een goed voorbeeld hiervan is de richtlijn in een vliegtuig dat je eerst je eigen zuurstofmasker op moet zetten voordat je een ander helpt.

 

Tip 2: Oefen met het woord ‘en’ i.p.v. ‘maar’.

In het geval van een ‘maar’ loop je grote kans dat de ander je wil overtuigen van zijn kant van de zaak. Gebruik je ‘en’ dan geef je daarmee aan dat je zijn kant van de zaak begrijpt ‘en’ dat jij iets anders wilt. Daarmee voorkom je eindeloze discussies, verleidingspogingen etc. etc. Wees dus duidelijk in wat je wilt. En je hoeft je niet verplicht te voelen om daar uitleg over te geven!

 

So, be sure you buy some time and say ‘yes’ to what is good for you!

 

Welke tip heb jij om goed voor jezelf te kunnen kiezen?

Deel het in het commentaarveld onder mijn blog en inspireer anderen ermee!

 

Heb je moeite met kiezen voor jezelf? Spar dan eens met me en we kijken wat ik voor je kan betekenen.

 

Brigitte

 

Durf! Verslag van een inspiratiedag

Na al maanden geleden de eerste gesprekken gevoerd te hebben over het invullen van een inspiratie dag voor het UWV was het op 9 mei j.l. dan eindelijk zover!

 

Een programma rondom het thema ‘Durf!’ met de bedoeling om werkzoekenden met een eigen verhaal vol nieuwe ideeën en frisse MOED hun pad op de arbeidsmarkt te laten vervolgen.
Dat daar ‘durf’ aan te pas komt is niet zo vreemd want allereerst moet je ‘durven dromen’: je realistische (of soms pessimistische) blik even parkeren om je wensen en verlangens weer naar boven te laten komen.

Dat is gebeurd door het maken van een zogenaamde Soul Collage ( of Binnenstebuiten collage)
onder leiding van Elma van der Salm. Een prachtige manier om je vaak onbewuste ‘weten’ zichtbaar te maken. Op de afbeeldingen zie je enkele collages die er gemaakt zijn.

Elma is een prachtvrouw die je op haar eigen manier meeneemt en je een kijkje in jezelf gunt. Naast het geven van workshops Soul Collage is zij ook vrouwentherapeut. Voor meer informatie over haar en wat ze te bieden heeft verwijs ik je graag naar haar website: www.elmavandersalm.nl

 

De tweede ‘durf’ was het ‘durven loslaten’: mijn pakkie an!

Want zelfs al is het gelukt om te dromen dan zijn we toch snel geneigd om ons geloof in het realiseren van zo’n wens bij te stellen. Allerlei mitsen en maren steken dan de kop op en deze durven loslaten heeft vooral te maken met het durven loslaten van je overtuigingen. Daarvoor is het handig als je ze allereerst kunt herkennen.

 

Om dit te oefenen werden de stappen van het 4G-model doorlopen: van gebeurtenis naar gedachten naar gevoel, gedrag en gevolg.

Door je bewust te worden van je gedachten, en vooral die stemmen in je hoofd die zeggen dat je iets niet kunt/ niet mag of moet, kun je ze ook onderzoeken en loslaten.

 

De deelnemers hebben  een overtuiging die ze graag wilden loslaten op een kaart geschreven en deze symbolisch aan een ballon de lucht in laten gaan. Dat was een prachtig gezicht!

 

 

 

 

De laatste ‘durf’ werd vertegenwoordigt door het ‘durven doen’: je kunt er over dromen en je mitsen en maren aan de kant zetten maar je wens komt pas tot werkelijkheid als je het ook gaat doen! Concreet hebben de deelnemers hun 1e stap ( binnen 72 uur te zetten) genoteerd en daar een handtekening onder gezet. Ook een andere deelnemer heeft dit als ‘getuige’ ondertekend. Een commitment aan henzelf en vooral aan wat ze zichzelf gunnen!

 

In mijn workshops en trainingen, waarin ik de stappen van wens naar werkelijkheid laat zien, komt er na het wensen, verbeelden en er in geloven de fase van het uiten en onderzoeken.

