Hoe lang blijf jij nog alleen aanmodderen?

Herken je dit? Je bent al een tijdje bezig om je idee voor een eigen bedrijf uit te bouwen. Helaas zak je steeds weer weg in het drijfzand van alles wat je zou willen en niet kunnen kiezen. Of je twijfelt aan je mogelijkheden, of er wel vraag naar is etc. Als iemand vraagt of je al vordert met je idee zeg je:

“Ik weet het nog niet precies,

ik moet alleen nog wat meer tijd hebben,

dan kom ik er wel”.

Dat kan een heel wijs besluit zijn. Vaak echter levert meer tijd geen antwoorden op en raak je verder verstrikt in het ‘niet weten’. Wat zeg je dan tegen jezelf? Dat je nog steeds meer tijd nodig hebt? Of ga je het anders aanpakken?

In dit blog leg ik uit hoe meer tijd je kan helpen of kan tegenwerken en geef ik je tips hoe je de laatste ombuigt.  Aan jou om te herkennen wat ‘meer tijd’ voor jou betekent en wat je met die kennis gaat doen!

 

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik een groot voorstander ben van eigen regie en eigen wijsheid. Vooral als je het niet precies weet en jezelf de tijd gunt om er achter te komen, verdien je een dikke pluim. Je laat je niet opjagen door wat een ander vindt dat je zou moeten ( weten, kunnen) en kiest voor wat goed is voor jou.

 

Toch zie ik ook de schaduwkant als eigenwijsheid en eigen regie het vragen om hulp in de weg staan en leiden tot een moedeloos alleen aanmodderen. Dan heb je wel gekozen maar is het resultaat niet goed voor jou.

 

Dezelfde uitspraak: “Ik kom er wel uit als ik meer tijd heb’ kan dus twee zeer verschillende uitkomsten hebben. Dat komt omdat er verschillende gedachten en gevoelens onder liggen:

  1. ik gun mezelf de tijd om mijn idee te laten sudderen en heb er vertrouwen in dat de puzzelstukken op hun tijd in elkaar vallen. Zo gaat het vaker als ik iets niet meteen weet.
  2. ik gebruik de tijd als verdedigingsmechanisme tegen doorvragen: dan hoef ik geen tekst en uitleg te geven. Ik wil niet dat het duidelijk wordt waarom het (mij) niet lukt. Ik wil niet als ondeskundig te boek staan.
  3. ik gebruik de tijd om niet om hulp te hoeven vragen: ik vind dat ik het alleen moet kunnen want hulp vragen staat gelijk met falen. Ik wil voorkomen dat ik als zwak gezien word.
  4. ik gebruik de tijd als ‘uitstel van executie’: nog niet hoeven toegeven dat ik het niet weet en er ook niet uitkom. Ik wil niet als dom overkomen.
  5. ik gebruik de tijd om mijn ‘zekerheid’ niet te verliezen: dit idee is het doel in mijn leven, mijn bestaansrecht en zonder dat ‘ben ik niets’. Ik kan mijn ‘droom’ (nog) niet opgeven. Ik wil niet in die bodemloze put vallen.

 

De meest helpende gedachte is de eerste van de rij. Er spreekt vertrouwen en optimisme uit. Al dan niet uit ervaring geboren, je hebt de overtuiging dat het wel op zijn pootjes terecht komt. Omdat je met deze gedachte een goed gevoel creëert geef je jezelf ook de ruimte om de dingen te doen die nodig zijn. De tijd die je jezelf geeft is een periode waarin je actief op zoek gaat naar antwoorden. Bij jezelf en bij anderen. Waardoor je de duidelijkheid krijgt die je wilde hebben.

 

In de overige vier interpretaties gaat meer tijd juist niet helpen. Tijd wordt slechts als excuus gebruikt om juist bepaalde dingen niet te (hoeven) doen. Doordat je de noodzakelijke acties niet doet, ontneem je jezelf andere invalshoeken, kennis, ervaring en de broodnodige bemoediging. De kans dat je blijft  hangen in het ‘niet weten’ is groot waardoor je geen stap verder komt.

 

Hulp vragen is het advies

Om dat te kunnen (gaan) doen nemen we een kijkje achter de schermen van de gedachten. In het lijstje heb je de belemmerende gedachten al voorbij zien komen:

  • Ik wil niet als ondeskundig te boek staan.
  • Ik wil voorkomen dat ik als zwak gezien word.
  • Ik wil niet als dom overkomen.
  • Ik wil niet in die bodemloze put vallen.

