Een open blik

Een open blik…

 

Al langer heb ik de gedachte om in mijn training en begeleiding de natuur te betrekken. Om daar inspiratie voor op te doen heb ik afgelopen zaterdag meegedaan aan een Tria-walk.¹

In steeds wisselende koppels  en in kleine groepjes ga je, al lopende en soms stilstaand, met een vraag van jezelf aan de slag. Opvallend is hoe gemakkelijk je contact maakt en hoe snel je tot de kern van je vraag komt. Je krijgt ook weinig tijd om uit te weiden en dat helpt enorm!

De start werd gemaakt met  de uitnodiging om iets uit de natuur te nemen en je aan de hand daarvan aan je wandelmaatje voor te stellen. Mijn oog viel op een boterbloempje en dat heb ik geplukt. Goudgeel, glanzend, klein. En ik hield het teder vast, liggend in mijn half geopende hand.

Wat ik met dit bloempje wilde zeggen is dat ik, in mijn werk en leven, mijn ogen open heb voor al het moois in mijn omgeving en vooral ook voor de kleine dingen. Steeds weer had ik dat bloempje in mijn hand of in mijn zak. Ik kon het niet weggooien. Niet dat het er in mijn zak beter vanaf bracht, maar goed. Wat had dat bloempje mij te vertellen? Dat die open blik mijn wereld kleurt? In een zonnig en positief beeld waar ik zoveel energie uithaal? Ja, en dat sterkt me om me open te blijven stellen.

Wat ik even niet bleek te doen toen ik mijn vraag steeds verder onder de loupe nam. Wat je houding al niet zegt! Dat werd me duidelijk toen mijn wandelmaatje ( weer een ander) me dat liet zien. Ik liep met mijn hoofd naar beneden, in gedachten. Terwijl mijn vraag juist ging over ‘hoe en waar kan ik publiek vinden?’. Tja, dat gaat dus niet als je alleen op je eigen voeten kijkt. Daarvoor moet je juist om je heen kijken! En ook: het niet in je eentje willen bedenken.

En daar voorzag de volgende oefening dan weer in (je volgt vanzelf de natuurlijke weg…). Door mijn vraag aan een groep mensen te stellen  en open te staan voor hulp, kreeg ik heel veel input en energie!

Aan het eind van de wandeling viel mijn blik op het grasveld…..niet één bloempje maar honderden stonden daar aan mijn voeten. En die stonden daar allemaal om geplukt te worden. Zoals de ideeën ook voor het oprapen liggen.

Je hoeft ze alleen maar te zien!

 

¹ Wil je meer weten over de Tria-walk? Kijk op: wandelcoach nederland

 

Sta eens even stil…….

Mijn eerste blog.

En wat heb ik eigenlijk te vertellen?

Over ‘even stil staan’ en luisteren naar jezelf. Wat ik de laatste tijd vaak vertel en waarop de reactie even vaak is: “Ja, als het gevoel maar klopt, dan is het goed”. Maar luisteren naar jezelf houdt meer in dan het uitspreken van deze zin. Durf je er echt bij stil te staan? Ook als het niet helemaal duidelijk is wat je gevoel je vertelt? Kun je wachten en bij jezelf te rade gaan? Jezelf afvragen of het klopt voor jou? Niet voor de anderen maar voor jou?! We laten ons onrustige gevoel zo gemakkelijk sussen en zijn sterren in onszelf ompraten: “Het zal wel goed komen”, “ik kan het toch proberen?”

En dat laatste moet je ook vooral doen! Wat het ‘luisteren naar jezelf’ vaak moeilijk maakt is als dat probeersel toch niet zo goed uitpakt en het niet goed meer voelt. Hou je dan tegen beter ‘voelen’ vol of durf je van gedachten te veranderen? Daar is moed voor nodig. Want echt luisteren naar jezelf betekent ook dat je de consequenties daarvan draagt.

Heb MOED! Het levert zo veel vrijheid, blijheid en energie op!

logo_moed