Om de deelnemers hiermee op weg te helpen kregen ze nog een masterclass ‘storytelling’ van Theo Hendrikx en vind er op 11 mei een kansenmarkt plaats. Al met al een programma waar het UWV laat zien dat er, ondanks dat passend werk ‘leidend’ is, meer dan voldoende ruimte, begrip en ondersteuning is voor jouw ‘droom’.  Je hoeft alleen maar te ‘durven’!

 

Ik ben trots en blij dat ik een deel van deze inspiratie dag heb mogen verzorgen en

mensen weer met frisse MOED op weg heb mogen helpen!

 

Ben jij geïnteresseerd in het maken van een Soul Collage in combinatie met het loslaten van jouw ( belemmerende) overtuigingen? Neem dan contact op via mijn contactformulier. Elma en ik organiseren bij voldoende belangstelling deze inspiratieworkshop voor kleinere groepen.

 

Weet je al wel wat je wilt maar heb je  last van overtuigingen die je tegenhouden ? Spar dan eens met me ( gratis) of meld je aan voor de workshop ‘Groen licht voor jezelf’ van 16 juni en ga ermee aan de slag!

 

Wat heb jij te durven? En wat heb je daarvoor nodig? Laat het weten in het commentaarveld onderaan dit bericht en deel het met anderen.

 

Brigitte

 

 

Jezelf presenteren op de vrijmarkt? Doen!

In mijn vorige blog schreef ik over belemmerende en helpende gedachten om jezelf voluit te kunnen presenteren. In deze blog laat ik je zien hoe je de vrijmarkt uitstekend kunt gebruiken om jezelf vrij te maken en het ook echt te gaan doen!

 

Waarom de vrijmarkt?

De naam zegt het al, het is een markt waar de regels die ‘normaal’ van toepassing zijn nu niet gelden.

Er zijn geen regels voor het moeten hebben van een vergunning, voor de kwaliteit die je levert( behalve bij eten en drinken…) , voor de prijs die je vraagt en het moeten afdragen van BTW. Je mag bijna overal gaan staan om te verkopen  en er worden weinig of geen eisen gesteld aan de inrichting van je verkooppunt. Het enige wat je nodig hebt is een kleedje en de spullen die je erop uit wilt stallen om te verkopen.

Op veel markten grijpen jong en oud ook de gelegenheid aan om hun talenten te laten zien, of dat nou muziek, dans, goochelen of nagels lakken is. Ook daarvoor gelden geen regels en mag je je eigen podium creëren.

Ideaal om datgene wat jij te bieden hebt voor het voetlicht te brengen!

 

Hoezo ideaal?

Allereerst: als de normale regels  niet gelden kan je dat vrijer maken om je uit te spreken en/of je ding te doen.

Kijk maar eens naar onderstaande  ‘regels’ die in deze situatie  ‘omgedacht’ zijn:

  • Je hoeft geen topkwaliteit te bieden om er te mogen staan/ spreken
  • Je hoeft niet aan bepaalde eisen te voldoen
  • Er is niemand die zegt dat jij dit niet mag doen
  • Je hoeft geen garanties/ certificaten of diploma’s te laten zien
  • Je hoeft geen resultaten te behalen
  • Je hoeft geen deadline te halen

En de regels die nu wel gelden zijn:

  • Je mag fouten maken, iedereen doet het naar beste kunnen en wordt daarvoor gewaardeerd
  • Je mag het op jouw manier, op jouw tempo en met jouw middelen doen
  • Je mag het zo vaak of zo weinig doen als jij wilt, je mag zelf bepalen of en wanneer je stopt
  • Je kunt iedere keer weer opnieuw beginnen.

Oftewel er moet niets en er mag van alles!

 

Heb je nog meer redenen nodig om jezelf voor het voetlicht te brengen?

Meestal wel. Het vraagt immers nog een andere vrijheid, een die je jezelf hebt te geven. Want ook al gelden de ‘officiële’ regels niet, de regels die jij jezelf oplegt zijn dan nog niet zo maar van tafel.

Herken je deze?

  • Voor kinderen geldt het wel maar als volwassene doe je zoiets toch niet?!
  • Ik moet het wel goed doen, hoor!
  • Ik mag niet afgaan.