 

Wanneer deze gedachten zich hebben vastgezet in je hoofd worden ze overtuigingen. Herkenbaar aan woorden als ‘moeten’, ‘niet mogen’, ‘als….dan’. ‘Ik wil niet als ondeskundig te boek staan’ wordt dan ‘ik mag niet ondeskundig zijn of ik moet deskundig zijn’. Daar passen ook de woorden ‘nooit’ en ‘altijd’ in. Of wat dacht je van ‘Als ik niet altijd de deskundige ben ( het altijd weet), dan zullen ze me wel dom vinden en me uitlachen’. Je gedachten nemen dan een vorm aan waarin jij dingen aanneemt als ‘waar’. Wanneer die waarheid onprettige gevolgen voor je heeft zul je er alles aan doen om dat te voorkomen.

 

In het geval van de belemmerende gedachten is de angst voor ‘exposure’ van wat jij ziet als ‘niet goed’ van jezelf en de angst om daarom afgewezen te worden, de trigger die er voor zorgt dat je dit afschermt. En je dus niet om hulp vraagt. Je voelt je er misschien niet prettig bij maar daar heb je wat op gevonden! Je gebruikt de tactiek waarbij:

je doet alsof

het niet aan jou ligt (dat je het nog niet weet)

maar aan de beschikbare tijd.

Dat is veilig want dit excuus wordt zelden ter discussie gesteld. Mensen hebben het immers allemaal druk en snappen het heel goed dat je verplichtingen vóór gaan. Want als je dat doet, jezelf ( jouw tijd) a.h.w. opoffert voor anderen, ben je in de ogen van veel mensen goed bezig. Dat geeft een goed gevoel.

Als je mijn blogs, lezingen en/of workshops volgt zul je nu waarschijnlijk denken: “Maar dat is toch goed? Jij zegt altijd dat een goed gevoel helpt”.

Dat klopt. Mits dat goede gevoel uit een positieve gedachte voortkomt, tot meer vrijheid van handelen leidt en tot het resultaat wat jij wenst nl. dat je bedrijf van de grond komt. Zoals al eerder gezegd: in deze vier gevallen is dat niet het geval.

 

Hoe breng je hier verandering in?

Hoe kun je jezelf verlossen van die angst, je excuus overboord gooien en met een goed gevoel gaan doen wat je zou kunnen helpen?

In het kort:

  • Erken dat je ergens bang voor bent. Je hoeft niet ‘beter’, ‘sterker’ of ‘perfecter’ te zijn dan de rest. Je hoeft er dus ook niet tegen te vechten. Dat werkt juist averechts omdat je er dan veel aandacht aan geeft! Geef je angst een plaatsje in je hart en vertel hem dat hij slechts een gedachte is, bedank hem dat hij je ooit heeft geholpen en dat je nu aan iets anders gaat denken. Vind je dat maar raar? Besef dat jij degene bent die jouw gedachten maakt en dat je dus ook zelf kunt kiezen om ze te veranderen!

 

  • Vraag jezelf af of het wel klopt wat je denkt. Lachen mensen je uit als je iets niet weet? Iedereen? Wijzen ze je af? Altijd? Je merkt vanzelf dat jouw overtuiging, jouw ‘waarheid’ niet zo absoluut is als jij denkt. Er zijn vast uitzonderingen en daarmee kun je kiezen voor gedachten die je helpen.

 

  • Bezorg jezelf een beter gevoel door de andere mogelijkheden in een wens te vatten: Wat zou het fijn zijn als ik aan iemand kan vertellen waar ik tegen aanloop en zijn/haar ervaringen met me deelt. Wat zou het fijn zijn om mijn vragen te stellen en de ander met me meedenkt. Stel je voor hoe dat eruit ziet en voel hoe je angst verdwijnt.

 

  • Ga dan op zoek naar mensen om je vragen aan te stellen. En nee, het wil niet zeggen dat je dan geen mensen meer tegenkomt die je dom vinden. Vraag je dan simpelweg af waar zij bang voor zijn dat ze zo reageren en ga verder: er zijn er genoeg die je wèl willen helpen!

 

Ben je bemoedigt door deze tips? Mooi!

Ik wens je heel veel succes met hulp vragen als je er alleen niet uitkomt. Dat gaat je zeker vooruit helpen!

En is dat nog niet het geval, ook als je hulptroepen hebt ingeschakeld? Wees dan gerust: soms heb je ook de tijd nodig om verward, angstig en onzeker te (mogen) zijn. Zodat je kunt ontdekken dat ook dat niet eeuwig duurt en er vanzelf verandering in komt.

 

Wil je mijn persoonlijke hulp? Neem dan contact met me op voor een gratis sparringsessie en we bespreken samen wat ik voor je kan betekenen.

Brigitte

 

Wil je meer weten over hoe je van twijfel tot keuze komt?

Vraag dan hier mijn E-book ‘kiezen voor je eigen pad aan.

 

 

You may also like

Leave a comment