De dag die ik nooit meer vergeet…

…. was de dag dat ik diep in de put zat en er tegelijkertijd uitkwam. Op die dag ging ik op een andere manier kijken en doen. Het werd een turningpoint in mijn leven en leverde me de ruimte op om te gaan doen wat mijn hart me ingaf.

 

Het was de dag dat ik er achter kwam dat ik het niet meer wist.

De dag dat ik de controle losliet en me overgaf aan leiding van bovenaf.

De dag waarop ik een glimp opving van innerlijke vrijheid en blijheid.

 

 

Ik belandde in een crisis. Al mijn zekerheden, mijn huis, baan en huwelijk, stonden op losse schroeven. Wat ik dacht dat ‘zeker’ was bleek niet waar te zijn. En ik schrok me te pletter.

 

Voorheen pakte ik mezelf bij teleurstellingen en mislukkingen gewoon weer op en ging ik verder. Nu bleek ik dat niet te kunnen. Ik ‘wist’ gewoonweg niet wat ik moest of kon doen. Mijn gedachten wilden zich niet richten en mijn gevoel nam het over.

 

Het enige wat ik toen dacht was om daar dan maar ruimte voor te maken. Om me over te geven aan dat gevoel van ontreddering en machteloosheid.

 

Ik heb mezelf teruggetrokken op een plek waar ik alleen was en niet gestoord zou worden. Daar heb ik mijn drama uitgespeeld. Als een acteur me ingeleefd en uitgeleefd: met mijn lijf, mijn stem, mijn voelen. Het gevoel van moedeloosheid uitvergroot en doorleefd totdat het ‘op’ was.

 

Daarna wist ik nog steeds niet wat ik moest gaan doen. Wel had ik het besef dat ik mijn vraag aan de kosmos of God kon stellen. En dat ik mezelf kon overgeven aan leiding van ‘bovenaf’, aan luisteren en volgen.

 

Toen viel ik in slaap. Ik gaf me letterlijk over aan mijn natuurlijke behoefte om stil te worden en weer energie op te doen.

 

Bij het wakker worden voelde ik me verfrist en opgelucht. De druk van het altijd moeten ‘weten’ was weg. Niet dat ik nu ineens wel een oplossing had. Ik wist nog steeds niet wat ik moest doen.

 

Eerder had me dat angstig gemaakt. Nu dacht ik: “Ja, dat is dan maar zo. Laat ik maar zien wat er gebeurt als ik me laat leiden i.p.v. de controle te willen hebben”. En, raar maar waar, dat gaf een gevoel van vrijheid en blijheid. Intense dankbaarheid ook.

 

Vanaf die dag ben ik meer gaan luisteren naar wat mijn hart en intuïtie me te zeggen hebben. Dat heeft mij destijds binnen een maand een nieuwe baan opgeleverd!

Maar veel belangrijker en voor veel langere tijd: het leverde heel veel ‘ruimte’ op!

 

 

Ruimte in denken: ik mag iets, nou zeg maar heel veel, niet weten.

Ruimte in voelen: ik schaam me er niet meer voor.

En ruimte in doen: ik doe dingen nu ook als ik niet precies weet hoe het moet.

 

 

Gaat het dan allemaal supergoed in mijn leven? En voel ik me altijd blij?

Echt niet! Ik val zo vaak terug in mijn oude denkpatronen….

Maar als ik dan weer angstig en gestrest raak denk ik terug aan die ene dag.

 

De dag dat ik de controle losliet en me overgaf aan leiding van bovenaf.

De dag waarop ik een glimp opving van innerlijke vrijheid en blijheid.

De dag dat ik ging doen wat mijn hart me ingaf.

 

De dag dat ik ging vertrouwen op mijn innerlijk weten.

 

Heb jij zo’n dag die je nooit meer vergeet?

Die een turningpoint betekende voor jouw leven?

Deel het in het commentaarveld hieronder of stuur jouw verhaal naar brigitte@moed.training

Onder de inzendingen verloot ik, ter ere van de derde verjaardag van MOED, een prachtig Paasei!

 

Brigitte

 

Ben jij op zoek naar wat je nu werkelijk wilt? Op het gebied van werk?

Ik help je praktisch met het uitzoeken hiervan m.b.v. een werkbiografie. Maar vooral help ik je te vertrouwen op jouw innerlijk weten.

Meer weten? Neem dan contact met me op voor een gratis sparringsessie en we bespreken samen wat ik voor je kan betekenen.

You may also like

Leave a comment