Dan komt ons eigen waarden- en normensysteem op de proppen. De vraag is dus vooral: Wat mag jij van jezelf? Kun je je ontdoen van de eisen die je aan jezelf stelt, van de verwachtingen die je van jezelf hebt? Of beter gezegd…..met wat we denken dat anderen van ons verwachten.

 

Het leuke van de vrijmarkt is juist dat er niet zo veel van ons verwacht wordt en mensen met een andere bril op rondlopen. Een meer welwillende kijk, het maakt niet zo veel uit wat je doet, het gaat om de gezelligheid en niemand is verplicht iets te betalen. Die sfeer is nu bij uitstek de reden om nieuwe dingen uit te proberen. Het kritische publiek is minder kritisch en laat zich graag vermaken. Maak daar dan gebruik van! Straal plezier en lichtheid uit en als het jou helpt: speel dan de ‘rol’ van verkoper/ verteller of wat je ook wilt zijn. Ideaal om te oefenen!

 

Je publiek is ook vrij om naar je te luisteren of niet, ze worden niet gedwongen en kunnen kiezen om verder te gaan zonder dat ze zich hoeven verantwoorden.  Dat haalt de druk wel van de ketel.  En het geldt ook andersom: boeit het niet, dan zoek jij een andere stek en een ander publiek op. Zo kun je je verhaal of je idee ook vaak oefenen of verschillende manieren uittesten. ‘Do it for free’ en ‘take it or leave it’ zijn gedachten die je daarbij goed kunnen helpen.

 

Nog een duwtje nodig?

Wat dacht je van de mogelijkheid dat je heel leuke ontmoetingen hebt? Tips en tops krijgt en wie weet….er nog wel een contact of klant aan over houdt? Wanneer je niets verwacht en veel geeft kan het zomaar gebeuren dat je meer terugkrijgt dan je had gedacht!

 

Maar wat nu als ondanks al deze bemoedigende gedachten je de moed toch nog in de schoenen zinkt?

Weet dan dat je niet moedig hoeft te zijn maar

dat je moedig wordt door moedige dingen te doen!

 

Doe je mee?

Laat me in het commentaarveld weten hoe jij jezelf gaat presenteren op de vrijmarkt!  Of misschien heb je andere inspiratie en ideeën opgedaan n.a.v. dit verhaal? Deel het en laat anderen meegenieten!

 

Brigitte

 

 

A bird does not sing because it has an answer, it sings because it has a song

Humor: wilde ik een blog schrijven over het feit dat vogels zingen zonder beoogd resultaat, blijkt dat helemaal niet het geval te zijn! Einde blog, zou je denken…. Maar nee, het geeft voer tot een het trekken van een parallel met netwerken, sollicitatiegesprekken, jezelf presenteren en weten wat je wilt.

Heb jij daar moeite mee? Lees dan verder!

 

Jezelf moeten presenteren.

Wordt er van je verwacht dat je jezelf presenteert op zoek naar een baan of op zoek naar klanten? En krijg jij daar bultjes of klamme handen van? Stel je het keer op keer uit of ga je het vakkundig uit de weg? Terwijl je weet dat het een van de beste manieren is om te krijgen wat je wilt, schrik je er toch vaak voor terug. Dat is niet prettig om bij jezelf waar te nemen dus schiet je vaak in de verdediging met gedachten als:

  • Ik ga mezelf toch niet verkopen, dat past helemaal niet bij mij.
  • Ik heb zo’n hekel aan mensen die altijd over zichzelf praten, opscheppers, dat doe ik niet hoor.
  • Ik ben altijd bang dat ik het verkeerde zeg en ga staan stuntelen.
  • Als ik vertel wat ik graag wil doen of goed kan, lachen ze me vast uit.

Deze gedachten vertolken de redenen waarmee je jouw gedrag, vooral niet vertellen waar je goed in bent, kunt rechtvaardigen ook al kom je er niet verder mee…….

Jezelf uiten zou veel slimmer zijn dus wat heb je nodig om dat wel te gaan doen?

 

Een vergelijking met vogels die zingen.

Als ik door het bos loop valt het me vaak op als de vogeltjes fluiten dat ze dat op een heel eigen manier doen.Soms lijkt het een vraag- en antwoordspel maar vaak zingen ze gewoon hun liedje. Ze laten elkaar ook zingen of dat nu door elkaar is of niet.  Leuker nog: ieder zingt zijn eigen lied en ze doen dat dan weer hier en dan weer daar. Ze denken er niet bij na of ik het nou een mooi liedje vindt of dat ze wel kunnen zingen of dat het wel goed genoeg zou zijn. Ze houden zich ook niet in! Ze zingen uit volle borst!

‘A Bird does not sing because it has an answer,

it sings because it has a song’…..dacht ik.

Dat blijkt niet helemaal te kloppen want vogels zingen wel degelijk met een bepaalde bedoeling, als een antwoord op een vraag of een probleem. Dit kwam ik te weten toen ik de site van Willem Wever bezocht. Ongetwijfeld is er veel meer over te vertellen maar dit geeft een korte impressie van de redenen waarom vogels fluiten.

Praten

Vogels maken verschillende geluiden om met elkaar te “praten”. Meestal zijn het de mannetjes die het mooiste zingen. Ze vertellen hun soortgenoten dat die plek al bezet is (hun territorium).

Het mooist

Vrouwtjes kiezen de mannetjes die het mooist en het langst zingen. Een mannetje dat lang kan zingen heeft een goed leefgebied en kan dus veel voedsel voor de jonge vogels vinden. Dat zijn de beste mannen.

Voorjaar

Vogels zingen meestal alleen in het voorjaar. Dan moeten ze hun territorium verdedigen en een vrouwtje zoeken. Na de broedtijd is zingen niet meer nodig. Het trekt dan alleen maar de aandacht van roofdieren en dus stoppen de meeste vogels dan met zingen.

 

Wat kun je hiervan leren als het gaat om je doel willen bereiken?

In jouw geval: uitgekozen worden tot de nieuwe werknemer of leverancier. Of nog een stapje dieper: zorgen dat jij jouw kennis/kunde kunt nalaten?

  1. Als je het beoogde resultaat wilt bereiken moet je je in ieder geval laten horen! En laten horen betekent dat je je uitspreekt.
  2. Zing je eigen lied, liefst zo mooi en zo lang (krachtig) mogelijk.
  3. Dat trekt aan en houdt concurrenten uit de buurt.
  4. Kies de juiste tijd om in actie te komen.
  5. Weet wanneer je je mond moet houden.

Als de vogel (jij dus) niet laat horen dat hij er is, zal hij ook geen territorium (werk- en leefplek) bemachtigen en geen partner (werk- of opdrachtgever) en geen kans om zijn broedsel in de wereld te zetten. Het begint dus met in ieder geval jezelf te laten horen!

Bescheidenheid is hier niet de juiste aanpak want dan krijg jij niet het resultaat dat je wenst!

 

Wat kun je doen om je bescheidenheid ( en angst) te laten varen en uit volle borst jouw lied te zingen?

  • Weet wie je bent en wat je kunt oftewel weet wat jouw lied (verhaal) is.
  • Geloof in het feit dat er voor jou een juiste match is net zoals voor ieder ander.
  • Besef dat de werkgever of opdrachtgever op zoek is naar de beste (passende) man of vrouw. Dus hoe meer je over jezelf vertelt hoe beter hij jouw waarde kan vinden.
  • Dit geldt ook omgekeerd: hoe meer je over jezelf vertelt en wat jouw doel is hoe beter jij de juiste match aantrekt.

En vooral:

Weet wat jij wilt nalaten!

Wat is jouw doel dat je met jouw werk wilt bereiken?

Wanneer dit een brandend vuurtje van binnen is, vloeit het er vanzelf uit! Jouw passie en bevlogenheid laten er dan geen twijfel over bestaan dat ze jou het beste kunnen kopen!

Nog een laatste tip om jezelf uit volle borst te presenteren:

When you sing, just because you have a song,

it doesn’t matter what the result is, it is just fun!

 

Wat is jouw manier om je verhaal te vertellen? Sta jij met klamme handen of heb je er plezier in?

Deel het in het commentaarveld onderaan deze blog!

 

Let’s sing!

Brigitte

 

Heb je nog vragen of wil jij jouw ‘song’ kunnen zingen maar ben je nog op zoek naar wat dat voor jou inhoudt?

Stuur me dan een berichtje via mijn contactformulier of meld je aan voor een gratis sparringsessie, dan bespreken we het samen.

 

Hoe kom ik uit mijn ‘ik-weet-niet-wat-ik-wil’-hok?

  • Je bent je baan kwijt, het werk wat je altijd gedaan hebt verdwijnt en je moet een andere richting in
  • Je hebt een baan maar je vindt er niet veel aan
  • Je hebt geen baan en je zou wel iets willen gaan doen

Als je jouw verhaal  aan familie, vrienden en kennissen vertelt krijg je steevast te horen:

 “Wat wil je dan gaan doen?”

En jij denkt: “Ja, dat is ‘t ‘m nou net, dat weet ik niet…..”

Je draait al een tijdje rondjes in dit hokje:

  • Ik weet het niet……
  • Vraag het maar niet meer want ik weet het niet…..
  • Als ik er aan denk word ik al zenuwachtig want ik weet het gewoonweg niet!
  • Als ik het toch niet weet…..dan kan ik daar toch niets aan doen!
  • Waarom weet ieder ander het wel en ik niet?
  • Ik moet het zelf kunnen, iedereen weet het…..

 

Herken je je gedachten en uitspraken?

Je hoop ook?

Wachtend op het ‘ping-moment waarop alles ineens duidelijk wordt?

Nu ben ik voorstander van positieve gedachten en hoop maar zolang  jij jezelf in het “ik-weet-het-niet”-hokje plaatst gaat het niet lukken.  En waarom niet? Omdat  jouw gedachten nu eenmaal jouw werkelijkheid maken en jij jezelf alleen maar bevestigt in die werkelijkheid van ‘niet-weten’.
En ja, jijzelf doet dat, niemand anders.
Beter gezegd: je ego doet dat.
Je ego is als een pion, hij vertegenwoordigt jou als speler in het spel dat we ‘leven’ noemen.
Let wel: hij vertegenwoordigt jou, hij is jou niet!
Jijzelf bent degene die de dobbelstenen gooit en jouw pion verzet. Naar voren of naar achteren, volgens de regels of niet, jij hebt de regie en de mogelijkheid om te kiezen!

 

Zo kun je ervoor kiezen om in je ‘ik-weet-niet-wat-ik-wil’-hok te blijven hangen.
Het lijkt raar want waarom zou je dat doen als je weet dat je ook een andere keuze hebt?
Dit gebeurt omdat jij je vereenzelvigt met jouw ego en die houdt niet van veranderingen.
De regels, het spelbord, gewoon hetzelfde blijven spelen als altijd is wel zo veilig, geeft zekerheid en vertrouwen. Dit kent hij en kan hij. En dat is waar hij het liefst aan vast houdt want als jij iets anders wilt moet hij een beetje ‘sterven’. Dus zal hij ook alles in het werk stellen om jou (de speler) ervan te overtuigen dat niet te laten gebeuren! En dat doet hij op allerlei manieren:

Hij speelt: ( in bovenstaande hokjeszinnen te herkennen)

  • De onkundige
  • De ontwijkende
  • De zenuwachtige
  • De onschuldige
  • De zielige
  • De vergelijkende

Met maar één doel: dat je vooral gelooft in de regels en de grenzen van zijn spel en dat je geen keuze hebt dan op zijn spelbord te blijven. Als jij denkt dat jij hetzelfde bent als je ego zul je hem ook geloven en zie je geen uitweg. En blijf je dus alsmaar in kringetjes ronddraaien en zul je het in dit geval nooit ‘weten’.

 

Hoe kom je daar nu uit?

De oplossing is simpel:

Besef dat jij de speler bent en niet de pion!

Besef dat  jij jouw pion gewoon kunt oppakken en ergens anders neer kunt zetten, waar je maar wilt, buiten het speelbord, ondersteboven, achterstevoren, op zijn zij……. Jij kiest!

Voor een ander gezichtspunt en daarmee voor een andere werkelijkheid.

 

Waarom lijkt het dan zo moeilijk?

Zoals al eerder gezegd: jouw ego laat je geloven dat er maar één werkelijkheid is. De stap die je te maken hebt is om dit geloof, deze overtuiging aan een kritisch onderzoek te onderwerpen. Klopt het wel wat jij denkt? Zou er ook een andere situatie kunnen zijn? Een waarin je wèl weet wat je wil? En hoe ziet dat er dan uit? Wie bèn jij in die situatie? Zelfverzekerd? Vertellend? Stralend?

 

Als jij je dit voor kunt stellen ben je een andere persoon aan het worden. Diegene die buiten het ‘niet-weten’-hok staat en er een groter ‘ik-weet-het’-hok van maakt.  Jij hebt jouw pion naar een nieuw spelbord gebracht en daar ga je het nieuwe spel spelen. Je gaat doen wat in deze situatie past bv. op onderzoek uit, vertellen wat je wel weet en juist daardoor krijg je wat je hebben wilde namelijk duidelijkheid over wat je wilt.

 

Klinkt dat vreemd? Vast!

Het is niet de geijkte volgorde van iets willen, dan gaan doen en dan hebben/ zijn maar we draaien het om: je bent  (wordt) eerst de persoon die doet wat bij die ‘rol’ past en daardoor krijg je wat er bij past. Het is de wet van overeenkomst die ervoor zorgt dat datgene wat in jouw nieuwe werkelijkheid thuis hoort er ook zal zijn.

Een voorbeeld: als je een functie als teamleider wilt hebben zul je eerst die teamleider moeten ZIJN! Door het te zijn, laat je zien en horen hoe dat er voor jou uitziet en zul je je ‘volgers’ krijgen.

 

Vind je het moeilijk om dit te geloven?

Dan is hier jouw ego weer aan het woord……..hij wil je graag in de veilige, oude ‘wereld’ houden, weet je nog?

Maar jij bent de speler en jij hebt de keuze die andere persoon te zijn!

Die persoon die stralend op zoek gaat en zegt: “……en ik kom er wel achter!”

 

Juist!

 

Ter inspiratie een spreuk naar voorbeeld van die van Mahatma Ghandi:

 

Veel succes!

 

Brigitte

 

Weet je nog niet goed hoe je er achter komt wat je wilt of loop je nog tegen jouw ‘ego’ aan? Meld je dan aan voor een gratis sparringsessie en ik help ik je direct met een aantal praktische tips.

Hoeveel moet jij nog doen voordat je aan je eigen idee begint?

 

De situatie is als volgt:

Jij hangt na een drukke dag op de bank voor de tv en zucht: “Bah, dit is toch ook geen leven, ik ben kapot en wat heb ik nou eigenlijk voor zinnigs gedaan, niets!!”
Je partner zegt:” Als je niet tevreden bent, waarom ga je dan niet iets anders doen? Je wilde toch altijd nog iets voor jezelf beginnen?” (Je mag hier van  alles invullen: een cursus, een eigen winkel, de Camino lopen…..)
Waarop jij uitvalt: “Jij hebt makkelijk praten maar ik heb zoveel te doen, dat gaat helemaal niet!”
Gevolg: je partner houdt zijn of haar mond, case closed. En de mogelijkheid om alleen al over dat ‘andere’ na te denken is snel en trefzeker om zeep geholpen!

Maar was dat nou hetgeen je wilde toen je die zucht slaakte?
Of wilde je er juist over praten? Of sterker nog: wilde je van die bank af en iets zinnigs gaan doen?!

 

Hoe krijg je dat nu voor elkaar?

Met mijn deelnemers en klanten bewandel ik graag het pad van de gedachten om te zien wat er speelt. Houden deze je tegen om iets te gaan doen of helpen ze je juist?
Kijken we weer naar het voorbeeld en ik vul de gedachten even in:

  • Oh jee, nu moet ik mezelf verantwoorden
  • Hellup! Daar komt-ie weer met die vraag en ik weet het niet zeker….
  • Tja, waarom doe ik het nou ook niet. Ik ben ook gewoon lui, zwak, slecht…….
  • Oh oh, nou moet ik zeker! Maar ik durf helemaal niet! Want wat als het mislukt? En dan zul jij wel zeggen: Je wilde dit toch zo graag?! Alsof willen dan ook meteen succes oplevert. Nee, als ik me moet gaan bewijzen dan begin ik er niet eens aan!

 

Voel je wat er gebeurt?

Angst, onzekerheid en boosheid wisselen elkaar af en als reactie ( weer hypothetisch) ga je in de ‘fight-modus’.
We kennen ook de flight- (vluchten) en freeze-stand ( stil vallen, bevriezen). Maar hier kies je  de aanval als de beste verdediging.
Verdediging tegen wat? In dit geval tegen je eigen onzekerheid, de angst om ‘het’ niet te kunnen. Die door ‘het’ te gaan doen natuurlijk getoetst zal gaan worden. Om die toetsing en de mogelijke uitkomst te ‘laag’ bevonden te worden te vermijden geef je niet de werkelijke reden op maar zeg je dat het niet kan, de tijd is er niet voor!
En het gevolg is dat je het niet gaat doen.

De bovenstaande gedachten hebben je niet geholpen.

 

Maar je wil wel geholpen worden! Of jezelf helpen….

Kijk dan naar waar jij invloed op hebt en dat is wat er in jouw hoofd omgaat.
Herken de eisen die je stelt en de aannames die je doet. Het zijn woorden als ‘moeten’, ‘niet mogen’, ‘alles’, ‘nooit’ en ‘als……dan’ die aangeven dat er voor jou maar een mogelijkheid is. En dat belemmert je om naar andere oplossingen en mogelijkheden te kijken!

 

Als voorbeeld: ik moet het weten.
Je kunt  deze gedachte interpreteren als: als ik het niet weet dan……ben ik geen goed mens.
Dat is nogal een boute uitspraak niet?
En klopt die wel? Wie zegt dat? En moet dat dan altijd?
Onderzoek je gedachten!
Als je de’ eisen die je aan jezelf stelt onder de loep neemt kom je tot de ontdekking dat ze vaak ónmogelijk zijn.
Het heeft dus ook niet zoveel zin om er aan vast te houden.

Menigeen zal zichzelf weer veroordelen om zijn of haar niet helpende gedachten. Dat helpt natuurlijk ook niet! Bedenk dat jij echt de enige niet bent ( als die gedachte helpt) en al was je het wel: dit hoort bij jou en jij bent goed (genoeg zoals je bent.
Kun je jezelf met mildheid bekijken en er om lachen? Dat geeft  (letterlijk!) meer ‘lucht’!

 

Ben je al van die bank af?

Misschien al wel……je voelt je al wat lichter en denkt: “ Ik kan niet alles weten, kom, ik ga op onderzoek uit!”
Of je hebt nog een extra duwtje in de rug nodig. Bedenk dan eens hoe jij tegen anderen aankijkt die niet alles weten en jou om hulp vragen. Vind jij die mensen dom of minder waard? Ik in ieder geval niet! Ze doen me geen groter plezier dan hun vragen te stellen want dan kan ik doen wat ik graag doe: helpen!!
Dus: als je bedenkt dat jij met jouw vraag ( lees ‘onzekerheid’) een ander een groot plezier doet en jezelf daar ook nog eens mee helpt, geef je jezelf de mogelijkheid om die vraag ook te gaan stellen.

 

De situatie die dan volgt:

Jij hangt na een drukke dag op de bank voor de tv en zucht: “Bah, dit is toch ook geen leven, ik ben kapot en wat heb ik nou eigenlijk voor zinnigs gedaan, niets!!”
Je partner zegt:” Als je niet tevreden bent, waarom ga je dan niet iets anders doen? Je wilde toch altijd nog iets voor jezelf beginnen?” ( Je mag hier van  alles invullen: een cursus, een eigen winkel, de Camino lopen…..)
Waarop jij zegt:  “Ja, dat klopt wat je zegt maar ik weet nog niet zo goed wat dan en hoe dan. Kun je me helpen? “
Je zet de tv uit en begint samen aan jouw idee te werken!

 

Heb jij een idee maar is je excuus-truus nog te sterk?
Kom dan naar de workshop op 17 maart en geef ‘groen licht’ aan jezelf!

 

Kun je dan niet maar kun je wel een sparringpartner gebruiken?
Meld je dan aan voor mijn gratis sparringsessie.

 

Brigitte